Ο ρόλος της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας

Το 2020 εξελίσσεται σε μια χρονιά διαχείρισης αβεβαιοτήτων, καθώς οι ανατροπές που έφερε η πανδημία συνάντησαν τις ανατροπές του παγκόσμιου ψηφιακού μετασχηματισμού σε μια τέλεια καταιγίδα με άγνωστες ακόμη συνέπειες. Η δράση της σοσιαλδημοκρατίας σε αυτή τη νέα πραγματικότητα δεν μπορεί να περιορίζεται στην αναδιανεμητική πολιτική επιδομάτων, αλλά οφείλει να προτείνει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο μεταρρυθμίσεων για τη δημιουργία αξίας και ενίσχυσης της παραγωγής, προστατεύοντας την ποιότητα ζωής των πολιτών, για να παραμένει επίκαιρη και χρήσιμη, στην εποχή του ψηφιακού μετασχηματισμού και των νέων επιχειρηματικών μοντέλων της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας.

Διαπιστώσαμε άλλωστε με τον πιο σκληρό τρόπο πόσο αλληλοσυνδεδεμένοι και αλληλοεξαρτώμενοι είμαστε, κατά την εξάπλωση του ιού που ξεκίνησε από την Κίνα και χτύπησε την ΕΕ, αναδεικνύοντας της ελλείψεις μιας κοινής στρατηγικής στη διαχείριση κινδύνου και κρίσεων, αλλά και την ανάγκη για στρατηγικό συντονισμό με κοινές προδιαγραφές. Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων, ενώ συγκέντρωσε το 80% των δεδομένων του COVID-19, εξαιτίας των διαφορετικών συστημάτων υγείας και απουσίας προτύπων συλλογής δεδομένων, άργησε δραματικά στη σωστή επεξεργασία και αξιοποίησή τους.

Εχουμε λοιπόν νέες προκλήσεις και νέα δεδομένα στην οικονομία της πανδημίας, άρα και πολιτικές αναταράξεις.

Ο Ολαφ Σολτς, ένας έμπειρος Σοσιαλδημοκράτης υπουργός Οικονομικών στο τιμόνι της Γερμανίας, φαίνεται να έχει συνειδητοποιήσει αυτή τη νέα πραγματικότητα, αναφέροντας μάλιστα πρόσφατα πως είναι προς το συμφέρον της Γερμανίας, ως χώρας εξαγωγικής, να στηριχθεί όλη η ΕΕ για να συνέλθει από το χτύπημα της πανδημίας, υπερασπιζόμενος τη γενναία λύση που από κοινού συμφώνησαν με τη Γαλλία.

Τον γνώρισα ως δήμαρχο του Αμβούργου, όταν ήδη υπήρχε η εκτίμηση πως θα διέπρεπε στην κεντρική πολιτική σκηνή. Είναι δυναμικός και μετριοπαθής, χαίρει του σεβασμού του SPD αλλά και της κυβερνητικής συμμαχίας, που σημαίνει ότι δεν φλερτάρει προς τα αριστερά, όπως επιχείρησαν ανεπιτυχώς ορισμένοι σύντροφοί του στέλνοντας το SPD στην 3η θέση, πίσω από τους Πράσινους.

Η εμπειρία που έχει αποκτήσει τον καθιστά ιδανικό ακόμη και για τη θέση του καγκελάριου της Γερμανίας, καθώς είναι συντηρητικός ως προς τις δαπάνες, φειδωλός σε υποσχέσεις και μεγάλα λόγια, μακριά από λαϊκισμούς, αλλά και ρεαλιστής που τηρεί τις υποσχέσεις του, στοχοπροσηλωμένος, εξασφαλίζοντας κοινωνικό πρόσημο στις πολιτικές του πρωτοβουλίες και αποτελεσματικός.

Ολα δείχνουν πως μπορεί να τα καταφέρει, καθώς η υβριδική πολιτική πλατφόρμα του Μακρόν στη Γαλλία που έχει συνθλίψει τα παραδοσιακά κόμματα μετακίνησε το κέντρο βάρους στην ΕΕ, από τη γερμανική ατμομηχανή προς το γαλλικό μοντέλο. Η Γερμανία, λοιπόν, ίσως αναγκαστεί να ξεπεράσει τις εμμονές της να υπηρετεί αριθμούς και βιομηχανικά συμφέροντα υπό την ηγεσία ενός Σοσιαλδημοκράτη που μπορεί να προσαρμόσει τις πολιτικές της ΕΕ σε ένα μέλλον πράσινο και ψηφιακό στην υπηρεσία των πολιτών της.

Περισσότερο από ποτέ, άλλωστε, διαφαίνεται η ανάγκη να αναδειχθεί η ΕΕ ως παγκόσμιος παίκτης που θα καθοδηγήσει τις εξελίξεις στη μετά τον COVID εποχή και η ανάγκη για χαρισματική ηγεσία που θα μπορέσει να καταλάβει το κενό που αφήνει η απομάκρυνση της Αμερικής από διεθνείς οργανισμούς αλλά και από τις παραδοσιακές σφαίρες επιρροής της.

Η ανάκαμψη της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας, αν πετύχει, μπορεί να δείξει τον δρόμο σε όσους έχουν αποπροσανατολιστεί και μπορεί να ξαναδώσει την αυτοπεποίθηση να μιλήσουμε για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο χωρίς να κινδυνεύουμε να χαθούμε στον θόρυβο του ισοπεδωτικού αντισυστημισμού.

Η Εύα Καϊλή είναι ευρωβουλευτής του Κινήματος Αλλαγής