Η αυτοκατάργηση {LF}των εισαγωγικών εξετάσεων

Κάθε χρόνο αυτές τις ημέρες, πολλοί σχετικοί και κυρίως λιγότερο σχετικοί με τα θέματα της παιδείας ολοφύρονται πάνω από το σώμα της. Αναλύουν, εξηγούν και εξειδικεύουν τα αίτια και τις αιτίες, τα γιατί και τα πώς της αποτυχίας ή της επιτυχίας κατά περίπτωση: των παιδιών, των γονιών, των καθηγητών, των φροντιστών και πάντα του συστήματος των εξετάσεων που από χρόνια έχει αποτύχει, εκπνεύσει ή ολοκληρώσει τον κύκλο του. Παράλληλα οι προτάσεις και οι σκέψεις για την επόμενη ημέρα ενός νέου ή άλλου εξεταστικού συστήματος παρατίθενται με την ίδια σχολαστική ανάλυση. Συζήτηση αέναη και συνεχής που ωστόσο ξεκινά πριν από τις εξετάσεις και ολοκληρώνεται αμέσως μετά την έκδοση των αποτελεσμάτων.

Μήπως τελικά μετά τη φετινή (εκ του αποτελέσματος) αυτοκατάργηση των εισαγωγικών εξετάσεων έφτασε η στιγμή για μια τολμηρή και αποτελεσματική μεταρρύθμιση που αναμένει η χώρα από την εποχή του Ευάγγελου Παπανούτσου; Τέτοιας μορφής και έκτασης που να απαντά σε όλα τα ζητήματα όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης. Από το προνήπιο ως τη διά βίου μάθηση. Η στιγμή και η συνθήκη το επιβάλλουν. Η αναγκαιότητα είναι πια περισσότερο από προφανής και ικανή να κάμψει κάθε αντίδραση.

Επί των φετινών αποτελεσμάτων να προσθέσω ότι είναι προφανές σε όλους μας πια ότι αποδείχθηκε με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο η αστοχία των επιλογών της προηγούμενης ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας και οι αρρυθμίες που προκάλεσαν στα ΑΕΙ και θα συνεχίσουν δυστυχώς να προκαλούν τα επόμενα χρόνια. Ας καθίσουμε λοιπόν να συζητήσουμε και να προβληματιστούμε.

Συμμετέχοντας σε αυτή τη συζήτηση που ανοίγει τώρα ξανά και ελπίζω να φέρει υγιή αποτελέσματα, θέλω να επαναφέρω την από διετίας πρότασή μας για τη δημιουργία Ομόσπονδων Πανεπιστημίων, στα οποία θα συμμετέχουν περισσότερες ακαδημαϊκές δομές του πανεπιστημιακού οικοσυστήματος μιας περιοχής, υπό μια διοίκηση. Μια διοίκηση και ένα μοντέλο λειτουργίας, όμως, στα οποία θα γίνεται σεβαστός και θα διατηρείται ο ακαδημαϊκός χαρακτήρας των επιμέρους δομών τους. Φυσικά, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η αυτοδυναμία τους και ένα νέο σύστημα εισαγωγής των φοιτητών και φοιτητριών τους, που θα πρέπει να προέρχονται από ένα εξίσου υγιές σύστημα λειτουργίας της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της χώρας.

Ο Οδυσσέας Ζώρας είναι καθηγητής Χειρουργικής Ογκολογίας και πρόεδρος του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου