White Porscha

Χθες μάθαμε την ύπαρξη της White Porscha από την αναφορά σε ημέιλ της οικογένειας Χούρυ προς την οικογένεια Καλογρίτσα ότι «Οι επικεφαλής και ο Λευκός Οίκος, και η White Porscha είχαν συμφωνήσει τα τραπεζικά στοιχεία των «φίλων» στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και ποιου τα στοιχεία θα χορηγηθούν μέσω του Κυπριακού Αριθμού, που είχα μοιραστεί μαζί σας». Εψαξα λοιπόν να μάθω τι σημαίνει Porscha και στο Urban Dictionary η απάντηση είναι «Α beautiful girl with a tough exterior but really sweet when you get to know her. If she cares about you, she will do anything for you».

Δεν υπάρχει λοιπόν αμφιβολία ότι -στο ερώτημα που έθεσε η ΝΔ ποια  είναι η η «Λευκή Πόρσε» «η άμωμη ύπαρξη από την οποία ξεκινούν όλα» – η απάντηση είναι πως πρόκειται για την ίδια την Αριστερά, την ελληνική κομμουνιστογενή Αριστερά του ηθικού πλεονεκτήματος· γιατί μπορεί να φαίνεται σκληρή – π.χ., όταν απειλεί να δικάσει δύο πρώην πρωθυπουργούς και οκτώ υπουργούς για «το μεγαλύτερο σκάνδαλο από καταβολής ελληνικού κράτους» – αλλά η σκληρότητα στρέφεται προς τους ταξικούς εχθρούς, πρωτίστως τους νεοφιλελεύθερους. Είναι γλυκύτατη όμως προς εκείνους που την ξέρουν καλά, μας λέει ο ορισμός: «κάνει τα πάντα για σένα όταν σε νοιάζεται» – για τους φίλους και έμπιστους, για τους ανθρώπους του μαγαζιού.

Κάνει τα πάντα για φίλους υπεράνω υποψίας – μπορείς να έχεις αμφιβολίες για την επιχειρηματική και πολιτική ηθική ανθρώπων που προσφυώς αποκλήθηκαν «Δρακογενιά» από τον μπαμπά κάποιου εκ των δράκων; Ή για επιχειρηματία που ονομάζεται Ιωάννης-Βλαδίμηρος Καλογρίτσας, στον οποίο εμπνευσμένος νονός δηλαδή έδωσε το βαρύ όνομα του Λένιν; Χρειάζονται «παιδονόμο ή χωροφύλακα» τέτοια κομματικά μέλη και τέτοιοι επιχειρηματικοί φίλοι;

Οχι βέβαια, έχει δίκιο ο Αλέξης Τσίπρας. Μήπως όμως χρειάζεται πολιτικό πρόγραμμα η White Porscha; Τι να το κάνει; Η πολιτική είναι κάπως σαν θρησκεία, προωθεί την ηθική κάθαρση της κοινωνίας, τη δικαιοσύνη, την τιμωρία των κλεφτών και διεφθαρμένων. Ηθος αγγελικό απαιτείται για να κυβερνήσει κανείς – διότι καραδοκούν δαίμονες, νεοφιλεύθεροι κλέφτες και ληστές που αν αναλάβουν την εξουσία θα πιουν το αίμα του λαού με το μπουρί της σόμπας.

Στο ήθος, περιλαμβάνεται και η μνησικακία, η τιμωρία αυτών που δεν χωνεύουμε, που δεν είναι φίλοι μας. Αυτό κάνει η κομμουνιστογενής Αριστερά: ανταμείβει τους φίλους, τιμωρεί τους εχθρούς. Οπως ταιριάζει σε λευκή περιστερά, σε άμωμη ύπαρξη, σε White Porscha, όπως διδάσκουν και οι ακροδεξιοί του θεωρητικοί τύπου Schmitt για το τι είναι πολιτική και πώς ασκείται.