Δηλώσεις

Το πρόβλημα με τα γραπτά – σαν τα πρακτικά της Βουλής – είναι ότι μένουν. Το ίδιο πρόβλημα έχουν και τα βίντεο στην εποχή του YouTube. Κάπως έτσι η αξιωματική αντιπολίτευση δεν χρειάστηκε να ψάξει πολύ για να βρει τις δηλώσεις που έκανε το μακρινό 2018 ο τότε τομεάρχης Εξωτερικών της ΝΔ σχετικά με την επέκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο. Και κάπως έτσι αυτός κλήθηκε χθες να σηκώσει το βάρος των γαλάζιων εξηγήσεων για τα γεωπολιτικά δεδομένα που διέφεραν δυο χρόνια πριν. «Σήμερα η Μεσόγειος βρίσκεται ένα στάδιο πριν την ανάφλεξή της, (…) το 2018 δεν υπήρχε η κατά παραβίαση του διεθνούς δικαίου και βιασμού της γεωγραφίας συμφωνία Τουρκίας – Λιβύης», είπε ο Γιώργος Κουμουτσάκος. Οντως τουρκολιβυκό σύμφωνο δεν είχε υπογραφεί. Ενταση στην Ανατολική Μεσόγειο ωστόσο υπήρχε. Σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, αφού ζητούσε από την κυβερνώσα Αριστερά το 2018 στη Βουλή να μην επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη στο Ιόνιο επειδή «η εξωτερική πολιτική δεν είναι πεδίο για ασκήσεις εντυπωσιασμού και μάλιστα όταν η συγκυρία έχει τα χαρακτηριστικά της έντασης».
Εξηγήσεις
Για τους ρεαλιστές η απόσταση ανάμεσα στον αντιπολιτευόμενο Κουμουτσάκο και στον συμπολιτευόμενο Κουμουτσάκο είναι μια που έχει διανύσει η πλειονότητα όσων έχουν βρεθεί στη θέση του – η πλειοψηφία δηλαδή εκείνων που κάθονται σε ένα έδρανο της Ολομέλειας. Στη συγκεκριμένη παρατήρηση βρίσκεται και το αληθινό θέμα. Οι περισσότεροι εχέφρονες πολιτικοί ξέρουν, π.χ., ότι οι συνθήκες στο Αιγαίο είναι πράγματι ειδικές λόγω της μορφολογίας της περιοχής και του άρθρου 15 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας. Σχεδόν κανείς όμως δεν προσπαθεί να το εξηγήσει στην κοινή γνώμη. Ούτε νιώθει την ανάγκη να την προετοιμάσει για τις αμοιβαίες υποχωρήσεις στις οποίες θα οδηγήσει μια προσφυγή στη Χάγη – παρότι υποστηρικτές της ιδέας και πολέμιοι τις παραδέχονται σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις ως αναπόφευκτες. Η λάιτ εθνικοπατριωτική προσέγγιση που δεν διώχνει ψήφους προτιμάται της πραγματιστικής. Μια κυβέρνηση πάντως που ευαγγελίζεται το Διεθνές Δικαστήριο ως τελική λύση έχει συμφέρον να αναλύσει από τώρα τις δύσκολες λεπτομέρειες και το σύνθετο περιβάλλον της διεθνούς διπλωματίας στο εσωτερικό ακροατήριο.













