Ναι σε έναν ευγενή τοπικισμό{CR}

Ο όρος «γαστρονομικός εθνικισμός» είναι εντελώς καινούργιος. Η αχαρτογράφητη και ασαφής προέκταση όλου αυτού είναι μια πρόκληση για όλους όσοι άμεσα ή έμμεσα εμπλέκονται.

Εγώ απορρίπτω τον όρο και στρέφω το βλέμμα πιο πολύ σε μια προσέγγιση την οποία χρόνια τώρα έχουν υιοθετήσει στη Χώρα των Βάσκων.

Εναν ευγενή «τοπικισμό» χωρίς καμία μισαλλόδοξη και «ξενοφοβική» προσέγγιση.

Μια στήριξη των μικρών τοπικών παραγωγών και των προϊόντων τους, έτσι ώστε να δοθεί η δυνατότητα στους επισκέπτες του εξωτερικού να γνωρίσουν τα προϊόντα μας, με απώτερο σκοπό να προκύψουν μέσω αυτού εν δυνάμει «καταναλωτές» και να θιγεί όσο το δυνατόν λιγότερο και η εξαγωγική μας δυναμική, ταυτόχρονα με την εσωτερική τόνωση της οικονομίας.

Σε αυτή τη μάχη, η οποία ας ελπίσουμε ότι δεν θα φτάσει στα όρια της επιβίωσης, αλλά θα έχει χαρακτηριστικά αναθεωρητικά και αναπτυξιακά, θα πρέπει όλοι να συντονιστούν. Πράγμα που θα έπρεπε να έχει γίνει εδώ και καιρό και όχι να γίνεται κάτω από το βάρος μιας έκτακτης συνθήκης.

Τηρώντας όλους τους απαραίτητους κανόνες ασφαλείας και έχοντας ταυτόχρονα τη δύναμη της ποιότητας των προϊόντων, εγώ προσωπικά προετοιμάζομαι για ένα πολύ καλύτερο, αισιόδοξο και ευοίωνο «χθες» και όχι για ένα αποστειρωμένο, μασκοφορεμένο, απόμακρο, φοβικό «αύριο».

Με την ελπίδα ότι όλα θα πάνε καλά και σύντομα θα βρεθούμε να απολαμβάνουμε όσα έχουμε στερηθεί εδώ και δυόμισι μήνες.

Εύχομαι υγεία, καλή δύναμη και μόνο χαμόγελα σε όλους και τα 2 μέτρα απόσταση να είναι από εδώ και πέρα η απόσταση που, ούτως ή άλλως, θα έπρεπε να κρατάμε από τις διαβάσεις.

Των πεζών.

Ο Λεωνίδας Κουτσόπουλος είναι μάγειρας