Οψη

Καλώς ήρθατε στην ευρωπαϊκή Αθήνα. Ποια είναι όμως αυτή; Η πόλη που αποκτά ποδηλατοδρόμους, ζαρντινιέρες του ενός τόνου ώστε να μη γίνονται πολεμοφόδια και πολλές πολύχρωμες λωρίδες στις οποίες δεν επιτρέπονται τα μηχανοκίνητα; Ή εκείνη που αποκτά κανόνες για όσους νιώθουν συχνά πυκνά την ανάγκη για επαναστατική γυμναστική; Ο Δήμος Αθηναίων πανηγυρίζει με διαρροές για την πρωτεύουσα που «αλλάζει όψη» χάρη στον Μεγάλο Περίπατο και τις κατασκευές που θα τον διακοσμούν. Ωστόσο, η όψη του αθηναϊκού Κέντρου έχει σοβαρές πιθανότητες να γίνει πραγματικά διαφορετική όταν περάσει, και κυρίως εφαρμοστεί, το νομοσχέδιο για τις πορείες. Τα φωτογραφικά στιγμιότυπα από αυτή της ΠΟΕΔΗΝ, την 16η Ιουνίου, θα αρκούσαν για να στηρίξουν την παραπάνω θέση που εκφράζουν αρκετοί παροικούντες την πολιτική αγορά. Επειδή, παρότι το δικαίωμα στη διαμαρτυρία είναι αδιαφιλονίκητο, εκείνη η διαδήλωση – ενώ είχε ήδη βαφτεί πράσινο το πεζοδρομημένο τμήμα της Πανεπιστημίου – δείχνει με τον πιο παραστατικό τρόπο πως οι πρώτοι που το θέτουν σε αμφισβήτηση είναι συνήθως αυτοί που το ασκούν.

Κανόνες

Τεστάροντας, π.χ., την υπομονή των υπολοίπων με την επιλογή τους να διαδηλώσουν στις λωρίδες για τα αυτοκίνητα κι όχι στον άδειο πεζόδρομο. Ή όπως λέγεται στην αριστερή αργκό: προκαλώντας «τον κοινωνικό αυτοματισμό». Ο Μητσοτάκης ανακοίνωσε, από βήματος του περσινού γαλάζιου συνεδρίου, την πρόθεση της κυβέρνησης να καταθέσει το επίμαχο νομοσχέδιο. Τότε έλεγε στο κομματικό του ακροατήριο «κάποιοι λίγοι θέλησαν να ταλαιπωρήσουν τους πολλούς. Με το “έτσι θέλω” αποφάσισαν για τη ζωή όλων. Ε, λοιπόν, όχι! Η λέξη “κανονικότητα” προέρχεται από τη λέξη “κανόνας” και θα εφαρμοστεί και στους δρόμους». Φυσικά η θερμή αποδοχή των λεγομένων του από τους νεοδημοκράτες συνέδρους δεν σήμαινε και πολλά. Η απόφαση ελήφθη αφού το Μαξίμου μέτρησε πως συμφωνεί μαζί του η πλειονότητα της κοινής γνώμης. Η πλειονότητα, δηλαδή, που δεν κάνει τόση φασαρία όση μια οργανωμένη μειοψηφία, αλλά κυκλοφορεί στην πόλη, αποδεικνύεται ισχυρότερη στην κάλπη και ξέρει πως τις ευρωπαϊκές μητροπόλεις δεν τις φτιάχνει το ντεκόρ. Τις οικοδομούν πρώτα οι κανόνες που επιτρέπουν σε όλους τους κατοίκους τους να χρησιμοποιούν τον δημόσιο χώρο ισότιμα.