Εξορία

Εμείς οι Ελληνες, στην πλειονότητά μας τουλάχιστον, συμπαθούμε τους Ισπανούς. (Δεν ξέρω αν και οι Ισπανοί συμπαθούν εμάς τους Ελληνες αλλά αυτές οι γενικεύσεις είναι, ούτως ή άλλως, ριψοκίνδυνες). Εχω επίσης την εντύπωση ότι συμπαθούμε και τη βασιλική οικογένεια της Ισπανίας. Και όχι βέβαια επειδή ο Χουάν Κάρλος παντρεύτηκε την πάλαι ποτέ πριγκίπισσα της Ελλάδας Σοφία. Αλλωστε μάλλον συμπαθούμε τους ισπανούς βασιλείς περισσότερο από του βασιλείς που κυβέρνησαν την Ελλάδα.

Οι λόγοι αυτής της συμπάθειας είναι πολλοί. Τον πρώτο απ’ όλους «Μεσόγειο τον λεν’». Υστερα είναι και το παράλληλο της πρόσφατης Ιστορίας μας. Το 1974 αποκαταστάθηκε η δημοκρατία στη χώρα μας, ένα χρόνο μετά στην Ισπανία. Και αν, στην Ελλάδα, για να ξαναψηφίσουμε, έπρεπε να χαθεί η μισή Κύπρος, στη χώρα της Ιβηρικής αυτή η μετάβαση έγινε ομαλά. Και αυτό πιστώνεται στον Χουάν Κάρλος κι ας τον είχε ορίσει διάδοχό του ο ίδιος ο δικτάτορας Φράνκο.

Ο Χουάν Κάρλος ήταν πάντα ένας «άτακτος» βασιλιάς όσον αφορά τα ερωτικά του. Μάλλον ο πιο «άτακτος» στην Ευρώπη. Τον Σεπτέμβριο θα κυκλοφορήσει στην Ισπανία το βιβλίο του Αμαντέο Μαρτίνεζ Ινγκλς «Ο βασιλιάς 5.000 γυναικών» στο οποίο ο συγγραφέας καταμετρά πολύ σχολαστικά τις γυναίκες που πέρασαν από τη ζωή του πρώην βασιλιά της Ισπανίας. Από τότε που φοιτούσε στη Στρατιωτική Ακαδημία έως λίγο πριν παραιτηθεί από τον θρόνο το 2012. Και από την ισπανίδα ντίβα Σαρίτα Μοντιέλ έως την Κορίνα Σεν – Βιτγκενστάιν καμιά τριανταριά χρόνια νεότερή του.

Τον Σεπτέμβριο όμως ο Χουάν Κάρλος δεν θα είναι στην Ισπανία. Και όχι βέβαια για να αποφύγει τις επιπτώσεις από τις αποκαλύψεις για την ερωτική του ζωή. Ο άνθρωπος που πριν ακόμη γίνει βασιλιάς, έμοιαζε και συμπεριφερόταν σαν σταρ του Χόλιγουντ, είχε επιβάλει την αδυναμία του στο άλλο φύλο, ακόμη και εντός των ανακτόρων. Οι Ισπανοί δεν είναι σαν τους Βρετανούς, ούτε καν οι βασιλείς. Σιγά μην «τιμωρούσαν» για την υπερσεξουαλικότητά του τον συνονόματό του Δον Ζουάν.

Ο Χουάν Κάρλος δεν θα είναι στην Ισπανία διότι ο κόσμος προχωράει, οι νοοτροπίες αλλάζουν και οι κοινωνίες, ακόμη και οι «βασιλευόμενες», εκδημοκρατίζονται. Το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας ερευνά την περίπτωση να έχει πάρει «δωράκι» ύψους 100 εκατομμυρίων δολαρίων προκειμένου να υπογραφεί μια σύμβαση 6,7 δισ. ευρώ μεταξύ Ισπανίας και Σαουδικής Αραβίας. Την «έκανε» λοιπόν για τη Δομινικανή Δημοκρατία. Και δήλωσε ότι αυτοεξορίζεται. Σαν να παραδέχεται, δηλαδή, την ενοχή του.

Δεν ξέρω αν και γι’ αυτό φταίει ο καπιταλισμός, πάντως κάποτε πρίγκιπες και βασιλείς εγκατέλειπαν τους θρόνους τους για χάρη μίας γυναίκας – όπως έκανε ο Εδουάρδος για τη Γουάλις Σίμπσον – όχι επειδή «λαδώνονταν». (Χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι δεν «λαδώνονταν»).