Τα λεφτά που υπάρχουν και οι επιλογές που έρχονται

Η σημερινή τεράστια οικονομική κρίση έχει ανατρέψει με πρωτοφανή ένταση τη ζωή, ειδικά των πιο αδύναμων, συμπατριωτών μας. Η ανεργία ανεβαίνει, τα εισοδήματα μειώνονται, οι αποταμιεύσεις εξαντλούνται. Για όσους σπρώχνονται κάτω από το όριο της φτώχειας, τα όσα και όποια επιδόματα (αν δικαιούνται) ούτε αρκούν, ούτε διαρκούν, ενώ τους καταθλίβει η αδυναμία να βρουν μια θέση εργασίας με αξιοπρεπείς συνθήκες και αμοιβές. Σ’ αυτούς τους συμπολίτες, χρωστάμε την αλήθεια: μια καλή θέση εργασίας για τον καθένα, προϋποθέτει ένα μεγάλο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων. Ας δούμε λοιπόν, αν και με ποιον τρόπο, τα 70 τόσα δισ. που πανηγυρικά ανακοινώθηκε ότι «πήραμε από την Ευρωπαϊκή Ενωση», μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αυτό τον σκοπό και με ποιον τρόπο.

Παρόλο που το ΕΣΠΑ υπήρχε και προηγουμένως υπάρχουν δυο νέα στοιχεία. Το πρώτο είναι ότι έχει εγκριθεί ένα πρόσθετο ποσό για την αντιμετώπιση των αρνητικών συνεπειών του Covid-19. Το δεύτερο και ίσως σημαντικότερο είναι ότι, για την ίδια χρονική περίοδο και για τον ίδιο λόγο, προβλέπεται χαλάρωση του Συμφώνου Σταθερότητας.

Για την Ελλάδα, την μοναδική χώρα της ζώνης του ευρώ που βρίσκεται υπό δημοσιονομική επιτροπεία, η δυνατότητα επένδυσης πόρων, χωρίς τη δουλεία αφύσικων πρωτογενών πλεονασμάτων, είναι «μάνα εξ ουρανού». Αρκεί να έχουμε επίγνωση ότι μετά το 2021, η δυνατότητα αυτή χάνεται, μαζί της και μέρος των ευρωπαϊκών πόρων. Και βέβαια ότι αυτά τα λεφτά δεν είναι για να τα φάμε, αλλά για να φυτέψουμε «λεφτόδεντρα» και να έχουμε να φάμε από τους καρπούς τους.

Και ενώ έχει γεννηθεί αυτή η ανέλπιστη ελπίδα, το εδώ κατεστημένο επιμένει στον ίδιο, κακό δρόμο. Δεν προσδιορίζει συγκεκριμένες παραγωγικές επενδύσεις ώστε να συγκεντρώσει τα πρόσθετα κεφάλαια, δημόσια και ιδιωτικά, ελληνικά και ξένα (οι πόροι από την ΕΕ απαραίτητοι μεν, ανεπαρκείς δε) που απαιτούνται γι’ αυτές. Αντιθέτως, σταθερά σε αδιέξοδο δρόμο, αυξάνει κρατικές δαπάνες και επιδοτεί κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων και υπηρεσιών! Παραδείγματα:

Δεν επενδύει σε νέες μονάδες νοσηλείας βραχείας και μακράς διάρκειας και σε δημόσια διαγνωστικά κέντρα, αλλά συζητάει την ακόμα μεγαλύτερη επιβάρυνση των δημόσιων νοσοκομείων.

Δεν επενδύει στον μετασχηματισμό των λιγνιτικών πεδίων σε παραγωγικά συμπλέγματα φιλικά προς το περιβάλλον με υψηλή προστιθέμενη αξία. Δεν προχωράει σε ένα «έξυπνο δίκτυο» μεταφοράς και διανομής ενέργειας ικανό να τροφοδοτεί αξιόπιστα και με χαμηλό κόστος νοικοκυριά, επιχειρήσεις και αυτοκίνητα. Αντιθέτως, εξαγγέλλει την επιδότηση αγοράς εισαγόμενων ηλεκτρικών αυτοκινήτων και οικιακών φορτιστών τους.

Δεν επενδύει σε δίκτυα και υποδομές  τηλεπικοινωνιών και μεταφοράς δεδομένων. Αντί γι’ αυτό, παρακολουθεί τις υψηλές χρεώσεις των, χαμηλής ποιότητας, υπηρεσιών που προσφέρονται και τη σταδιακή απώλεια κάθε δημόσιου ελέγχου επ’ αυτών.

Οσοι λοιπόν πραγματικά δεν ανεχόμαστε την ανεργία των νέων να αγγίζει το 40% και να τους διώχνει από την Ελλάδα, όσοι, τελικά, θέλουμε την Ελλάδα ανεξάρτητη, κυρίαρχη, εύρωστη και αξιοπρεπή ξέρουμε τι έχουμε να κάνουμε. Με τη στήριξή μας από την κοινωνία. Η ώρα της κρίσης πλησιάζει για όλους και στον καταλογισμό ελαφρυντικό άγνοιας δεν πρόκειται να αναγνωριστεί!

* Ο Δημήτρης Οικονόμου είναι αναπληρωτής γραμματέας επικοινωνίας του Κινήματος Αλλαγής, οικονομολόγος