Καυτό καλοκαίρι

Η πανδημία εγκλώβισε τον ΣΥΡΙΖΑ ή μήπως έκρυψε προβλήματα που θα είχαν διαφορετικά δημιουργήσει εκρηκτικές καταστάσεις – και θα «έσκαγαν» όλα μαζί στον 7ο όροφο της Κουμουνδούρου αυτές τις μέρες που ένα εσωκομματικό παιχνίδι εξουσίας θα βρισκόταν στην κορύφωσή του; Είναι ένα ερώτημα που καταγράφεται εσχάτως στον συριζαϊκό βιότοπο, καθώς έρχονται ξανά στην επιφάνεια όσα κρύβονταν επιμελώς από τον περασμένο Μάρτιο κάτω από το χαλί της καραντίνας. Με βάση τον αρχικό σχεδιασμό, η αξιωματική αντιπολίτευση θα βρισκόταν αυτές τις μέρες σε έναν συνεδριακό οργασμό και μια εμφυλιοπολεμική κατάσταση που για ορισμένους θα μπορούσε να ξεπεράσει ακόμη και το τραυματικό 2010. Με τη σταδιακή επάνοδο σε μια κανονικότητα ήταν μάλλον αναπόφευκτο η σκόνη να αρχίσει ξανά να πνίγει το δωμάτιο. Η διαφορά με το 6ο Συνέδριο της διάσπασης, είναι ότι σήμερα ουκ ολίγοι στο κόμμα κινούνται με την ταυτότητα παράγοντα εξουσίας που μπορεί να επανέλθει στα πράγματα – συνεπώς, το κόμμα είναι ένα όχημα και όχι το αποκλειστικό πεδίο για προσωπικούς ή ομαδικούς σχεδιασμούς. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κινείται πλέον ως πολιτικός πόλος, αλλά επιδιώκει αναγκαστικά να κινηθεί ως κόμμα εξουσίας. Η εξουσία ναι μεν ενώνει, ακόμη και ως προοπτική, αλλά από την άλλη το κόμμα δεν έχει θέσεις να μοιράσει.

Η πίεση, λοιπόν, θα μεταφερθεί εξίσου αναγκαστικά σε εκείνες τις λίγες θέσεις που μπορούν να εξασφαλίσουν έναν ρόλο στη βιτρίνα, σε δύσκολους καιρούς. Μετά τον Τσίπρα – γιατί η δική του θέση είναι εκτός συναγωνισμού – ακολουθεί ο γραμματέας. Αυτό το αντιλαμβάνεται και ο Πάνος Σκουρλέτης, ο οποίος γνωρίζει καλά ότι εκτός από τα στοιχήματα της διεύρυνσης και τα προσκλητήρια για προοδευτικές συμμαχίες, το Συνέδριο θα διαμορφώσει νέες ισορροπίες που θα καθορίσουν τις αποφάσεις της Κεντρικής Επιτροπής για τον επόμενο γραμματέα. Περισσότερο από την εσωτερική διαμάχη με ιδεολογικό πρόσημο, την οποία συντηρεί η τάση των 53+, ο Σκουρλέτης βλέπει να παρεμβάλλεται στον σχεδιασμό το δίδυμο Νίκου Παππά και Χρήστου Σπίρτζη. Ο πρώτος παρεμβαίνει ξαφνικά με μια πρόταση για ψηφιακό Συνέδριο που θα μπορούσε να γίνει νωρίτερα από το φθινόπωρο, ο δεύτερος σιγοντάρει και, επιπλέον, διαχειρίζεται ως «σκιώδης υπουργός» την ατζέντα του Εσωτερικών που είχε αφήσει πίσω ο Σκουρλέτης. Σε μία φάση που η κυβέρνηση ετοιμάζεται για μεταρρυθμιστικές παρεμβάσεις – ιδίως στον χώρο της Αυτοδιοίκησης – που θα προκαλέσουν και ρήξεις, το πεδίο συγκρούσεων στην Κουμουνδούρου μπορεί να διευρυνθεί.

Ο Σκουρλέτης κινδυνεύει να εξελιχθεί σε σάκο του μποξ μέσα σε αυτό το σκηνικό, ενώ ακόμη δεν έχουν ολοκληρωθεί τα «μεθεόρτια» για τη δεινή εκλογική ήττα. Ο κορωνοϊός όχι μόνον «πάγωσε» και κάθε προσπάθεια ανάκαμψης του κόμματος, αλλά το έχει ακινητοποιήσει πλήρως – και ο δρόμος προς το Συνέδριο κινδυνεύει να εξελιχθεί σε πορεία στην αρένα. Η ανάγκη για αντιπολίτευση θα βρεθεί και στο δικό του βεληνεκές – και απέναντι στα μεταρρυθμιστικά σχέδια της κυβέρνησης θα βρεθεί και ο ίδιος. Το οξύμωρο μιας γενναίας ενίσχυσης των αρμοδιοτήτων σε Περιφέρειες και Δήμους όταν με την επένδυση στο «επιτελικό κράτος» και τις μέχρι τώρα κινήσεις, όπως με την αφαίρεση του ελέγχου του προγράμματος Natura, οι αρμοδιότητες έχουν αποψιλωθεί, είναι ένα θέμα που θα φροντίσει να αναδειχθεί. Εύλογα θα μπορούσε να ειπωθεί ότι ο Σπίρτζης ως τομεάρχης Εσωτερικών δεν παίρνει καλό βαθμό.

Ο Νίκος Παππάς βρίσκεται, προφανώς, πίσω από μια μεγαλύτερη εικόνα που θα τροφοδοτήσει νέα επεισόδια. Οι βολές Σκουρλέτη για «νεοαυριανισμό» δεν έχουν μόνον έναν αποδέκτη και ο χρόνος διεξαγωγής του Συνεδρίου θεωρείται απίθανο να αποφασιστεί ακόμη και στις συνεδριάσεις των κομματικών οργάνων του Ιουλίου. Το καλοκαίρι στην Κουμουνδούρου θα είναι καυτό.