Αλήθειες για την Εθνική

Τώρα που ολοκληρώθηκαν τα δύο πρώτα παιχνίδια για το Nations League, ώρα είναι να ειπωθούν ορισμένα πράγματα. Oχι μόνο με τη μορφή συμπερασμάτων, αλλά ως μια προσέγγιση των δεδομένων και αποτίμηση της κατάστασης.

Αρχικά, δεν μπορεί ο οποιοσδήποτε να πανηγυρίζει επειδή νικήσαμε με την ψυχή στο στόμα εκτός έδρας το Κόσοβο. Ναι, ήμασταν βουτηγμένοι στην αγωνία όλο το τελευταίο δεκάλεπτο και ας μην το προσπερνά ο οποιοσδήποτε. Επίσης, δεν είναι για χαμόγελα που αποσπάσαμε ισοπαλία στη Σλοβενία – δεν ήταν και υπερδύναμη ο αντίπαλος. Λάθη πολλά των τελευταίων ετών μας υποβίβασαν και μας έφεραν να παίζουμε σε ομίλους με τέτοιες αναμφίβολα αδύναμες ομάδες. Το επίπεδό μας είναι για παραπάνω και καλό είναι να θυμόμαστε πού βρισκόμασταν και ποιες (πρέπει να) είναι οι φιλοδοξίες μας.

Κατά δεύτερο λόγο, η εικόνα της ομάδας πόρρω απείχε από την αντίστοιχη των πρώτων αγώνων του Φαν ΄τ Σιπ. Είχαμε να δώσουμε επίσημο ματς μήνες και αυτό μπαίνει στο κουτί με τις δικαιολογίες και τα άλλοθι, ωστόσο το σύνολο δεν είχε ορμή όπως με Αρμενία, Φινλανδία ή Βοσνία. Για να αποδειχθεί πως όταν δεν υπάρχουν στόχοι, όλα μοιάζουν και είναι ευκολότερα. Την ώρα που χρειάζεται να γεμίσεις το σακούλι με βαθμούς, τα πάντα διαφέρουν. Σε επηρεάζουν.

Ο ολλανδός προπονητής επιβεβαιώνει πως έχει ορισμένες σταθερές στο παιχνίδι του και καλό είναι να τις δούμε. Θέλει έναν αριστεροπόδαρο στο κέντρο της άμυνας, είτε αυτός λέγεται Σιόβας, είτε Σταφυλίδης. Πασχίζει να βγάλει έναν πιτσιρικά και άπειρο. Ηταν ο Χατζηδιάκος και είναι ο Σβάρνας. Προτιμά τον Γιαννούλη από τον Τσιμίκα για αριστερά και είναι μια επιλογή που συζητείται αρκετά. Δεξιά έχει τον Μπακάκη, σίγουρα όμως η Εθνική θα ήθελε κάτι καλύτερο σε τεχνικό επίπεδο. Για τη θέση του τερματοφύλακα προκρίνεται ο Μπάρκας, μολονότι βγάζει αβεβαιότητες στο κομμάτι των εξόδων. Στις θέσεις των μέσων ακλόνητος ο Κουρμπέλης και επειδή λείπει ο Γαλανόπουλος που αρέσει στον Φαν ΄τ Σιπ, είδαμε τον Ζέκα. Μπροστά ούτε ο Παυλίδης, ούτε ο Κουλούρης φαίνεται να κάνουν διαφορά και ο Μπακασέτας κερδίζει έδαφος. Αλλά το αξιοσημείωτο είναι πως ο κόουτς δεν κερδίζει όσα θα μπορούσε από ποιοτικούς παίκτες που είναι ασφαλώς ο Φορτούνης, αλλά και οι Μάνταλος, Πέλκας. Ούτε έχει απαντηθεί επαρκώς το γιατί δεν καλούνται οι μπαρουτοκαπνισμένοι και ξενιτεμένοι.

Συμπέρασμα: έχουμε ακόμη μπόλικο δρόμο. Ας αφήσουμε κατά μέρος τα διθυραμβικά σχόλια. Και πρώτοι να τερματίσουμε στον όμιλο, μάλλον θα μιλάμε για κάτι αυτονόητο. Και το ζητούμενο είναι να γυρίσουμε στ’ αλήθεια τη σελίδα.