Διεθνής Εκθεση Κρατισμού

Είναι μεγάλη απώλεια η Διεθνής Εκθεση Θεσσαλονίκης, που φέτος δεν θα γίνει λόγω της έξαρσης της πανδημίας του κορωνοϊού; Θα είναι σίγουρα απώλεια για ξενοδοχεία, εστίαση και τα (όπως τα έλεγε ο Βαγγέλης Γιαννόπουλος) «πολιτιστικά κέντρα», που περιμένουν τους αθηναίους ταξιδιώτες για να τους χαλαρώσουν. Αλλά ο εμπορικός κόσμος δεν ξέρω να είχε και να έχασε κάτι.

Τα τελευταία χρόνια, η Διεθνής Εκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ) παραμένει μια θνήσκουσα υπόθεση. Η εποχή που ήταν ζωηρή υπάρχει μόνο στα λευκώματα και στα βιβλία (συστήνω τη «Λιμνοθάλασσα της Γεωργικής Σχολής και άλλες αφηγήσεις», του Κάρολου Τσίζεκ [Κίχλη, 2013], ο οποίος περιγράφει και τη δική του συμμετοχή στο τσεχικό περίπτερο) είναι πολύ μακρινή. Μεταπολιτευτικά, η Εκθεση εξέπεσε, για να μετατραπεί σε πανηγύρι του κρατισμού: τα τελευταία χρόνια περίπτερο είχε ακόμα και η Ελληνική Αστυνομία ενώ δεν θα ξεχαστεί η μεταφορά στους χώρους της βαγονιού του μετρό, μέσω του οποίου ο τέως πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας διαφήμισε ένα έργο που θα αργήσει να γίνει.

Βασική χρησιμότητα της ΔΕΘ τις τελευταίες δεκαετίες, να εξαγγέλλει από τον χώρο της την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης κάθε πρωθυπουργός. Φέτος, η εξαγγελία αυτή θα γίνει εκτός του χώρου της Εκθεσης. Μακάρι αυτή η δυσλειτουργία να αναπροσανατολίσει και την κατεύθυνση της ΔΕΘ – μαζί με την ανάγκη αναπροσανατολισμού της ελληνικής οικονομίας.