H νίκη που ίσως {LF}φέρει την εκτόξευση!

Ετσι είναι τα μεγάλα τουρνουά. Είτε στο τένις, είτε σε οποιοδήποτε άλλο άθλημα περιλαμβάνει νοκάουτ αναμετρήσεις. Συμβαίνει τις περισσότερες φορές. Στην αρχή κοιτάς λίγο, αλλά σταδιακά «κολλάς» και η αδρεναλίνη ανεβαίνει μαζί με το ενδιαφέρον. Μέχρι να φτάσεις στον τελικό προορισμό…

Κι αν γυρίσεις πίσω; Θα δεις την πρώτη φορά. Αυτή που δεν θα λησμονήσεις ποτέ. Ακριβώς αυτό πρέπει να κάνει ο Στέφανος Τσιτσιπάς λίγο πριν από το σημερινό ραντεβού με τον Ντιμιτρόφ, έναν τενίστα από τη Βουλγαρία που πάντα κάτι του έλειπε για να γίνει top class. Ευτυχώς ο Στέφανος έχει όλο το πακέτο. Τι να θυμάται, λοιπόν, ο έλληνας άσος; Τη (φετινή) πρεμιέρα του στο Ρολάν Γκαρός. Οταν έπαιζε σαν υπνωτισμένος και είδε γρήγορα γρήγορα τη χωμάτινη επιφάνεια να είναι έτοιμη να τον καταπιεί. Μα, να τον νικά 2-0 κάποιος Μουνάρ; Κάπου εκεί το ξυπνητήρι λειτούργησε. Η υπηρεσία αφύπνισης δεν άφησε τον Τσιτσιπά να γνωρίσει έναν αποκλεισμό – μαχαιριά. Και έκτοτε είναι ένας άλλος τενίστας, αυτός που δικαίως συγκαταλέγεται στους καλύτερους του αθλήματος τούτη τη στιγμή και διεκδικεί κορυφές, έχοντας τη βαθιά πεποίθηση ότι θα τα καταφέρει. Αν για να φτάσεις ψηλά χρειάζεται να πας πίσω ώστε να πάρεις φόρα, ο Στέφανος το έπραξε! Βρέθηκε στο χείλος του γκρεμού. Κρατήθηκε. Ο Ντιμιτρόφ δεν τον φοβίζει. Αλλωστε ο συγκεκριμένος ξεχώρισε μόνο για ένα love story με τη Σαράποβα ή για τις επιδόσεις του σε άλλες επιφάνειες. Στα υπόλοιπα τρία Γκραν Σλαμ, ναι, έφτασε μέχρι τα ημιτελικά πριν από καιρό. Στη Γαλλία όχι. Δεν του ταιριάζει; Μπορεί. Ηδη κατρακύλησε στο ταμπλό, δεν είναι πλέον ένας πολλά υποσχόμενος αθλητής. Ο Τσιτσιπάς στο εξής και μέχρι να φτάσει όσο μακριά θέλει και μπορεί στο γαλλικό όπεν, ασφαλώς και θα χρειαστεί να αναμετριέται και να βγάζει έξω τενίστες επιπέδου Ντιμιτρόφ. Σίγουρα και ανώτερους. Αλλωστε αν όντως θέλεις να γίνεις ο Βασιλιάς, πρέπει να είσαι έτοιμος να τα καταφέρεις και να αποφύγεις τα απρόοπτα, να μη γίνεις θύμα έκπληξης. Παραλίγο να το δούμε αυτό στον πρώτο γύρο. Η στραβοτιμονιά δεν ξεχνιέται. Είναι οδηγός για τον έλληνα άσο. Τουλάχιστον στο εξής θα είναι συγκεντρωμένος. Και ένας αθλητής με αυτοσυγκέντρωση δεν μπορεί, έχει τη δυνατότητα να ξεχωρίσει και να πάει ακόμη καλύτερα σε σχέση με τις προσδοκίες. Κοινώς, να εκτοξευτεί!