Οι 4 προκλήσεις στον δρόμο για {LF}την καγκελαρία

Το Ταμείο Ανασυγκρότησης της ΕΕ για να αντιμετωπιστούν οι οικονομικές συνέπειες της πανδημίας κορωνοϊού ήταν αλλαγή παραδείγματος για τη Γερμανία. Για πρώτη φορά αποδέχθηκε την κοινή δανειοδότηση της Ενωσης προκειμένου να στηριχθούν τα κράτη-μέλη της. Καθοριστικό ρόλο στην αλλαγή αυτή έπαιξε ο Σοσιαλδημοκράτης υπουργός Οικονομικών και αντικαγκελάριος της Γερμανίας Ολαφ Σολτς.

Μολονότι οι εκταμιεύσεις προετοιμάζονται πυρετωδώς για να ξεκινήσουν από τον επόμενο χρόνο, ήδη σήμερα το Ταμείο έχει θετικά αποτελέσματα. «Καμία χώρα της ΕΕ δεν αντιμετωπίζει σήμερα προβλήματα χρηματοδότησης, σε αντίθεση με άλλες κρίσεις του πρόσφατου παρελθόντος» σημείωσε ο Σολτς στις αρχές της εβδομάδας μιλώντας στους ξένους ανταποκριτές στο Βερολίνο. Είναι πεπεισμένος κεϊνσιανιστής, το έδειξε και στην αντιμετώπιση των συνεπειών της πανδημίας κορωνοϊού αποχαιρετώντας το «μαύρο μηδέν», τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς των προηγούμενων ετών.

Πριν από έναν χρόνο τέτοια εποχή ο Ολαφ Σολτς έδινε τη μάχη της προεδρίας του SPD. Την έχασε στο συνέδριο του περασμένου Δεκεμβρίου από το αριστερό δίδυμο των Σάσκια Εσκεν και Βάλτερ Μπόργιανς. Αλλά δεν πτοήθηκε και πήρε τη ρεβάνς. Διατήρησε τις θέσεις του υπουργού Οικονομικών και του αντικαγκελαρίου στην κυβέρνηση της Μέρκελ με σταθερό στόχο την καγκελαρία. Και είναι αυτός που θα οδηγήσει τους Σοσιαλδημοκράτες στις παγγερμανικές εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2021 ως υποψήφιος καγκελάριος του SPD.

H ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του έναν χρόνο πριν έχει το ρίσκο πως μπορεί να φορτωθεί με ό,τι στραβό μεσολαβήσει στο διάστημα μέχρι τις εκλογές. Τα μέτωπα δεν είναι λίγα: από το Ταμείο Ανασυγκρότησης της ΕΕ μέχρι τη διαχείριση των συνεπειών του κορωνοϊού και το σκάνδαλο τη πτώχευσης της γερμανικής χρηματοπιστωτικής εταιρείας Wirecard που επί χρόνια παρουσίαζε παραποιημένους ισολογισμούς κάτω από τη μύτη των εποπτικών αρχών. Πολιτικός προϊστάμενος των οποίων είναι ο ομοσπονδιακός υπουργός Οικονομικών Σολτς.

Η ανακοίνωση της υποψηφιότητας του Σολτς σταθεροποίησε το SPD, που στις δημοσκοπήσεις κινείται στο 16%-17%. Στις εκλογές όμως ο στόχος είναι «ένα αποτέλεσμα πολύ πάνω από το 20%», λέει ο Σολτς. Με ένα τέτοιο ποσοστό θεωρεί εφικτή τη συγκρότηση κυβέρνησης με Σοσιαλδημοκράτη καγκελάριο. «Υπάρχει ένας καλός απολογισμός ενός επιτυχημένου κυβερνητικού έργου, στο οποίο αντικατοπτρίζεται αυτό που προωθήσαμε ως υπουργοί του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος» λέει ο Σολτς.

Στην ουσία απευθύνεται στα στελέχη και στην ηγεσία του κόμματός του που σε αντίστοιχες περιπτώσεις στο παρελθόν δεν θέλησαν ή δεν μπόρεσαν να κεφαλαιοποιήσουν τη συμμετοχή τους στην κυβέρνηση αφήνοντας να καρπωθεί η καγκελάριος Μέρκελ και το δικό τους μερίδιο. Ο Σολτς όμως γνωρίζει ότι δεν θα κερδίσει τις εκλογές μόνο με όσα έκανε, αλλά πρωτίστως με όσα σχεδιάζει και υπόσχεται να κάνει. Κατ’ αρχήν «να ισχυροποιηθεί το λειτουργικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης που πέρασε τις εξετάσεις του κορωνοϊού και προστάτευσε τους Γερμανούς καλύτερα από τα συστήματα άλλων χωρών» λέει ο Σολτς.

Πού βλέπει τις προκλήσεις του μέλλοντος; Η διατήρηση της συνοχής της κοινωνίας στην εποχή της ραγδαίας τεχνολογικής προόδου, η διασφάλιση θέσεων εργασίας για τα επόμενα είκοσι-τριάντα χρόνια, η πρόκληση της κλιματικής αλλαγής και το μεγάλο κεφάλαιο της πορείας της Ευρώπης, αυτά για τον Σολτς «είναι τα μεγάλα ζητήματα για την επόμενη δεκαετία, στα οποία η γερμανική Σοσιαλδημοκρατία τοποθετείται πολύ καθαρά».

Ενα ερώτημα πάντως μένει ανοιχτό: Μέχρι πού μπορεί η αριστερή ηγεσία των Βάλτερ Μπόργιανς και Σάσκια Εσκεν να ακολουθήσει τον δεξιό Ολαφ Σολτς; Προς το παρόν στρατεύονται πίσω του, με αξιοθαύμαστη για το SPD πειθαρχία. Γνωρίζουν ότι η υποψηφιότητα Σολτς είναι η μόνη επιλογή για να επιβιώσει το ιστορικότερο κόμμα της Ευρώπης και – γιατί όχι; – να κυβερνήσει.

Ο Σολτς δεν έχει επικοινωνιακό χάρισμα. Είναι όμως αποτελεσματικός και έχει ένα μεγάλο ατού. Οι εκλογές του επόμενου Σεπτεμβρίου θα γίνουν χωρίς το μπόνους του/της καγκελαρίου. Για πρώτη φορά μετά το 1949 δεν κατεβαίνει στις εκλογές ο νυν καγκελάριος. Και μόνο ένα κόμμα κατεβαίνει με αντικαγκελάριο. Το SPD με τον Ολαφ Σολτς, αυτό θα είναι και το συγκριτικό του πλεονέκτημα στις επόμενες εκλογές.