Σύμπτωση

Η πρωθυπουργική εισήγηση στο χθεσινό Υπουργικό ξεκίνησε με την επισήμανση μιας σύμπτωσης φορτωμένης με συμβολισμούς. Το 1979, είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στις 28 Μαΐου ο Κωνσταντίνος Καραμανλής υπέγραφε την πράξη προσχώρησης της Ελλάδας στην ΕΟΚ και 41 χρόνια μετά η Ευρώπη ανακοίνωσε το Ταμείο Ανάκαμψης. Οντως, η συσχέτιση που έκανε υπογραμμίζει τη σημασία που έχει για μια χώρα του οικονομικού μεγέθους της Ελλάδας να ανήκει σε ένα κλαμπ ισχυρών. Τη σημασία που παραλίγο εκείνη να αντιληφθεί με τον σκληρό τρόπο, όταν συζητούσε το Grexit το μακρινό πια καλοκαίρι του 2015. Αν, όμως, υπάρχει κάτι που όφειλαν οι πολιτικοί της να έχουν μάθει για την αξία της συμμετοχής στην ευρωπαϊκή οικογένεια, αυτό δεν είναι μόνο πως η τελευταία έχει τη δυνατότητα να προσφέρει χρήματα στα μέλη της. Γιατί έχει δώσει – ειδικά σε κράτη με βαλκανικό, για να το πούμε κομψά, υπόβαθρο σαν το δικό μας – πολύ περισσότερα από κοινοτικούς πόρους. Η Ενωση ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για τον εκσυγχρονισμό του ελληνικού θεσμικού και νομοθετικού πλαισίου.

Στοίχημα

{ARXMEG}Εξαιτίας της υπάρχουν στην Ελλάδα ανεξάρτητες Αρχές για τη ρύθμιση κάθε αγοράς. Υστερα από δικές της πιέσεις – και πρόστιμα – απέκτησε περιβαλλοντική πολιτική. Και πάνω σε δικά της πρότυπα βασίζεται το επιτελικό κράτος που ευαγγελίζεται η σημερινή διακυβέρνηση. Γι’ αυτό το επόμενο μεγάλο στοίχημα θα είναι το μοντέλο που θα επιλεγεί για τη διαχείριση των ευρωπαϊκών δισεκατομμυρίων. Η αρχή θα γίνει με τα εκατομμύρια που αναλογούν στη χώρα από το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης – τα οποία, σύμφωνα με κυβερνητικούς, θα χρησιμοποιηθούν ώστε να υλοποιηθούν γρηγορότερα σχεδιασμένες μεταρρυθμίσεις, όπως η απολιγνιτοποίηση της Βόρειας Ελλάδας. Ηδη από εκεί θα πρέπει να φανεί το μπλοκάκι που θα ανοίξει ο Μητσοτάκης για να καταγράφει την απορρόφηση των κονδυλίων, αλλά και τα πρόσωπα που θα κρατούν αντίτυπά του. Θα πρέπει να φανεί, δηλαδή, κατά πόσο θα κατορθώσει να φτιάξει το σύστημα ελέγχου που θα αποτρέψει τους πολιτικούς προϊσταμένους των υπουργείων από το να συμπεριφερθούν σαν έλληνες πολιτευτές. Εκείνο που θα τους επιβάλει να χρησιμοποιήσουν τα κοινοτικά λεφτά με ευρωπαϊκό τρόπο.{ARXMEG}