Αμνησία

Η δοκιμή από τη Ρωσία ενός «διαστημικού όπλου», το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εναντίον δορυφόρων που κινούνται σε τροχιά γύρω από τη Γη, θα μπορούσε να θεωρηθεί από τις ΗΠΑ και τη Βρετανία μία από τις συνηθισμένες προκλήσεις του Βλαντίμιρ Πούτιν. Δεν θα έπρεπε. Αντίθετα, θα έπρεπε να τοποθετήσει κανείς το υποτιθέμενο «διαστημικό όπλο» στο ευρύτερο πλαίσιο μιας ταχέως αναπτυσσόμενης, υψηλής τεχνολογίας και υψηλού ρίσκου κούρσας, στην οποία εμπλέκονται οι μεγαλύτερες πυρηνικές δυνάμεις.

Με αυτήν την επικίνδυνη κούρσα δεν ασχολείται κανείς. Κι αυτό σημαίνει πως σύντομα μπορεί να χαθεί ο έλεγχος. Αυτήν την εβδομάδα όμως συμπληρώνονται 75 χρόνια από τη ρίψη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Τότε έχασαν τη ζωή τους περισσότεροι από 200.000 άνθρωποι. Αλλά ούτε κάποια δημόσια συζήτηση γίνεται ούτε ο συναγερμός χτυπάει γι’ αυτά τα εξελιγμένα, πυρηνικά, υπερηχητικά, ψηφιακά ελεγχόμενα και διαστημικά όπλα που μπορούν να σπείρουν τον όλεθρο.

Για πολλές δεκαετίες μετά τη Χιροσίμα, διαδηλώσεις κατά των πυρηνικών όπλων γίνονταν σχεδόν σε ολόκληρο τον κόσμο. Σήμερα, επικρατεί μια εκκωφαντική σιωπή. Ο πόλεμος όμως για το Διάστημα έχει αρχίσει. Και γι’ αυτό πρέπει να στρέψουμε αμέσως την προσοχή μας σε αυτά που συμβαίνουν. Η κατασκευή ενός διαστημικού όπλου από τη Ρωσία είναι σχεδόν βέβαιο πως θα προκαλέσει τον ανταγωνισμό των ΗΠΑ και της Κίνας, ενώ υπομονεύει κάθε πρωτοβουλία για την ειρηνική χρήση του Διαστήματος. Ο Κρίστοφερ Φορντ, υφυπουργός της αμερικανικής κυβέρνησης αρμόδιος για θέματα διεθνούς ασφάλειας και μη διάδοσης όπλων μαζικής καταστροφής, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα πως η Ρωσία και η Κίνα έχουν ήδη μετατρέψει το Διάστημα σε «εμπόλεμη ζώνη».

Η Βρετανία, από την πλευρά της, χαρακτήρισε τη δοκιμή «μια απειλή στα διαστημικά συστήματα από τα οποία εξαρτάται ο κόσμος» – κάτι που σημαίνει πως η χρήση αυτών των όπλων θα μπορούσε θεωρητικά να προκαλέσει ένα παγκόσμιο μπλακάουτ στις επικοινωνίες και την ασφάλεια. Την ίδια ώρα, ο Ντόναλντ Τραμπ υποδεικνύει το Διάστημα ως το νέο πεδίο μάχης των μεγάλων δυνάμεων. Και ο γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ λέει πως η συμμαχία ναι μεν δεν θα αναπτύξει όπλα στο Διάστημα, είναι όμως υποχρεωμένη να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της, στα οποία περιλαμβάνονται και 2.000 δορυφόροι σε τροχιά.

Ο κίνδυνος είναι επομένως υπαρκτός. Και δεν ενισχύεται μόνο από τις διεθνείς εντάσεις ή την απουσία ελέγχου της διάδοσης όπλων μαζικής καταστροφής. Επιβαρυντικοί παράγοντες είναι και οι εθνικισμοί, οι δεξιόστροφοι λαϊκισμοί, η αναβίωση παλαιών ή νεότερων αντιπαλοτήτων, η υπονόμευση διεθνών οργανισμών ή ακόμη και των Ηνωμένων Εθνών, οι αλλαγές στην παγκόσμια οικονομική και γεωπολιτική ισορροπία. Είναι όμως και αμνησία. Εβδομήντα πέντε χρόνια από τον Αρμαγεδδώνα που έπληξε τον λαό της Ιαπωνίας, ο κόσμος μοιάζει να έχει ξεχάσει τον υπαρξιακό τρόμο εκείνης της στιγμής.