Πέντε σκάνδαλα, κανένα κόστος

Υπό κανονικές συνθήκες, η προηγούμενη εβδομάδα θα έπρεπε να είχε καταστρέψει τον Ντόναλντ Τραμπ. Μέσα σε λίγες ημέρες, σειρά σκανδάλων έδειξε όχι μόνο πως είναι ίσως ο πιο διεφθαρμένος πρόεδρος της σύγχρονης ιστορίας των ΗΠΑ, αλλά και μακράν ο πιο επικίνδυνος.

Ολα άρχισαν με άρθρο τού «The Atlantic» που αποκάλυψε πως ο Τραμπ αποκάλεσε τους νεκρούς αμερικανούς στρατιώτες του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου «χαμένους» και «κορόιδα». Υστερα, ένας whistleblower κατήγγειλε πως ανώτερα στελέχη του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας παρότρυναν σε παραποίηση εκθέσεων πληροφοριών για να βοηθήσουν τον Τραμπ: ασκούσαν πίεση για να υποτιμηθεί η ρωσική παρέμβαση στις εκλογές, να περιοριστούν οι αναφορές στην απειλή της Λευκής Υπεροχής και να αυξηθούν οι αναφορές στη βία ακροδεξιών οργανώσεων. Την ίδια ημέρα έγινε γνωστό πως το υπουργείο Δικαιοσύνης θα αναλάβει την υπεράσπιση του Τραμπ σε μια «προσωπική» του υπόθεση. Πριν από περίπου έναν χρόνο, η E. Jean Carroll είχε δηλώσει πως ο Τραμπ την είχε βιάσει 20 χρόνια πριν. Οταν ο Τραμπ αρνήθηκε τις κατηγορίες, η Carroll (που όπως λέει έκτοτε κοιμάται με ένα όπλο κάτω από το μαξιλάρι της) τον μήνυσε για δυσφήμηση. Τώρα, οι αμερικανοί φορολογούμενοι καλούνται, εν μέσω κρίσης, να πληρώσουν για την υπεράσπιση του προέδρου τους. Το αποκορύφωμα όμως ήρθε όταν ο θρυλικός δημοσιογράφος Μπομπ Γούντγουορντ δημοσιοποίησε ηχογραφήσεις όπου ο Τραμπ παραδέχεται πως ήξερε από την αρχή της πανδημίας πόσο φονικός και μεταδοτικός ήταν ο ιός. Αλλά αποφάσισε να μην κάνει τίποτα για να «μη δημιουργήσει πανικό» θυσιάζοντας έτσι σχεδόν 200.000 ζωές – και επιμένει ακόμα με κλειστές προεκλογικές συγκεντρώσεις, όπως στη Νεβάδα. Φονική είναι επίσης και η αδράνειά του ως προς την κλιματική κρίση τη στιγμή που η Δυτική Ακτή φλέγεται επί έναν συνεχόμενο μήνα.

Σίγουρα άλλοι πρόεδροι πριν από τον Τραμπ αγνόησαν ή χρησιμοποίησαν τη Δικαιοσύνη. Αλλά η διαφθορά του Τραμπ τον έκανε να αποτύχει στο βασικότερο κομμάτι της δουλειάς του: να προστατέψει την υγεία και την ασφάλεια των Αμερικανών. Τελικά, όμως, μπορεί τίποτα από όλα αυτά να μην έχει σημασία. Μέσα στην ταχύτητα των εξελίξεων, τα σκάνδαλα αυτά, με την εξαίρεση ίσως των δηλώσεων για τον κορωνοϊό, πιθανότατα θα ξεχαστούν εξίσου σύντομα. Δεν αποτελούν πραγματικό όπλο για τον Μπάιντεν, όπως δεν είχαν αποτελέσει και για την Κλίντον το 2016, αν και στο παρελθόν ένα μόνον από όλα αυτά θα αρκούσε να τινάξει στον αέρα έναν υποψήφιο πρόεδρο. Ομως όχι τον Τραμπ, που από την αρχή δεν τον αγγίζει τίποτα. Αντίθετα, νέες δημοσκοπήσεις δείχνουν πως τα περιθώρια στενεύουν ακόμα περισσότερο για τον Δημοκρατικό υποψήφιο, που υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε σήμερα, με όλα αυτά, να είχε μείνει χωρίς αντίπαλο αντί να βλέπει ακόμα και τον Μάικλ Μπλούμπεργκ να αγωνιά τόσο, ώστε να προσφέρει 100 εκατομμύρια δολάρια στον αγώνα του.

Η Βασιλική Μαλούχου είναι πτυχιούχος και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών του Παρισιού με ειδίκευση στις ευρω-αμερικανικές σχέσεις και συνεργάτρια του αμερικανικού περιοδικού «Boxoffice Pro».