Πειθαρχικό

Η κατάσταση δραματοποιήθηκε από τους ίδιους τους συντρόφους. Και μόνο η επιλογή το προγραμματισμένο για προχθές Πολιτικό Συμβούλιο να αναβληθεί για χθες, προκειμένου να ηρεμήσουν τα εσωκομματικά πνεύματα, αρκούσε για να προσδώσει στη συνεδρίαση του χαρακτηριστικά αριστερού εμφυλίου. Οσοι ξέρουν τι συμβαίνει πίσω από τις κλειστές – ή τις μισάνοιχτες για να ακριβολογούμε – πόρτες της Κουμουνδούρου επιμένουν ότι η μάχη δεν δίνεται για το Πειθαρχικό. Προεδρικοί κι εσωκομματική αντιπολίτευση βρίσκονται στα χαρακώματα για τον χαρακτήρα του κόμματος στην πραγματικότητα. Για το αν θα είναι αρχηγικό – στα πρότυπα κάθε μεγάλου ελληνικού κόμματος στη Μεταπολίτευση, και δη του ανδρεοπαπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ – ή συλλογικό, όπως ήταν στα χρόνια του 4%. Οι κονεσέρ, μάλιστα, επαναλαμβάνουν σχεδόν μονότονα πως ο Ευκλείδης Τσακαλώτος δεν αυτοσυστήνεται μέσω αυτής της τελευταίας διαφωνίας των 53+ ως δελφίνος. Η αγωνία του για τον τρόπο λειτουργίας του κόμματος, συμπληρώνουν, είναι ειλικρινής. Και συμπίπτει με εκείνη άλλων πόλων – του Βούτση, του Φίλη, του Σκουρλέτη και της ομάδας Βίτσα.

Φλιτζανάκι

Ολοι τους ανησυχούν για την αριστερή ψυχή του ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν. Την αριστεροσύνη, δηλαδή, που κινδυνεύει να χαθεί εφόσον εξαφανιστεί και το τελετουργικό που την κρατούσε ζωντανή: η συλλογική λήψη των αποφάσεων στα όργανα. Για τους τρίτους παρατηρητές πάντως, τους αντιπάλους από κάθε πλευρά του πολιτικού φάσματος, το πρόβλημα που ταλανίζει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης το έχει λύσει προ πολλού η ίδια η ζωή – εκλογική και κυβερνητική. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον ξεκάθαρα αρχηγικό κόμμα για δύο λόγους, λένε. Πρώτον, οφείλει την εκτίναξη των ποσοστών του στο πρόσωπο του αρχηγού του. Δεύτερον, από την περίοδο της πρώτης φοράς Αριστερά κι έπειτα οι αποφάσεις σπανίως λαμβάνονται στα όργανά του. Τα πολλά κείμενα που αναρτήθηκαν εκείνη την περίοδο στο commonality.gr για να καταγγείλουν έλλειψη εσωκομματικής δημοκρατίας και ροπή στον κυβερνητισμό επιβεβαιώνουν το σκεπτικό τους. Οπότε νομιμοποιείται κανείς να χαρακτηρίσει την τωρινή συριζαϊκή κόντρα σαν μια ακόμη τρικυμία σε φλιτζανάκι του καφέ. Γιατί, εξάλλου, τι άλλο θα μπορούσε να είναι μια κόντρα με πρόσχημα τον ορισμό του Θεοχαρόπουλου ως Μπέρια του κόμματος;