Εισβολή στην Ευρώπη

Δύο είναι σήμερα τα κυρίαρχα ζητήματα στον πλανήτη: η πανδημία και η ρατσιστική αστυνομική βία στις ΗΠΑ. Αλλά δεν τα μόνα. Συμβαίνουν και άλλα που η στιγμή τα οδηγεί στην αφάνεια παρά τη σοβαρότητά τους. Εγινε λ.χ ατέλειωτη συζήτηση για το αν ο Τραμπ θα απέσυρε ή όχι τις ΗΠΑ από τον ΠΟΥ. Αλλά σχεδόν καθόλου για το αν τελικά θα αποσύρει μεγάλο μέρος από τα αμερικανικά στρατεύματα από τη Γερμανία. Αν δεν υπήρχαν τα δύο παραπάνω θέματα, οι εξελίξεις σε αυτό θα μονοπωλούσαν την επικαιρότητα.

Το ζήτημα δεν τίθεται για πρώτη φορά. Επανήλθε όμως προ ημερών από διαρροές σε διεθνή πρακτορεία. Η σοβαρότητάα τους τεκμαίρεται από τη σημασία που τους απέδωσε η γερμανική κυβέρνηση. Ο λόγος είναι για την απόσυρση μεταξύ 5.000 και 15.000 στρατιωτών από το γερμανικό έδαφος. Η υπουργός Αμυνας της Γερμανίας δήλωσε ότι το Βερολίνο δεν έχει ενημερωθεί επισήμως, αν και το Associated Press μετέδωσε ότι υπάρχει ήδη σχετική τοποθέτηση στελέχους του Λευκού Οίκου. «Η παρουσία των στρατιωτών των ΗΠΑ υπηρετεί συνολικά την ασφάλεια της Συμμαχίας του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένης της ασφάλειας των ΗΠΑ. Αυτή είναι η βάση της συνεργασίας μας», δήλωσε η υπουργός. Ομως ο αρμόδιος της γερμανικής κυβέρνησης για τις διατλαντικές σχέσεις Πέτερ Μπάιερ πήγε παραπέρα: είπε ότι εάν επιβεβαιωθούν αυτοί οι σχεδιασμοί δεν θα είναι έκπληξη, θα είναι όμως δυσάρεστο για την κυβέρνησή του να το πληροφορηθεί από τα μέσα ενημέρωσης. Και συνέχισε σε απειλητικό τόνο: «Οι γερμανοαμερικανικές σχέσεις θα μπορούσαν να επηρεαστούν πολύ σοβαρά από μια τέτοια απόφαση του προέδρου των ΗΠΑ». Χαρακτήρισε το σχέδιο «εντελώς απαράδεκτο» ιδίως επειδή «ουδείς στην Ουάσιγκτον σκέφτηκε να ενημερώσει εκ των προτέρων την Γερμανία, σύμμαχο στο ΝΑΤΟ».

Δυστυχώς, η επίκληση του ΝΑΤΟ δεν πείθει. Για πολλούς λόγους: πρώτον, επειδή η Γερμανία δεν έχει απαντήσει ακόμα πειστικά στο μέγα ζήτημα της χρηματοδοτικής συμμετοχής της στη Συμμαχία. Δεύτερον, και το κυριότερο, επειδή το σχέδιο που διαρρέεται δεν προβλέπει αποχώρηση των δυνάμεων από την Ευρώπη, αλλά μετακίνησή τους στην Πολωνία. Και αυτό έχει τεράστια διαφορά. Τρίτον, το σκεπτικό του υπουργείου Αμυνας της Γερμανίας είναι εντελώς υποκριτικό: τι σημαίνει η επίκληση της «βάσης συνεργασίας» όπως τέθηκε στην παραπάνω δήλωση; Δηλαδή δεν έχει συμφέρον η ίδια η Γερμανία από την εκεί παραμονή των αμερικανικών στρατευμάτων; Ασφαλώς έχει. Το πρώτιστο και κυρίαρχο όπως είχε επί όλες τις προηγούμενες δεκαετίες μετά τον Πόλεμο.

Το Βερολίνο δεν φοβάται ρωσική ή άλλη εισβολή στην Ευρώπη. Φοβάται όμως, και πολύ μάλιστα, την ανάδειξη της Πολωνίας ως νέας κεντρικού συμμάχου των ΗΠΑ σε αυτήν. Μία τέτοια εξέλιξη θα επιφέρει πλήθος από επιπτώσεις που δεν είναι αρεστές στη Γερμανία τόσο εσωτερικά, όσο και σε επίπεδο και ΝΑΤΟ μα και ΕΕ. Μεταξύ αυτών και την απώλεια της τεράστιας αμερικανικής δαπάνης στο γερμανικό έδαφος. Αν φύγουν οι 15 από τις 35 χιλιάδες αμερικανοί στρατιώτες που σταθμεύουν στη Γερμανία, θα αλλάξουν μία σειρά από πολύ προνομιακές μακροχρόνιες ισορροπίες. Και αυτό δεν αρέσει καθόλου στη Γερμανία. Δεν ανησυχούν όμως μήπως κατέβει ο ρωσικός στρατός και τους λείπουν οι αμερικανικές δυνάμεις. Οι ενεργειακές, οικονομικές και πολιτικές σχέσεις Βερολίνου – Μόσχας, αν δεν είναι άριστες, βρίσκονται ασφαλώς στο καλύτερο μεταπολεμικό σημείο τους. Και ανθούν διαρκώς, ενώ η ίδια η Ευρώπη απειλείται… μια φορά τον χρόνο με εσωτερική διάλυση. Οι Γερμανοί δεν ανησυχούν μήπως τρωθεί η Ευρώπη. Ξέρουν όμως ότι η Γερμανία θα χάσει. Και θέλουν, όπως και σε πολλά άλλα, ιδίως μέσω του ευρώ, αυτό που καταδικάζουν: να τους πληρώνουν άλλοι.