Η αμαρτία της αθωότητας

Υπάρχει κάτι χειρότερο από την αμαρτία, η αλαζονεία της αρετής. Δεν το λέω εγώ. Το λέει ο άγιος Αυγουστίνος. Και για όσους δεν πολυεμπιστεύονται ρήσεις που προέρχονται από τον χώρο της Εκκλησίας (αν και ο συγκεκριμένος ήταν από τους εμπνευσμένους άγιους πατέρες του Δυτικού Χριστιανισμού) έχω και έναν Καμύ. «Η ανάγκη να έχεις πάντα δίκιο είναι η σφραγίδα ενός χυδαίου πνεύματος». Και αν θέλετε κάτι πιο κλασικό, μου βρίσκεται πρόχειρος κι ένας Λα Ροσφουκό. «Δεν γίνεται κάποιος γελοίος με τις ιδιότητες που έχει αλλά με τις ιδιότητες που προσποιείται ότι έχει».

Προς τι αυτό το brainstorming περί αλαζονείας; Λόγω των συνειρμών που μου προκάλεσε το κείμενο των οκτώ του Πολιτικού Συμβουλίου του ΣΥΡΙΖΑ. Οι Δανέλλης, Θεοχαρόπουλος, Λιάκος, Μουζέλης, Μπίστης, Παναγιώτου, Χαλαζωνίτης και Χατζησωκράτης (η μαγιά της πολιτική γεφυροποιίας) που το υπογράφουν δεν πρόκειται βεβαίως περί «αμαρτωλών», χυδαίων ή γελοίων – υπάρχουν πολλοί που προηγούνται στη λίστα αναμονής για την κατάκτηση σχετικών τίτλων. Απελπεις μου φαίνονται. Και χαμένοι στη μετάφραση της πολιτικής επικαιρότητας όταν το κείμενό τους, που έσκασε στον αέρα την ίδια μέρα με τις συνομιλίες Παππά – Μιωνή, γράφουν: «Εκείνο που διακρίνει την Αριστερά είναι οι αρχές και οι αξίες της. Η εντιμότητα και το ήθος. Η ανιδιοτέλεια και η αλληλεγγύη. Το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς προφανώς και ισχύει». Και για το πάπλωμα «δεν λες κουβέντα, κρατάς κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα».

Αν το συγκεκριμένο κείμενο συνοδευόταν από οπτικό υλικό, θεωρώ ότι ιδανική επιλογή θα ήταν η ορχήστρα να παίζει «στου Παππά το μαγαζί». Συγγνώμη, στον Τιτανικό ενώ βυθιζόταν ήθελα να πω.

Η μπάλα στην εξέδρα

Είναι σαν να έχει πιάσει το σπίτι σου φωτιά κι εσύ, αντί να τρέξεις να σωθείς, να ψάχνεις έναν πυροσβεστήρα που δεν είσαι και σίγουρος αν λειτουργεί. Κάπως έτσι λειτουργούν, σε συντονισμό επιπέδου συγχρονισμένης κολύμβησης, ο επίσημος ΣΥΡΙΖΑ και οι προσκείμενοι σε αυτόν χρήστες των σόσιαλ μίντια σε σχέση με τις συνομιλίες Παππά – Μιωνή. Grosso modo «Ναι αλλά η κρυφή ηχογράφηση είναι παράνομη κι εσείς τη δέχεστε, ενώ όταν ο Πολάκης είχε διαρρεύσει τη συνομιλία με τον Στουρνάρα – άσε που δεν την είχε καταγράψει αλλά τη θυμόταν διότι, ως γνωστόν, ο Κρητίκαρος έχει μνήμη ελέφαντα – πέσατε να τον φάτε».

Αλλού πονάει η γριά κι αλλού την τρίβει ο γέρος – τα περί υπερφυσικού χαρίσματος στην απομνημόνευση του πρώην αναπληρωτή υπουργού τα προσπερνώ ως το πιο σύντομο ανέκδοτο. Πέραν τούτου, υπάρχουν και κάτι τοσοδούλες λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά. Ο Παύλος Πολάκης ήταν, τότε, μέλος της κυβέρνησης. Και, επιπλέον, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είχε περάσει διάταξη σύμφωνα με την οποία η καταγεγραμμένη συνομιλία λαμβάνεται υπόψη όταν αυτή αφορά υπόθεση δημόσιου συμφέροντος.

Ο «εχθρός» μας ο γιατρός

Αρχικά, είδα το φλάιερ. «Δεν είμαστε οι υπηρέτριες των γιατρών, είμαστε σύμμαχοι των γυναικών». Με μαύρα γράμματα σε ροζ φόντο. Και αν θεωρείτε ότι η εκφορά τη φράσης υπονοεί ότι οι γιατροί είναι εχθροί των γυναικών, σωστά το θεωρείτε. Υπογραφή «μαιευτικό χάσμα». Μια ομάδα φοιτητριών Μαιευτικής του Πανεπιστημίου Δυτικής Αφρικής. Σε κείμενό τους που κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο διαβάζω ότι δεν θέλουν η ιατρική βία να εφαρμόζεται στα σώματά μας και ότι η επιστήμη είναι πηγή ταξικού ρατσισμού, ενώ στα ιατρικά δεδομένα αντιπαραθέτουν κοινωνικά επιχειρήματα. Θα ήταν απλώς γραφικό αν αυτά τα κορίτσια δεν ήταν αυριανές επιστήμονες.