Παρουσιάζοντας τον Μπάιντεν ως μαριονέτα

O νέος επικεφαλής της προεκλογικής καμπάνιας του Ντόναλντ Τραμπ, ο Μπιλ Στέπιεν, ξεκίνησε την περασμένη εβδομάδα τη θητεία του με μία δήλωση προθέσεων: «Αν κερδίζουμε περισσότερες ημέρες από ό,τι κερδίζει ο Τζο Μπάιντεν, ο πρόεδρος Τραμπ θα επανεκλεγεί», διαβεβαίωσε. «Θα εκθέσουμε τον Τζο Μπάιντεν ως ένα δύσμοιρο εργαλείο της άκρας Αριστεράς και θα αντιπαραθέσουμε τις αποτυχίες του με τις αδιαμφισβήτητες επιτυχίες του προέδρου Τραμπ».

Να είστε βέβαιοι πως τις επόμενες 100 ημέρες, θα ακούσετε πολλές φορές ακόμα τα περί «δύσμοιρου εργαλείου της άκρας Αριστεράς». Είναι ένα κλασικό ρεπουμπλικανικό επιχείρημα που επιδιώκει να αποθαρρύνει τους μετριοπαθείς και τους ανεξάρτητους, συνδέοντας τους Δημοκρατικούς με την υψηλή φορολογία και μία «μεγάλη σοσιαλιστική κυβέρνηση». Οι υπόλοιπες γραμμές επίθεσης εναντίον του Μπάιντεν δεν μοιάζει να λειτουργούν, η ομάδα Τραμπ λοιπόν μοιάζει να έχει καταλήξει στο συμπέρασμα πως αυτή είναι η μεγαλύτερή τους ελπίδα.

Μια από τις τελευταίες πνιχτές κραυγές της προ-πανδημίας εποχής, ήταν η ετήσια συντηρητική πολιτική διάσκεψη (CPAC) που πραγματοποιήθηκε στο Νάσιοναλ Χάρμπορ, κοντά στην Ουάσιγκτον, τον Φεβρουάριο. Επίσημο θέμα της ήταν «Αμερική εναντίον σοσιαλισμού» και το πρόγραμμα συμπεριελάμβανε συνεδρίες όπως «Σοσιαλισμός: Δολιοφθορέας εθνών και καταστροφέας κοινωνιών». Ο Τραμπ, επίτιμος ομιλητής, προειδοποίησε με στόμφο για τον κίνδυνο που εκπροσωπούν οι «ακροαριστεροί Σοσιαλιστές» Δημοκρατικοί.

Εκτοτε έχουν συμβεί βέβαια πολλά και ο αμερικανός πρόεδρος πάσχιζε κάθε φορά να απαντήσει με μία προεκλογική στρατηγική. Τέλη Απριλίου, πρόκρινε την ξενοφοβία με μία απαγόρευση της μετανάστευσης· τον Μάιο, αγνόησε την πανδημία ώστε να επικεντρωθεί στην ανοικοδόμηση της οικονομίας, προωθώντας παράλληλα μία θεωρία συνωμοσίας για τον ρόλο του Μπάιντεν στην έρευνα για τη Ρωσία· τον Ιούνιο, απάντησε στις διαδηλώσεις του κινήματος Black Lives Matter υποσχόμενος «νόμο και τάξη»· τον Ιούλιο, συνδαύλισε έναν «πολιτισμικό πόλεμο» για τα σύμβολα της Συνομοσπονδίας από τον αμερικανικό εμφύλιο.

Κάθε φορά, ο Τραμπ σερνόταν πίσω από τα γεγονότα επιχειρώντας να ανακτήσει τον έλεγχο, οι δημοσκοπήσεις ωστόσο δείχνουν πως καμία του προσπάθεια δεν ευοδώθηκε, και κάπως έτσι καταλήξαμε στην αντικατάσταση του επικεφαλής της προεκλογικής του εκστρατείας, Μπραντ Πάρσκεϊλ, με τον Μπιλ Στέπιεν, έναν πιο παραδοσιακό ρεπουμπλικανό δολοπλόκο.

Προ ημερών, ο Τραμπ παραχώρησε στον Κήπο των Ρόδων στον Λευκό Οίκο μία 63λεπτη συνέντευξη Τύπου: υποτίθεται πως είχε θέμα την Κίνα και το Χονγκ Κονγκ αλλά ο αμερικανός πρόεδρος αναφέρθηκε σχεδόν 30 φορές στον Μπάιντεν με ατάκες του τύπου: «Ολόκληρη η καριέρα του Τζο Μπάιντεν είναι ένα δώρο προς το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα»· «ο Τζο Μπάιντεν έδωσε μία ομιλία σήμερα κατά την οποία είπε πως η καρδιά της οικονομικής του ατζέντας είναι μία σκληροπυρηνικά αριστερή σταυροφορία εναντίον της αμερικανικής ενέργειας»· «η ατζέντα Μπάιντεν – Σάντερς είναι, μακράν, η πιο ακραία πλατφόρμα οποιουδήποτε προεδρικού υποψήφιου στην αμερικανική ιστορία». Παράλληλα, εξαπολύονταν συντονισμένα, αντίστοιχα πυρά από την ομάδα Τραμπ σε διάφορες πλατφόρμες, στα σόσιαλ μίντια, την τηλεόραση, μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας…

Στο μεταξύ, ο – πολιτικά μετριοπαθής – Μπάιντεν οικοδομεί μία συμμαχία που συνασπίζει στρατηγούς των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων και ακτιβιστές του Black Lives Matter, απογοητευμένους Ρεπουμπλικανούς και Δημοκρατικούς σοσιαλιστές. Το πρόγραμμά του έχει χαρακτηριστεί ως το πλέον προοδευτικό οποιουδήποτε προεδρικού υποψήφιου στην ιστορία, με φόντο μία χρονιά κατά την οποία η πανδημία του κορωνοϊού και οι μαζικές διαδηλώσεις για τη φυλετική αδικία συνέτριψαν τις αλλοτινές βεβαιότητες. Αν καταφέρουν οι Δημοκρατικοί να ελέγξουν τόσο τον Λευκό Οίκο όσο και τα δύο σώματα του Κογκρέσου, οι ΗΠΑ μπορεί να βιώσουν μία ιστορική μεταστροφή όσον αφορά τους ορισμούς της Αριστεράς, της Δεξιάς και του Κέντρου.