Τραμπ και Μιχαλολιάκος

Οι σειρές με το μεγαλύτερο σουξέ στις μέρες μας είναι επιστημονικής φαντασίας. Κάτι διεφθαρμένοι υπερήρωες, ανδροειδή που μεγαλώνουν παιδιά, παρανοϊκοί που δημιουργούν βροχές από καλαμαράκια. Οι σεναριογράφοι του Χόλιγουντ βιώνουν ένα υπαρξιακό δράμα. Πώς μπορούν, άραγε, να ανταγωνιστούν ένα δελτίο ειδήσεων; Πώς γίνεται να υπερβούν την καθημερινότητα όταν, τελικά, η ίδια η ζωή είναι πολλά βήματα μπροστά; Γράφουν κάτι ακραίο και ελπίζουν να μην τους ξεβράσει η φαντασία στην καταβόθρα της πραγματικότητας.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ στο νοσοκομείο λαμβάνει πειραματική θεραπεία με αντισώματα ποντικού. Μπορεί να βγει μεταλλαγμένος από εκεί μέσα, αν, φυσικά, δεν ήταν όταν μπήκε. Ισως βγει πάνω στους ώμους έξι πεζοναυτών ή περάσει ένα μεγάλο διάστημα σε καταστολή. Αφήστε τα περί ύβρεως και αλαζονείας τους ανδρός και πείτε μου τι θα συμβεί έτσι και ο Τραμπ, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο δεν είναι σε θέση να υπηρετήσει την υποψηφιότητά του. Τα ψηφοδέλτια τυπώθηκαν και αρκετοί πολίτες έχουν ήδη ψηφίσει. Μην κουράζεστε, ούτε στις ΗΠΑ δεν γνωρίζουν την απάντηση. Ενδεχομένως η μοναδική θετική πτυχή στον δημόσιο βίο αυτού του ανθρώπου να είναι η εκκίνηση μίας συζήτησης για τον εκσυγχρονισμό του αμερικανικού συντάγματος. Την εβδομάδα που απλώνεται μπροστά μας είναι βέβαιο ότι θα εμβαθύνουμε στα του συντάγματος των ΗΠΑ και η σκέψη των πατέρων του αμερικανικού έθνους θα αναλυθεί λεπτομερώς σε επίπεδο τηλεοπτικού πρωινάδικου.

Ωστόσο για μας το γεγονός της εβδομάδας δεν θα είναι άλλο από την απόφαση στη δίκη της Χρυσής Αυγής. Πέρασαν επτά χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και ο δολοφόνος του κοιμάται στο σπίτι του. Και η δίκη της Χρυσής Αυγής ξεκίνησε πριν από πέντε χρόνια και έξι μήνες. Είναι ευκαιρία να θυμηθούμε πώς η καθυστέρηση στην απονομή της Δικαιοσύνης πλήττει την ποιότητα και τη λειτουργία της Δημοκρατίας μας. Και κάτι ακόμα, που οφείλουμε να μη λησμονήσουμε: η Χρυσή Αυγή δεν ήταν μόνο οι άνθρωποι που δικάστηκαν ως μέλη εγκληματικής οργάνωσης. Ηταν και μισό εκατομμύριο συμπατριώτες μας για τους οποίους δεν γνωρίζω αν η οργή, που σήκωσε η κρίση, δύναται να τους χορηγήσει ισχυρό ηθικό άλλοθι.