Ρωσία, μια επικίνδυνη χώρα

Η διαφαινόμενη δηλητηρίαση του Αλεξέι Ναβάλνι αποκαλύπτει ένα σύστημα που πολλοί θεωρούν ότι είναι συγκεντρωτικό, μονολιθικό και τελεί υπό τον προσωπικό έλεγχο του Πούτιν. Η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη – και πολύ πιο επικίνδυνη. Παρότι ο ρώσος πρόεδρος είναι ασφαλώς ο άνθρωπος που λαμβάνει τις σημαντικότερες αποφάσεις, το πολιτικό σύστημα δεν είναι η προσωπική του καλολαδωμένη μηχανή. Το σύστημα αυτό έχει ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά, το σημαντικότερο από τα οποία είναι η πλήρης απουσία του κράτους του νόμου, και μερικές φορές παράγει αποτελέσματα που δεν είναι επιθυμητά από το Κρεμλίνο.

Βλέπουμε ενδείξεις αυτού του γεγονότος σε επίσημα εκλογικά αποτελέσματα από διάφορες ρωσικές περιφέρειες, που διογκώνονται σε  εξωφρενικό βαθμό από τους εργαζόμενους υπέρ των φιλοκυβερνητικών υποψηφίων προκειμένου να ικανοποιηθούν οι προϊστάμενοί τους. To αποτέλεσμα είναι φυσικά να αμφισβητούνται αυτά τα αποτελέσματα και να δίνουν τροφή στους επικριτές του καθεστώτος.

Βλέπουμε επίσης κάποιους στην περιφέρεια του συστήματος να δρουν ανεξάρτητα για λογαριασμό του Κρεμλίνου. Η οικογένεια του Μπόρις Νεμτσόφ, για παράδειγμα, ο οποίος δολοφονήθηκε το 2015, αποδίδει το έγκλημα στον πρόεδρο της Τσετσενίας Ραμζάν Καντίροφ, που έχει στενές σχέσεις με τον Πούτιν.

Αλλά και δημοσιογράφοι εμπλέκονται πολλές φορές σε διαμάχες που δεν έχουν μεγάλη σχέση με το Κρεμλίνο, δείχνουν όμως πώς χρησιμοποιείται ο διεφθαρμένος μηχανισμός του κράτους. Αυτό συνέβη με τον Ιβάν Γκολούνοφ, που συνελήφθη το περασμένο καλοκαίρι με στημένες κατηγορίες για εμπόριο ναρκωτικών.

Ολα αυτά τα παραδείγματα δείχνουν ότι η Ρωσία είναι πιο επικίνδυνη για τους διαφωνούντες απ’ όσο νομίζουμε. Στην περίπτωση του Ναβάλνι, το καθεστώς δεν θα ήθελε να δημιουργηθεί ένας μάρτυρας σε μια στιγμή που φουντώνουν οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στη Λευκορωσία. Φαίνεται όμως πως αυτό ακριβώς θα συμβεί.