Ψαγμένη επιλογή;

Το θυμήθηκα χθες το μεσημέρι ακούγοντας πως ένα από τα ονόματα που εξετάζει ο Παναθηναϊκός είναι ο Παούνοβιτς. Ο σέρβος τεχνικός.
Ηταν χειμώνας όταν μετά το διαζύγιο με τον Κωστένογλου, η ΑΕΚ είχε κι αυτή στο μυαλό της τον Παούνοβιτς. Τον είχε ψηλά στις προτιμήσεις του ο Ιβιτς. Τότε, στέλεχος της εγχώριας ποδοσφαιρικής… αγοράς έλεγε πως «ανεξάρτητα με το αν έρθει και βέβαια αν πιάσει, πρόκειται για ψαγμένη επιλογή. Οχι από αυτές που συνήθως ονομάζουμε προφανείς. Δεν είναι κάποιος που βρίσκεται στα πόδια μας». Αυτά, μερικούς μήνες νωρίτερα. Αφορούσαν τα του πάγκου της ΑΕΚ.
Αλλά εδώ έχουμε φτάσει καλοκαίρι. Ο Παούνοβιτς εξακολουθεί να είναι (;) διαθέσιμος. Ο Παναθηναϊκός και πάλι ξεψαχνίζει την περίπτωσή του. Οπως τότε, την εποχή του Στραματσόνι. Η θητεία του Παούνοβιτς στις ΗΠΑ είχε θετικό πρόσημο, οπότε για κάποιους αυτό το πακέτο μοιάζει ελκυστικό. Είναι όμως έτσι;
Τούτη τη στιγμή ο Τσάβι Ρόκα έχει τα κλειδιά. Φυσικά, όπως όλα στη ζωή, τα πάντα αλλάζουν. Ο ισπανός τεχνικός διευθυντής δείχνει πανίσχυρος, αλλά αυτό συνέβαινε και με τον Νταμπίζα. Ολοι κρίνονται με βάση το αποτέλεσμα και τις επιλογές τους. Το βέβαιο είναι πως ο Παναθηναϊκός για πολλοστή φορά τα τελευταία χρόνια δείχνει αποφασισμένος να αλλάξει μοντέλο. Είτε γιατί δεν του βγαίνουν οι επιλογές διοίκησης-ιδιοκτήτη, είτε γιατί κρίθηκε πως αυτό έκανε τον κύκλο του, είτε γιατί οι διαθέσιμες επιλογές τελείωσαν οπότε πάμε για άλλα, ακόμη και στα τυφλά. Γιατί αυτό που συμβαίνει στο Τριφύλλι ισοδυναμεί με ραντεβού στα τυφλά! Εκτός αν έφτασαν οι αρμόδιοι στην εκτίμηση πως το μοντέλο Δώνη και ο συγκεκριμένος κύκλος έφτασαν στο τέλος και συνεπώς έπρεπε να δοκιμαστεί κάτι διαφορετικό. Δεκτό αν συμβαίνει αυτό.
Ωστόσο, πρέπει να επισημανθεί και το ακόλουθο: ο Παναθηναϊκός στο παρελθόν έχει δοκιμαστεί πολύ σκληρά από την ανάγκη να δώσει αποζημιώσεις. Το ταμείο έχει ματώσει. Τώρα, δεν αποκλείεται και στην περίπτωση που δεν βρεθεί συμβιβαστική λύση, να δαπανήσει ξανά χρήματα ώστε να μπει τέλος στη συνεργασία με το τιμ του Γιώργου Δώνη. Ποιος ο λόγος να γίνονται πολυετή συμβόλαια με προπονητές ή ποδοσφαιριστές; Αυτό δεν αφορά μόνο την περίπτωση του Παναθηναϊκού. Είναι κάτι το πολύ γενικότερο. Η πλειοψηφία των ελλήνων παραγόντων δεν έχει τη νοοτροπία να στηρίξει μέχρι τέλους ένα σχέδιο μακρόπνοο. Αργά ή γρήγορα θα γραφτεί το φινάλε. Μήπως όλοι θα έπρεπε να είναι παραπάνω μετρημένοι στα συμβόλαια και τις επιλογές τους;














