Εκλογές

Μία από τις χθεσινές πρωθυπουργικές απαντήσεις τελείωσε με την πρόταση «να λογοδοτήσουμε στο τέλος της τετραετίας, γιατί δεν πρόκειται να γίνουν εκλογές νωρίτερα». Οπως επισήμανε κι ο Παύλος Τσίμας, ήταν η δεύτερη φορά στην ίδια συνέντευξη που ο Μητσοτάκης μιλούσε για κάλπες στη λήξη της κυβερνητικής του θητείας – χωρίς να ερωτηθεί. Ετσι, ο ίδιος εξήγησε πως το επανέλαβε επειδή θα ήταν «πολιτικά ανέντιμη κίνηση» να προσφύγει στη λαϊκή ετυμηγορία εκμεταλλευόμενος το πολιτικό κεφάλαιο που διαθέτει. «Για να κερδίσω τι ακριβώς», αναρωτήθηκε, «όταν έχω τρία χρόνια μπροστά μου, μία ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία και, πιστεύω, ένα απόθεμα εμπιστοσύνης των ελλήνων πολιτών να υλοποιήσω το πρόγραμμά μας». Εχει ξαναδηλώσει ότι δεν προτίθεται να οδηγήσει τη χώρα σε μια πρόωρη εκλογική αναμέτρηση το φθινόπωρο. Παρ’ όλα αυτά, η σχετική κουβέντα στα πολιτικά πηγαδάκια – συμπολιτευόμενα και αντιπολιτευόμενα – δεν έχει σταματήσει. Οι διαδρομιστές της Βουλής συνεχίζουν να μην αποκλείουν την πιθανότητα. Στη δε Κουμουνδούρου εμφανίζονται πεπεισμένοι πως οι εκλογές είναι στα μητσοτακικά σχέδια. Τις μυρίζονται, λένε, στη σκανδαλολογία των ημερών.

Παραγραφή

Τις διάβασαν πίσω από τις λέξεις αποφάσεων σαν αυτή για την πληρωμή αναδρομικών στους συνταξιούχους νωρίτερα από το προγραμματισμένο. Και τις περιμένουν αφού πιστεύουν ότι το βάθος της ύφεσης θα είναι τέτοιο που η δυσαρέσκεια για την κυβέρνηση θα γίνει μη διαχειρίσιμη. Θα τις προκηρύξει, άρα, ο Πρωθυπουργός προκειμένου να την αποφύγει ανανεώνοντας τη λαϊκή εντολή – όπως εισηγούνται δημόσια και ιδιωτικά και νεοδημοκράτες. Σύμφωνοι. Το αριστερό σκεπτικό δεν είναι παράλογο. Ή έστω δεν είναι πρωτότυπο για τα ελληνικά ειωθότα. Πλέον όμως υπάρχει και μια άλλη παράμετρος που θα πρέπει να συνυπολογιστεί. Μια παράμετρος που αναδεικνύουν ορισμένοι κιναλίτες. Αν, σημειώνουν, γίνουν πρόωρες εκλογές θα παραγραφούν όλα όσα καταλογίζονται στην πρώτη φορά Αριστερά περί αντιθεσμικών παρεμβάσεων. Το τελευταίο επιχείρημα θα αρκούσε ώστε να βαρύνει τελικά η ζυγαριά των εκτιμήσεων προς την ολοκλήρωση της τετραετίας. Οχι μόνο γιατί αρκετοί από τη συμπολίτευση δεν θα χάριζαν μια παραγραφή στον τσιπρικό δεύτερο εαυτό. Αλλά κι επειδή όντως οι υπό συζήτηση υποθέσεις αφορούν την ποιότητα της δημοκρατίας.