Κατάχρηση εξουσίας

Ανακεφαλαίωση. Ενα δημοσίευμα, στα «Παραπολιτικά» του περασμένου Σαββάτου, σύμφωνα με το οποίο η σύζυγος του πρώην υπουργού Πάνου Καμμένου κατηύθυνε στέλεχος της αστυνομίας προκειμένου να συλληφθούν δημοσιογράφοι, και η δημοσιοποίηση μιας παράνομα ηχογραφημένης συνομιλίας του πρώην υπουργού και στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Παππά με τον επιχειρηματία Σάμπυ Μιωνή δείχνουν, τα χρόνια των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ένα πολυπλόκαμο και βορβορώδες παρακράτος. Προσωπικοί μηχανισμοί δρούσαν ασύδοτοι, σε μια προσπάθεια χειραγώγησης κάθε πτυχής της δημόσιας ζωής που δεν εναρμονιζόταν με τους στόχους του συστήματος ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Στόχοι των μηχανισμών αυτών ήταν πολλοί. Η Δικαιοσύνη η οποία έπρεπε να υπηρετεί τα πολιτικά σχέδια μιας κυβέρνησης που οραματιζόταν ότι θα γινόταν εξουσία. Ο Τύπος, που επέμενε να ασκεί κριτική στους πολιτικούς τυχοδιωκτισμούς, που έθεσαν σε κίνδυνο και τη χώρα και τη δημοκρατία. Ορισμένοι επιχειρηματίες που βρέθηκαν απέναντι στις μεθοδεύσεις εκείνων των κυβερνήσεων. Και βέβαια ορισμένα πολιτικά πρόσωπα που αντιστρατεύτηκαν τον ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία συκοφαντήθηκαν ως «το διεφθαρμένο παλιό σύστημα» και έγινε προσπάθεια να βρεθούν ηθικά στίγματα διαφθοράς στην πολιτική διαδρομή τους.

Οι συγκεκριμένες πρακτικές έχουν χαρακτηριστικά περιφρόνησης των δημοκρατικών θεσμών και κατάχρησης εξουσίας. Οι συνέπειες τέτοιου τύπου πρακτικών από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν τελεσφόρησαν επειδή βρέθηκαν απέναντί τους γενναίοι ανεξάρτητοι δικαστές και μαχητικοί δημοσιογράφοι που, μολονότι απειλήθηκαν ή διώχθηκαν επαγγελματικά και δικαστικά, επέλεξαν να κάνουν τη δουλειά τους με βάση την επαγγελματική τους συνείδηση και τους κανόνες της δεοντολογίας. Η Δικαιοσύνη, μεταξύ άλλων, διασφάλισε την ελευθερία του Τύπου – χάρη στη σημαντική απόρριψη του νόμου Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες. Κι η ανεξάρτητη δημοσιογραφική έρευνα και ο σχολιασμός αποκάλυψε εγκαίρως την πολιτεία, τα κίνητρα και τις πρακτικές των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Για όλα αυτά, και για άλλα πολλά, στον ΣΥΡΙΖΑ κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν. Διαβάζω στην κομματική «Αυγή», που έχει χάσει την αίσθηση της γελοιότητας, ότι όσα συζητάμε τις τρεις τελευταίες μέρες είναι «πανικόβλητος αντιπερισπασμός». Οντως, η κυβέρνηση είναι πανικόβλητη που προηγείται στις δημοσκοπήσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης με ποσοστό 20% και δεν ξέρει πώς να το διαχειριστεί. Βλέπω και στις τηλεοράσεις τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να κάνουν συμψηφισμούς, να μιλάνε για σκευωρία, να αναφέρουν τη λίστα Λαγκάρντ, τη Ζίμενς, την ίδια τη Novartis που αποδείχτηκε η πανωλεθρία τους. Πνιγμένοι που πιάνονται από τα μαλλιά τους.

Το σύστημα ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κλωνίζεται. Το παραδικαστικό κύκλωμα Παπαγγελόπουλου, όπως δείχνει η απομαγνητοφωνημένη συνομιλία Παππά – Μιωνή, δεν δρούσε από μόνο του. Ηταν επιλογή του «μαγαζιού». Από κοντά δρούσαν και άλλα «μαγαζιά» και παραμάγαζα, μένει να δούμε την εμπλοκή σε αυτά και του μαγαζάτορα. Οσοι πίστευαν ότι δεν θα φανούν τα πολυπλόκαμα δίκτυα χρήματος και εξουσίας, δηλαδή διαπλοκής, μέσω των οποίων επιδιώχθηκε η διαιώνιση της συριζαϊκής εξουσίας, γελάστηκαν. Την έκβαση της ιστορίας, άλλωστε, την είχε προβλέψει ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος διορατικά είχε κάνει λόγο για τη μεγαλύτερη αλλά και την πιο πρόχειρη σκευωρία των τελευταίων ετών.

Δεν είναι να χαιρόμαστε όταν η πολιτική ζωή καταλήγει στα δικαστήρια, δεν κάνει να τρώμε ανθρώπους. Η πολιτική συντριβή των πρωταγωνιστών της τετραετίας του συριζανελίτικου λαϊκισμού είναι η μεγαλύτερη ικανοποίηση. Ωστόσο, η κατάχρηση εξουσίας, αν τελικά αποδειχθεί, δεν είναι υπόθεση μιας τυπικής πολιτικής σύγκρουσης. Προϋποθέτει την περιφρόνηση στη δημοκρατία. Και η δημοκρατία δεν μπορεί να είναι υποχωρητική απέναντι σε όσους την απείλησαν ή, αν δοθεί η δυνατότητα, μπορούν να συνεχίζουν να την απειλούν.