Απάντηση από τα προοδευτικά και «από τα κάτω»

Το πολυδιαφημισμένο από την κυβέρνηση πόρισμα Πισσαρίδη φέρνει την οικονομία και την εργασία προ αρνητικών εξελίξεων. Ηδη η κυβέρνηση έχει δείξει τις προθέσεις της προχωρώντας και εφαρμόζοντας ένα μνημονιακό μείγμα πολιτικής που καταστρέφει με ταχύτητα όσα με θυσίες και κόπους έχτισε ο ελληνικός λαός για να βγει από τα Μνημόνια, ακόμα και πριν από την κρίση της πανδημίας του κορωνοϊού.

Στο ζήτημα της προστασίας της α’ κατοικίας η κυβέρνηση επέλεξε την απορρύθμιση, ανοίγοντας τον δρόμο για μαζικούς πλειστηριασμούς. Στο θέμα των αναδρομικών εμπαίζει τους συνταξιούχους, περικόπτοντας τα οφειλόμενα και καταστρατηγώντας την απόφαση του ΣτΕ, εξαιρώντας επίσης την απόδοση των οφειλών από τις επικουρικές συντάξεις και τα δώρα.

Η στήριξη των εργαζομένων δεν είναι προτεραιοτήτα της κυβέρνησης και αυτό το κάνει σαφές με κάθε τρόπο το οικονομικό επιτελείο.

Παράλληλα, τη στιγμή που στην ΕΕ, και με αφορμή τον κορωνοϊό, φαίνεται να δίνεται σταδιακά έμφαση στην ενίσχυση του δημοσίου χαρακτήρα των υποδομών και των επενδύσεων, η στροφή που προβλέπεται προς την ιδιωτικοποίηση μόνο θετική δεν μπορεί να είναι για τη μεγάλη κοινωνική πλειονότητα που μπαίνει σε κρίση.

Αποδεικνύεται ξανά ότι η ελληνική Δεξιά οι μόνες μεταρρυθμίσεις που ξέρει να κάνει καλά είναι οι αντικοινωνικές απορρυθμίσεις.

Η χώρα χρειάζεται προοδευτική απάντηση εξόδου από την κρίση. Ο ΣΥΡΙΖΑ έβγαλε τη χώρα από τα Μνημόνια το 2018, ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ είναι αυτός που θα στήσει ξανά μαζί με άλλες προοδευτικές δυνάμεις τη χώρα όρθια για να βγει από τη νέα περιδίνηση. Χρειάζεται μια ρεαλιστική – τεκμηριωμένη – κοστολογημένη αντιπρόταση από προοδευτική σκοπιά την οποία θα συντάξουν και θα συμμετάσχουν επιστήμονες και εκπρόσωποι φορέων. Στόχος η συζήτηση με την παραγωγική βάση της ελληνικής κοινωνίας.

Η επόμενη ημέρα της κρίσης και η ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας χρειάζονται ιδέες και σχέδιο.

Οι προτάσεις της για την επόμενη ημέρα της οικονομίας πρέπει να διαμορφωθούν, να συζητηθούν και να συναποφασιστούν «από τα κάτω», σε έναν πλατύ διάλογο των προοδευτικών δυνάμεων της χώρας που όλοι είναι ευπρόσδεκτοι. Οσοι το αντέχουν και έχουν εμπιστοσύνη στα επιχειρήματά τους και τις ιδέες του.

Η κρίση και η πτώση είναι αβυσσαλέα. Το σημείο εξόδου μη ορατό και η ελληνική Δεξιά για άλλη μια φορά μοιραία για τα συμφέρονται και την προοπτική της κοινωνικής συνοχής.