Η διπλή ύφεση της Αμερικής

Προτού ο COVID-19 κλείσει ολόκληρους τομείς της οικονομίας των ΗΠΑ, το εργατικό δυναμικό γινόταν όλο και πιο πολωμένο σε εκπαιδευτικούς, φυλετικούς και γεωγραφικούς άξονες. Τώρα, αυτές οι τάσεις έχουν επιταχυνθεί, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για μια έξυπνη, εστιασμένη στους εργαζομένους, πολιτική απόκριση.

Οι Αμερικανοί που οδεύουν προς το φθινόπωρο και η νέα σχολική χρονιά αντιμετωπίζουν αλληλένδετες αναταραχές στην υγεία, την οικονομία, την οικογενειακή ζωή και τις φυλετικές σχέσεις. Η κρίση του COVID-19 χτυπά σκληρότερα τους πιο ευάλωτους: άτομα με αναπηρία, μετανάστες, γυναίκες, λιγότερο μορφωμένους και άλλους εργαζομένους παγιδευμένους σε επισφαλείς και χαμηλού μισθού θέσεις εργασίας χωρίς ασφάλιση υγείας ή παροχές. Το χειρότερο, οι θέσεις εργασίας που είναι επιρρεπείς στην ύφεση που προκαλείται από την πανδημία αλληλεπικαλύπτονται με εκείνες που θα είναι επιρρεπείς στην επιτάχυνση της ψηφιοποίησης και του αυτοματισμού καθώς η οικονομία ανακάμπτει. Ολα αυτά δείχνουν μια «διπλή» ύφεση.

Η αναστροφή των οικονομικών αδικιών της πανδημίας και η αντιμετώπιση των έντονων διαρθρωτικών ανισοτήτων θα απαιτήσει μια βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάκαμψη βασισμένη σε καλές θέσεις εργασίας για όλους τους εργαζομένους. Προτεραιότητα είναι η ανάπτυξη ενός άμεσου σχεδίου περιορισμού και ανάκαμψης από τον COVID-19 που θα αποκαταστήσει τη ζήτηση εργασίας. Ακόμη και αισιόδοξες εκτιμήσδεις δεν προβλέπουν επιστροφή στα επίπεδα απασχόλησης του 2019 έως το 2022. Υπάρχει κάθε λόγος να αναμένουμε ότι πολλές από τις χαμένες θέσεις εργασίας – ίσως έως και 40% – δεν θα επιστρέψουν ποτέ. Βραχυπρόθεσμα έως μεσοπρόθεσμα, το τραγικό παράδοξο είναι ότι οι ευκαιρίες απασχόλησης είναι τόσο πολύ λίγες και πολύ χαμηλά αμειβόμενες.

Δεύτερον, οι ΗΠΑ πρέπει απεγνωσμένα να ενισχύσουν το δίχτυ κοινωνικής ασφάλισης και να βελτιώσουν τις συνθήκες για τους χαμηλόμισθους εργαζομένους μέσω συνδυασμού υψηλότερων κατώτατων μισθών, εσόδων από φόρους εισοδήματος και επέκτασης υγειονομικής περίθαλψης σε όλες τις πολιτείες. Τρίτον, απαιτούνται πολιτικές κατάρτισης και ενεργοποίησης αγοράς εργασίας για τη σύνδεση των εργαζομένων με καλύτερες μελλοντικές ευκαιρίες εργασίας. Σε έναν ιδανικό κόσμο, οι πρώην χαμηλόμισθοι εργαζόμενοι θα επανέλθουν στην οικονομία με υψηλές μισθολογικές θέσεις εργασίας.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μια επιλογή: μπορούν να επενδύσουν στους εργαζομένους τους, ώστε οι σημερινές «κακές» θέσεις εργασίας να γίνουν αύριο καλές δουλειές.

Η Λόρα Τάισον είναι πρώην πρόεδρος της ομάδα οικονομικών συμβούλων του αμερικανού προέδρου. Είναι καθηγήτρια στη Haas School of Business στο University of California, Berkeley.
O Λένι Μεντόνκα είναι επικεφαλής σύμβουλος οικονομικών θεμάτων στην Πολιτεία της Καλιφόρνιας και εταίρος της McKinsey & Company