Φόροι: Από {LF}τον Χριστό {LF}στην… Παναγιά!

Ηθελα να ρωτήσω τον υπουργό Οικονομικών Χρήστο Σταϊκούρα αν αυτά που λέει για μείωση του φορολογικού βάρους από τη δημιουργία ενός σημαντικού «δημοσιονομικού χώρου» (δεν υπάρχει πιο αδόκιμος οικονομικός όρος και όμως χρησιμοποιείται κατά κόρον συνεχώς και από όλους από την εποχή της κυβέρνησης Τσίπρα!) προκύπτουν από σημερινά στοιχεία της εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού που καταρτίστηκε πολύ πριν από την πανδημία, από στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και από στοιχεία για τις οδυνηρές συνέπειες της εφιαλτικής συγκυρίας στο εθνικό και οικογενειακό εισόδημα, στην απασχόληση και στα ασφαλιστικά ταμεία; Ή μήπως τα λέει όλα αυτά για το «θεαθήναι τοις δυστυχισμένοις φορολογουμένοις», οι οποίοι πάλι, όταν έρθει η ώρα της εφιαλτικής κρίσεως με τη μορφή ενός ολέθριου αυτή τη φορά δημοσιονομικού εκτροχιασμού, θα πληρώσουν ξανά και ξανά τα «σπασμένα».

Κάνω αυτές τις ερωτήσεις διότι, κατά ένα μεγαλοπρεπές οξύμωρο δημοσιονομικό σχήμα, μιλά για μείωση του φορολογικού βάρους από έναν «σημαντικό δημοσιονομικό χώρο» που θα δημιουργηθεί, λέει, από «την επικαιροποίηση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων», δηλαδή από αύξηση άλλου… φόρου! Κι αυτό είναι μόνο οξύμωρο, αλλά και «μαγικό» δημοσιονομικό σχήμα. Διότι μια επικαιροποίηση των αντικειμενικών αξιών (για να μη χάνει την αξία της η ελληνική γλώσσα!) σημαίνει, σε αυτή τη δυσμενέστατη συγκυρία για την κτηματαγορά, όπου η οικοδομή έχει καταρρεύσει και η εμπορική αξία των ακινήτων συνεχώς πέφτει, ότι… κανονικά πρέπει να συνοδεύεται από μείωση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων και, συνεπώς, μείωση και όχι… αύξηση των εσόδων από τον περιβόητο ΕΝΦΙΑ. Εκτός αν αυξηθούν οι συντελεστές, οπότε αυξάνονατι οι φόροι!

Επίσης, η νέα ισχυρή ύφεση που άρχισε να απειλεί την οικονομία συνεπάγεται, σύμφωνα με τους οικονομικούς νόμους, και ανάλογη μείωση των εσόδων από ΦΠΑ! Απλώς υπενθυμίζω ότι, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, οι εξαγωγές μειώθηκαν κατά 30,6% τον περασμένο Απρίλιο, ενώ παρατηρήθηκε και ρεκόρ μείωσης της τουριστικής δραστηριότητας (μείωση αφίξεων κατά 96,2% και εισπράξεων κατά… 98,7%!). Ακόμα, τα ολοένα πυκνούμενο φάσμα της ανεργίας (ήδη πάνω από 250.000 νέοι άνεργοι) συνεπάγεται απώλεια εσόδων των ασφαλιστικών ταμείων κατά δύο περίπου δισ. ευρώ έως τώρα. Να υπενθυμίσω και τις δαπάνες με τις ολοένα εξαγγελλόμενες παροχές για τη στήριξη επιχειρήσεων και εργαζομένων από την πανδημία και άλλες κρατικές δαπάνες λειτουργίας ενός ζημιογόνου δημόσιου τομέα, όπου ενδεχομένως να σημειωθεί αύξηση του χρέους από καταπτώσεις εγγυήσεων και αναλήψεις χρεών τους, που αποτελούν μόνιμη «Λερναία Υδρα» των εθνικών πόρων…

Και διερωτάται κανείς: πώς θα αυξηθεί αυτός ο έρμος «δημοσιονομικός χώρος»; Ρωτάω πολλά;