Brexit: Ενα απόγευμα θα είναι αρκετό

To Brexit είναι φοβερά πολύπλοκο. Το βρετανικό κράτος πρέπει να αλλάξει 12.000 νόμους ώστε να μετατρέψει, μετά από 45 χρόνια, τον ευρωπαϊκό τρόπο λειτουργίας του σε βρετανικό. Είναι επίσης χρονοβόρο. Οι Βρετανοί ψήφισαν την έξοδό τους από την ΕΕ το 2016. Τέσσερα χρόνια μετά, εξακολουθούν να δεσμεύονται από τις υποχρεώσεις που έχει ένα κράτος-μέλος. Μόλις πριν από λίγες ημέρες, προέκυψε διαφωνία μεταξύ ΕΕ και Ηνωμένου Βασιλείου για το αν οι Βρετανοί πρέπει να συνεισφέρουν 300 εκατομμύρια ευρώ στο ευρωπαϊκό ταμείο έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού.
Το διακύβευμα της διαπραγμάτευσης έχει επίσης δραματικά διλήμματα, εκ πρώτης όψεως αξεπέραστα. Επί τρία χρόνια, οι διαπραγματεύσεις είχαν κολλήσει στο ερώτημα της Βόρειας Ιρλανδίας. Πώς είναι δυνατόν μία περιοχή του Ηνωμένου Βασιλείου να έχει τελωνειακό σύνορο με την υπόλοιπη χώρα; Θα δεχόμασταν ποτέ στην Ελλάδα μία διαπραγμάτευση με την ΕΕ που θα επέβαλε ένα αντίστοιχο σύνορο στα όρια της Ηπείρου με την Αιτωλοακαρνανία; Η Τερίζα Μέι είχε πει ότι δεν θα βρεθεί βρετανός πρωθυπουργός που να βάλει την υπογραφή του σε συμφωνία με αυτούς τους όρους. Να που βρέθηκε και όχι μόνο δεν άνοιξε μύτη, αλλά οι Συντηρητικοί άνοιξαν σαμπάνιες.
Γράφτηκαν προσχέδια συμφωνιών, άρθρα και βιβλία για το αδιέξοδο του Brexit και χρειάστηκε ένα απόγευμα, μία τρίωρη συνάντηση του Μπόρις Τζόνσον με τον πρωθυπουργό της Ιρλανδίας Λίο Βαράντκαρ στο Θόρντον Μάνορ στη Βορειοδυτική Αγγλία, για να βρεθεί λύση. Στο τέλος, σε κάθε μεγάλη ερώτηση υπάρχει και ένα μεγάλο «ναι» ή «όχι». Ο Τζόνσον δέχθηκε τους τελωνειακούς ελέγχους, ώστε η Βόρεια Ιρλανδία να μην έχει σύνορο με την Ιρλανδία. Πήρε ως αντάλλαγμα την έξοδο της χώρας του από την ΕΕ.
Την περασμένη Παρασκευή ολοκληρώθηκαν τέσσερις γύροι μιας εξπρές διαπραγμάτευσης για τη μελλοντική εμπορική συμφωνία μεταξύ Βρετανίας και ΕΕ. Δεν έβγαλαν πουθενά. Και πάλι το δίλημμα φαίνεται αξεπέραστο. Πώς είναι δυνατόν οι Βρετανοί να έχουν πρόσβαση στην ενιαία αγορά, χωρίς να δεσμεύονται από τους κανόνες ανταγωνισμού που ακολουθούν οι 27 χώρες-μέλη; Αν το βρετανικό κράτος κάνει εκπτώσεις στα εργασιακά δικαιώματα και ενισχύει κατά το δοκούν τις εγχώριες επιχειρήσεις, τότε αυτές θα αποκτήσουν προβάδισμα στον ανταγωνισμό τους με τις επιχειρήσεις στις άλλες 27 χώρες-μέλη.
Ο βρετανός διαπραγματευτής Ντέιβιντ Φροστ είπε στον διαπραγματευτή της ΕΕ Μισέλ Μπαρνιέ ότι κανείς από τους δύο δεν μπορεί να δώσει απάντηση στο δίλημμα. «Υπάρχει ένα όριο στο πού μπορούμε να φτάσουμε με τις τηλεδιασκέψεις μας», έγραψε στη δήλωσή του την Παρασκευή.
Ενστικτωδώς οι Βρετανοί αναζητούν το νέο Θόρντον Μάνορ. Εδώ και εβδομάδες η Ντάουνινγκ Στριτ λέει στις εφημερίδες ότι χρειάζεται συνάντηση του Μπόρις Τζόνσον με την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Οι Ευρωπαίοι δείχνουν να συμφωνούν. Ο Μάικλ Κλάους, πρεσβευτής της Γερμανίας στις Βρυξέλλες, είπε ότι πρέπει να υπάρξει πολιτική παρέμβαση το φθινόπωρο, ώστε να αρθεί το αδιέξοδο.
Ενα απόγευμα θα είναι πιθανώς και πάλι αρκετό ώστε να επιτευχθεί ο μεγάλος συμβιβασμός. Ποιος θα τον κάνει; Ο Βαράντκαρ που απέσπασε την πρώτη θετική απάντηση του Τζόνσον έχει προεξοφλήσει το τέλος και του δεύτερου γύρου. «Είμαστε 27 κράτη, είστε μία χώρα. Είμαστε 450 εκατομμύρια, είστε 60 εκατομμύρια. Αν παίζαμε ποδόσφαιρο, ποιος θα ήταν πιο ισχυρός;».
Ο Θύμιος Τζάλλας είναι ανταποκριτής του Mega στο Λονδίνο. Από τις εκδόσεις Επίκεντρο κυκλοφορεί το βιβλίο του με τίτλο «Brexit, Ευρώπη και Ελλάδα»











