ΑΕΚ, το τέλος {LF}μιας εποχής

Η ΑΕΚ θα μπει στο νέο της γήπεδο σε λίγους μήνες με μια ομάδα που οι… ρίζες της με εκείνη που πήρε το πρωτάθλημα θα είναι ελάχιστες. Η πώληση του Βασίλη Μπάρκα, ενός από τους στυλοβάτες εκείνης της ομάδας, η αποχώρηση του Βράνιες, η μη επιστροφή του Αραούχο, αλλά κυρίως η επικείμενη αποχώρηση του αρχηγού, Πέτρου Μάνταλου, αλλάζουν όλη τη μορφή της Ενωσης. Μιλάμε, πια, για ένα τέλος εποχής για τον σύλλογο, που περνάει σε μια νέα φάση, σε μια νέα περίοδο. Μια περίοδο η οποία θα φέρει τη σφραγίδα του Μάσιμο Καρέρα, που δεν δείχνει να φέρνει αντιρρήσεις στις αποχωρήσεις σημαντικών και κομβικών ποδοσφαιριστών. Αρκεί να χτίσει μια ομάδα με τα υλικά που ο ίδιος θεωρεί πως μπορούν να τον βγάλουν κερδισμένο.

Ο Πέτρος Μάνταλος θα φύγει για μια χώρα που ποδοσφαιρικά δεν θα τον εξελίξει. Που θα τον… κρύψει από το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, αλλά θα του δώσει χρήματα τα οποία δεν θα τα έβρισκε πουθενά αλλού στον κόσμο. Και η ΑΕΚ δίνει τον αρχηγό της έναντι ενός ποσού που δύσκολα θα έβρισκε στην Ευρώπη. Ο Μάνταλος είναι ένας παίκτης ιδιαίτερος. Με συγκεκριμένα προτερήματα και συγκεκριμένα μειονεκτήματα. Σε μεγάλο βαθμό όλα τους. Και τα υπέρ και τα κατά. Και γι’ αυτό δύσκολα μια ευρωπαϊκή ομάδα θα έδινε περισσότερα από 3-4 εκατομμύρια ευρώ για να τον αποκτήσει. Για την ΑΕΚ το deal μοιάζει ιδανικό, αρκεί να μη μείνει με τα χέρια σταυρωμένα όταν τα χρήματα θα μπουν στα ταμεία της. Η επένδυση των εσόδων τόσο από τον Μπάρκα όσο και από τον Μάνταλο οφείλει να είναι τέτοια που θα επιτρέψει στον Καρέρα να νιώσει πιο άνετα με το αύριο. Και να κάνει καλύτερα τη δουλειά του.

Αν στην ΑΕΚ θεωρήσουν πως μπορούν εκ των έσω να καλύψουν το κενό του αρχηγού τους, σύντομα θα δουν το πρόβλημα να τους χτυπάει την πόρτα. Με περισσότερα από δέκα εκατομμύρια από τις δύο μεταγραφές, ακόμα και τα μισά αν χρησιμοποιήσουν μπορούν να βρουν εύκολα 2-3… Μάνταλους και να κάνει ο Καρέρα τη δουλειά του. Χωρίς να κοιτάζει στον πάγκο και να αναρωτιέται τι να κάνει για να αλλάξει τη ροή ενός αγώνα.

Ο Μάνταλος δεν είναι το τέλειο δεκάρι, σπάνια θα κάνει μόνος του τη διαφορά. Αλλά υπήρξε σημείο  αναφοράς της ΑΕΚ που έφτασε στο πρωτάθλημα, έγινε ο αρχηγός της, δέθηκε με την εξέδρα, αποτέλεσε ξεχωριστή προσωπικότητα εντός αποδυτηρίων και αγωνιστικού χώρου. Είναι κάτι σαν… σύμβολο των τελευταίων ετών. Αν η ΑΕΚ δεν τον αντικαταστήσει επάξια, το πρόβλημα θα το έχει εκείνη.