Η Αμερική ήταν {LF}ήδη διαλυμένη

Κοιτάξτε την Αμερική σήμερα και θα δείτε μια γη η οποία ορίζεται από τον θάνατο. Ανθρωποι πεθαίνουν μόνοι σε νοσοκομειακά κρεβάτια και κρεβατοκάμαρες. Πεθαίνουν στους δρόμους. Πεθαίνουν καθώς η οικονομία καταρρέει γύρω τους και οι ελπίδες τους για το αύριο εξανεμίζονται. Πεθαίνουν γιατί δεν μπορούν να αναπνεύσουν.

Αν προσπαθήσει κανείς να δώσει μια εξήγηση για όλα αυτά – πόσω μάλλον να τα διαχειριστεί -, βλέπει τις δυνάμεις του να τον εγκαταλείπουν. Οι λόγοι είναι υπερβολικά πολλοί, οι εχθροί υπερβολικά ισχυροί. Πώς να αντιμετωπίσει ένα έθνος, ταυτόχρονα, μία φονική πανδημία από την οποία η κυβέρνησή του είναι ανίκανη να το προστατεύσει, μία οικονομική κατάρρευση, ενδεχομένως πρωτοφανή για τη σύγχρονη ιστορία, και μία έκρηξη οργής στους δρόμους, τη φωτιά που άναψε η δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ και το προσάναμμα που σωρεύουν γενναιόδωρα από πάνω αιώνες – αιώνες – λευκής υπεροχής;

Καθεμία από αυτές τις τραγωδίες επηρεάζει τους μαύρους Αμερικανούς μοναδικά, δυσανάλογα. Η οποιαδήποτε εξήγηση πρέπει να ξεκινήσει εδώ, από τις φυλετικές ανισότητες και την καταπίεση που χωρίζουν το έθνος, πρωτίστως, διότι διατηρούν στην εξουσία τις δυνάμεις που συνεχίζουν να διαλύουν, ακόμα περισσότερο, την Αμερική. Εκείνο που πολλοί λευκοί Αμερικανοί βιώνουν ως μία στιγμή οξείας κρίσης είναι απλώς ένα δείγμα της χρόνιας κρίσης των ασθενειών, της οικονομικής δυσπραγίας και της κρατικής βίας που διαμορφώνουν την εμπειρία των μαύρων στην Αμερική.

Ο ρατσισμός δεν καταφέρνει απλώς χτυπήματα, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά, στους μαύρους και άλλους έγχρωμους Αμερικανούς. Χρησιμοποιείται κυνικά ως ένα μέσο διατήρησης της εξουσίας από τους ίδιους ηγέτες που αποτυγχάνουν σήμερα με τόσο καταστροφικά αποτελέσματα να αντιμετωπίσουν την οικονομική τραγωδία και την τραγωδία της δημόσιας υγείας που πλήττουν όλους τους Αμερικανούς, ανεξαρτήτως χρώματος.

Παρά τη βαθιά ενοχή του, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι, από μία έννοια, δευτερεύουσας σημασίας σε αυτή την ιστορία – ένας τυχερός καιροσκόπος που βρέθηκε τη σωστή στιγμή στο σωστό σημείο. Πιο σημαντικές είναι οι δυνάμεις που τον προώθησαν στην εξουσία και συνέχισαν να τον στηρίζουν πολύ αφότου κατέστη σαφές πως δεν είχε καμιά δουλειά να βρίσκεται εκεί. Οι Ρεπουμπλικανοί έχουν επιλέξει να εναποθέσουν τη μοίρα τους και τη μοίρα του έθνους σε έναν παρανομούντα, ρατσιστή, διεφθαρμένο αδαή για όσο καιρό ενσαρκώνει τη λευκή διαμαρτυρία που καθορίζει πλέον τις πολιτικές τους. Ακόμα και με μία ασθένεια να ρημάζει τη χώρα, τη λαϊκή εμπιστοσύνη στις Αρχές να καταρρέει και αίμα στους δρόμους, αυτό που συνηθίζαμε να αποκαλούμε συντηρητικό κίνημα – αλλά θα έπρεπε να αποκαλούμε τώρα κίνημα του Τραμπ – παραμένει στο πλευρό ενός προέδρου που έχει ξεκάθαρα επιδεινώσει όλες αυτές τις κρίσεις.

Τα τελευταία χρόνια, οι τελευταίες ημέρες το έχουν επιβεβαιώσει. Οι δυνάμεις της λευκής οργής και της δικαιωματικής διαμαρτυρίας προτιμούν να δουν την Αμερική να καταστρέφεται προτού δεχθούν να επιτρέψουν μία αραίωση της δύναμής τους. Η Αμερική θα συνεχίσει να υπάρχει, φυσικά, αλλά μόνο ως τόπος, όχι ως υπόσχεση. Κάθε πράξη κρατικής βίας, κάθε ανισόρροπο προεδρικό tweet που την ενθαρρύνει, κάθε εκλεγμένος αξιωματούχος που βλέπει και δεν κάνει τίποτα για να τα σταματήσει, όλοι πνίγουν σιγά σιγά αυτή την υπόσχεση. Μία ανάσα τη φορά.

Ο Αντριου Γκόουθορπ είναι ιστορικός των ΗΠΑ στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν στην Ολλανδία