Οι κάμερες των 18:00

Ο ένας είχε αποχαιρετήσει με στίχους του Ελύτη, ο άλλος με τη δέσμευση ότι η δουλειά συνεχίζεται «πίσω από τις κάμερες των 18.00». Ηταν 26 Μαΐου και η χώρα «άνοιγε» εβδομάδα με την εβδομάδα μετά την πρωτοφανή συνθήκη της καραντίνας, όταν έκλεινε ο κύκλος τής live ενημέρωσης των πολιτών για την εξέλιξη της πανδημίας. Σε πρώτο πλάνο για 72 ημέρες βρίσκονταν, προφανώς χωρίς ούτε οι ίδιοι να το έχουν φανταστεί ποτέ, ο Σωτήρης Τσιόδρας και ο Νίκος Χαρδαλιάς. Και τι δεν προέκυπτε εκείνες τις ημέρες των κοινών συνεντεύξεων Τύπου: τραγωδίες με ανθρώπινες απώλειες, εισαγωγές ανθρώπων στις Εντατικές αλλά και εξιτήρια, lockdown και άλλες απαγορεύσεις, προειδοποιήσεις, πρόστιμα, σκληρές διαπιστώσεις της διεθνούς ιατρικής κοινότητας για τον «νέο κορωνοϊό» και επιστημονικές αχτίδες αισιοδοξίας. Και τα δύο πρόσωπα, ο καθηγητής Παθολογίας – Λοιμώξεων και ο υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας, ο «γλυκός» και ο «αυστηρός», ο «Τσιόδρας» και ο «Νικ Χαρντ» (που αποτυπώθηκαν πάνω σε μπλουζάκια και καμβάδες, μπήκαν σε διαφημιστικές πινακίδες και έγιναν viral), έφυγαν από τους τηλεοπτικούς δέκτες, σημαίνοντας το πέρασμα στην κανονικότητα.

«Αν μας ξαναδείτε εδώ, να ανησυχήσετε…» ήταν περίπου τα λόγια του υφυπουργού, τότε, μεταξύ σοβαρού και αστείου. Και αν πάρει κανείς τοις μετρητοίς τη φράση του, θα πρέπει να επικρατήσει τώρα… μισή ανησυχία. Με τον Τσιόδρα μέχρι νεωτέρας πίσω από τις κάμερες και με τον Χαρδαλιά ξανά στο προσκήνιο. Είναι η διαχείριση του μηνύματος, ο τρόπος «επικοινωνίας» της κυβέρνησης με τους πολίτες για την πορεία της υγειονομικής κρίσης, που αποτελεί και πάλι το βασικό διακύβευμα. Αυτό που αναζητούσαν εδώ και ημέρες στο Μαξίμου: ποιος, πώς και πότε να βγει μπροστά, να ενημερώνει τακτικά και να σημάνει τον μίνι συναγερμό, να «νουθετήσει», να προειδοποιήσει για τον κίνδυνο νέου κύματος κρουσμάτων; Η ίδια αγωνία για το μήνυμα προς τους πολίτες υπήρχε άλλωστε και πριν από ενάμιση μήνα, κοντά στο «τέλος» των ενημερώσεων: είναι τώρα η κατάλληλη στιγμή; Μήπως να συνέχιζαν για άλλη μία εβδομάδα; Αραγε θα προκληθεί ανασφάλεια ή ανακούφιση; Να πάμε σε γραπτές ενημερώσεις; Για πόσο;

Και τώρα τι; Επιστροφή του «Νικ Χαρντ» στους τηλεοπτικούς, επιστροφή στον «σκληρό» Μάρτιο; Είναι αλλιώς – κατά την κυβέρνηση -, διαφορετική περίοδος, άλλα τα δεδομένα, άλλες οι προκλήσεις και οι στόχοι. Η προστασία της δημόσιας υγείας είναι το κυρίαρχο, το γενικό lockdown όμως πρέπει να κρατηθεί με νύχια και με δόντια εκτός κάδρου (και πώς θα το άντεχε άλλωστε η ελληνική οικονομία;), οι τοπικές καραντίνες και άλλα νέα μέτρα μένουν στο συρτάρι ως plan b και βγαίνουν μπροστά τα ελεγκτικά κλιμάκια με το μπλοκ των προστίμων. Μαζί τους και ο Χαρδαλιάς, για να διαβάζει κάθε Τρίτη το απόγευμα on camera τα ενημερωτικά σημειώματα των στενών συνεργατών του και τις σημειώσεις του για τα στοιχεία της εβδομάδας, μέσα από το Κτίριο Φάρος και το νέο Εθνικό Συντονιστικό Κέντρο Επιχειρήσεων της Πολιτικής Προστασίας. Για να προειδοποιεί ή να καθησυχάζει ανάλογα με τα δεδομένα, στο επικοινωνιακό μοντέλο Μαρτίου, που η κυβέρνηση έκρινε αποτελεσματικό στους δύσκολους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο. Ακόμα και αν ο Τσιόδρας δεν θα βρίσκεται στο ραντεβού των 18.00 για τα υγειονομικά δεδομένα. Ισως γιατί τότε η ανησυχία θα γινόταν… ολική.