Ετοιμοπόλεμος

Από τη μια: Σα να γράφεις στην άμμο. Διότι όσο καλή διάθεση και αν έχεις να προσεγγίσεις αυτή τη νέα κατάσταση που διαμορφώνεται δεν υπάρχει το παραμικρό δεδικασμένο. Ούτε στο τρίμηνο της αγωνιστικής αποχής που επέβαλλε η πανδημία. Ούτε σε πλέι οφ για την ανάδειξη πρωταθλητή. Ούτε βεβαίως σε ένα μίνιπρωτάθλημα καλοκαιριού που προφανώς τα κάνει όλα δυσκολότερα.

Από την άλλη: Φάνηκε ήδη για παράδειγμα στην Μπουντεσλίγκα που ξεκίνησε νωρίτερα από όλους. Αποτυπώθηκε σε αυτές τις πρώτες τέσσερις αγωνιστικές πως οι περισσότερες ομάδες που ήταν «καλά» πριν από το lockdown βρήκαν άμεσα τον βηματισμό τους και εκείνες που μέχρι τον Μάρτη «υπέφεραν» αγωνιστικά συνέχισαν με την ίδια εικόνα. Η πρώτη Μπάγερν γύρισε με 4Χ4, η δεύτερη Ντόρτμουντ με 3Χ4 και μια ήττα από τους πρωτοπόρους Βαυαρούς. Ενώ η Σάλκε στον αντίποδα που έχει να δει τρίποντο από τα μέσα Γενάρη, είναι ακόμη στο μηδέν! Με δύο λόγια προφανώς και ό,τι έρχεται από την Κυριακή στο προσκήνιο δεν μπορεί παρά να έχει σχέση με ό,τι προηγήθηκε στη σεζόν. Και αυτό είναι μάλλον το καλύτερο νέο για τον Ολυμπιακό που μέχρι να προκύψει η καραντίνα επί της ουσίας δεν είχε αντίπαλο στις εγχώριες διοργανώσεις. Το αποδεικνύει η αήττητη πορεία του στη Σούπερ Λιγκ. Το μεγάλο βαθμολογικό πλεονέκτημα που ξεκινά τα πλέι οφ. Και βέβαια η ανοιχτή πρόκληση του νταμπλ καθώς βρίσκεται (και) μια νίκη μακριά από τον τελικό του Κυπέλλου.

Το οπλοστάσιο
Οι Ερυθρόλευκοι έχουν μια από τις καλύτερες άμυνες στην Ευρώπη (9 γκολ παθητικό σε 26 αγωνιστικές Σούπερ Λιγκ). Εχουν την καλύτερη επίθεση (53 γκολ, 50 ο ΠΑΟΚ). Εχουν τον πρώτο σκόρερ της διοργάνωσης (Γιουσέφ Ελ Αραμπί 17 γκολ). Τον κορυφαίο δημιουργό (Ματιέ Βαλμπουενά 11 ασίστ). Εχουν το πιο γεμάτο ρόστερ και ειδικά σε αυτή τη συγκυρία επιστρέφουν με μοναδική απουσία τον Χιλάλ Σουντανί. Και βέβαια έχουν και το μεγαλύτερο κίνητρο: Να σβήσουν τη δίψα των τίτλων. Είναι άλλο πράγμα να γυρίζεις για να διεκδικήσεις το νταμπλ, και άλλο απλά ένα πλασάρισμα στην τελική κατάταξη. Πολλώ δε μάλλον σε κλαμπ αυτού του βεληνεκούς. Φυσικά όλο αυτό απαιτεί μια σωστή αξιολόγηση της κατάστασης, και μια όσο το δυνατόν καλύτερη διαχείριση. Η χρονιά δεν έχει τελειώσει. Οι τίτλοι δεν έχουν κριθεί. Και αν δεν δείξεις αντανακλαστικά μπορεί κάλλιστα να βρεθείς μπλεγμένος σε έναν επίλογο που δεν θα μπορούσε να φανταστεί κανείς τρεις μήνες πριν. Την πιο σωστή κουβέντα την είπε ο Βαγγέλης Μαρινάκης στην πρόσφατη επίσκεψή του στου Ρέντη: «Μην κοιτάτε τη… βαθμολογία. Ολα ξεκινούν από το μηδέν» ήταν σε ελεύθερη απόδοση τα λόγια του. Αν ο Ολυμπιακός κερδίσει αυτό το μίνι τουρνουά των 10 αγωνιστικών θα είναι πρωταθλητής. Αν κάνει δύο νίκες στο Κύπελλο θα είναι κυπελλούχος. Τα υπόλοιπα δεν πρέπει να έχουν καμία σημασία, τώρα πριν από την επανεκκίνηση. Την Κυριακή στην Τούμπα μια νίκη απογειώνει τη διαφορά στο +17 και κόβει οριστικά τα ούτως ή άλλως τσαλακωμένα φτερά του ΠΑΟΚ. Και η ομάδα του Μαρτίνς πέρασε φέτος ήδη μια φορά από την Τούμπα, και πιθανότατα θα το είχε κάνει και δεύτερη αν στον ημιτελικό της 4ης Μαρτίου δεν είχε βρεθεί από το πουθενά με τερματοφύλακα – τον αληθινά ταλαντούχο, αλλά ακόμη 17 ετών – Κωνσταντίνο Τζολάκη. Δεν έφταιγε φυσικά ο μικρός εκείνη τη νύχτα. Η απουσία του Σα όμως απορρύθμισε όπως αποδείχθηκε την εξαιρετική ανασταλτική λειτουργία επιτρέποντας να «γυρίσει» ένα ματς από το 0-2. Μπαίνοντας λοιπόν ξανά στη μάχη: Το μόνο που έχει σημασία είναι το πρώτο ματς. Μέχρι το επόμενο. Δεν θα είναι εύκολο. Δεν υπάρχει αγωνιστικό ρυθμός. Δεν υπάρχει όμως και άλλη σκέψη.