Μια επιτυχημένη παράδοση

Ο Μήνας Μαύρης Ιστορίας είναι μια αμερικανική ιδέα που φέραμε στη Βρετανία τη δεκαετία του 1980. Στις ΗΠΑ γιορτάζεται κάθε Φεβρουάριο από τη δεκαετία του 1920, οπότε λεγόταν Εβδομάδα Ιστορίας των Νέγρων. Σιγά σιγά έγινε και στη Βρετανία μια παράδοση, την οποία τιμά πολύς κόσμος ανεξάρτητα από το χρώμα του δέρματός του.

Τη δεκαετία του 1980 όλοι στη Βρετανία, ακόμα και οι ίδιοι οι μαύροι, ήξεραν πολύ λιγότερα για τη μαύρη ιστορία απ’ όσα γνωρίζουν σήμερα. Υπάρχουν πολλά ακόμη που πρέπει να γίνουν και να ειπωθούν. Η παράδοση αυτή όμως έχει εξελιχθεί και έχει ωριμάσει. Παράλληλα ωστόσο αναπτύσσεται και μια άλλη παράδοση: Μια κάποια «πολιτική ορθότητα» θέλει να τιμάται γενικότερα η διαφορετικότητα και έτσι το 2018 υπήρξε η πρόταση να μετονομαστεί ο Μήνας Μαύρης Ιστορίας σε Μήνα της Ιστορίας Μαύρων και Ασιατών (η κοινότητα ΒΑΜΕ στην οποία περιλαμβάνονται Αραβες, πρόσφυγες και μετανάστες, Κινέζοι, Ρομά, άλλοι λευκοί κ.λπ.). Κάποιος δήμος ανάρτησε ένα πανό με την επιγραφή «Μήνας διαφορετικότητας», άλλος επισημαίνει πως δεν είναι σωστό να υπάρχει Μήνας Μαύρης Ιστορίας, αφού δεν υπάρχει και λευκής.

Το θέμα λοιπόν είναι πού εστιάζει κανείς. Σημασία δεν έχει το «μαύρη», αλλά η «ιστορία». Εάν μιλούσαμε για μήνα μαύρης κουλτούρας ή μαύρης μουσικής, κανένας δεν θα είχε πρόβλημα. Οταν μιλάμε όμως για Ιστορία, μιλάμε για τη δουλεία, τον ιμπεριαλισμό, τον ρατσισμό – για πράγματα δηλαδή που κρύβαμε για καιρό κάτω από το ιστορικό χαλί και μέχρι και σήμερα προκαλούν σε πολύ κόσμο αμηχανία. Και η κυβέρνηση τι θέση παίρνει; Στηρίζει τον θεσμό. Αλλά, λέει, να αποφύγουν στα σχολεία το «αφήγημα της θυματοποίησης» και να μιλήσουν για τους μαύρους που πολέμησαν γενναία ή πέτυχαν σπουδαία πράγματα ως πολίτες. Ο Μήνας Μαύρης Ιστορίας είναι ένας επιτυχημένος θεσμός. Ας μην τον καταστρέψουμε.