Το ατέλειωτο τάνγκο {LF}με τη… χρεοκοπία

Σε εννέα χρεοκοπίες έχει προχωρήσει η Αργεντινή με ή χωρίς συμφωνία με τους πιστωτές, με την τελευταία να εκδηλώνεται τεχνικά φέτος – πριν μάλιστα να ξεσπάσει η πανδημία. Σε πυρετώδεις διαβουλεύσεις προχώρησε τις προηγούμενες ημέρες με τους διεθνείς πιστωτές η κυβέρνηση του προέδρου Αλμπέρτο Φερναντέζ και του υπουργού Οικονομικών Μαρτίν Γκουζμάν για να αποφευχθεί ένα πλήρους έκτασης νέο «κανόνι» χωρίς συμφωνία με τους δανειστές, καθώς υπήρχε ο κίνδυνος να αποκλειστεί ξανά πλήρως η χώρα από τις αγορές.

Το Μπουένος Αϊρες ζήτησε από τους πιστωτές μεγάλη μείωση στα επιτόκια αποπληρωμής του χρέους του: να ξεκινούν από 0,55%. Πρακτικά ζήτησε κούρεμα 62% σε πληρωμές τόκων αξίας 38 δισ. δολ. και μείωση 5,4% στο ύψους του χρέους που αναλογεί σε περίπου 3,6 δισ. δολ. Η ιστορία των 9 χρεοκοπιών της Αργεντινής ξεκίνησε πριν σχεδόν 200 χρόνια:

1827 Η Αργεντινή κήρυξε ανεξαρτησία από την Ισπανία το 1816 και πούλησε ομόλογα στο Λονδίνο για να χρηματοδοτήσει τις ανάγκες της. Το 1825 η Τράπεζα της Αγγλίας αύξησε τα επιτόκια και η χώρα χρεοκόπησε δύο χρόνια αργότερα.

1890 Η Αργεντινή προχώρησε σε μαζικές δαπάνες για υποδομές προσελκύοντας μεγάλες επενδύσεις. Το πάρτι τελείωσε όταν έσκασε η φούσκα στις τιμές των πρώτων υλών.

1951 Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος και η Μεγάλη Υφεση οδήγησαν σε υψηλή ανεργία και ταραχές. Το 1930 έγινε πραξικόπημα και ακολούθησαν συνεχείς αλλαγές ηγεσίας με οκτώ προέδρους σε είκοσι χρόνια. Οι συνεχείς αλλαγές πολιτικής έφεραν τελικά χρεοκοπία.

1956 Ο λαϊκιστής Χουάν Περόν πήρε την εξουσία το 1946 και προχώρησε σε κρατικοποιήσεις, αναδιανομή πλούτου και ασφυκτικό έλεγχο του κράτους στην οικονομία. Το 1955 ο Περόν έπεσε από πραξικόπημα και το 1956 η χούντα πέτυχε συμφωνία με το Κλαμπ του Παρισιού των πιστωτών για να αποφευχθούν τα χειρότερα.

1982 Στρατιωτικό πραξικόπημα οδήγησε στην επταετή δικτατορία. Η περίοδος αυτή, από το 1976 μέχρι το 1983, έχει μείνει γνωστή ως ο «βρώμικος πόλεμος» . Η χούντα δανείστηκε μεγάλα ποσά από τις ΗΠΑ και τη Βρετανία και η FED αύξησε τα επιτόκια στο 20%. Αυτό προκάλεσε κρίση χρέους στη Λατινική Αμερική. Η χώρα έγινε μια από τις 27 χώρες, από τις οποίες οι 16 στη Λατινική Αμερική, που αναγκάστηκαν να προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση χρέους.

1989 Οι πολιτικές της κυβέρνησης οδήγησαν τον πληθωρισμό στο 3.000% προκαλώντας το 1989 χρεοκοπία και φέρνοντας στην κυβέρνηση τον περονιστή Κάρλος Μένεμ. Ηλθε ύφεση, ανεργία και αδιέξοδο.

2001 Η τεράστια ύφεση μείωσε το ΑΕΠ σε λιγότερο από το μισό και ξεκίνησαν μαζικές διαδηλώσεις κατά πάντων. Η χώρα άλλαξε πέντε προέδρους σε δύο εβδομάδες προχωρώντας στη μεγαλύτερη χρεοκοπία της ιστορίας της. Αυτό οδήγησε το 2005 και το 2010 σε αναδιάρθρωση χρέους υπό τον Νέστορ Κίρσνερ και τη σύζυγό του Κριστίνα. Οι περισσότεροι συμφώνησαν να πληρωθούν 30 σεντς στο δολάριο εκτός από ομάδα με επικεφαλής τον Πολ Σίνγκερ.

2014 Με τον Σίνγκερ να απαιτεί να πληρωθεί στα δικαστήρια η Αργεντινή χρεοκόπησε ξανά αλλά σε μικρότερη κλίμακα. Η χώρα έχασε προθεσμία πληρωμής όταν αμερικανικό δικαστήριο έκρινε ότι εάν οι αποκαλούμενοι «επενδυτές – αρπακτικά» δεν πληρωθούν πρώτοι, δεν μπορούν να γίνουν άλλες πληρωμές. Η υπόθεση διευθετήθηκε το 2016 όταν ο πρόεδρος Μαουρίτσιο Μάκρι πλήρωσε τους πιστωτές για να αποκτήσει ξανά πρόσβαση στις αγορές η χώρα.

2020 Η κυβέρνηση του προέδρου Αλμπέρτο Φερναντέζ θέλει να επαναδιαπραγματευτεί τους όρους αποπληρωμής για ομόλογα αξίας περίπου 70 δισ. δολαρίων που έχουν εκδοθεί με βάση το διεθνές δίκαιο. Επίσης επιδιώκει να πετύχει την αναδιάρθρωση περίπου 44 δισ. δολαρίων που ήταν μέρος πακέτου σωτηρίας από το ΔΝΤ. Το Μπουένος Αϊρες δεν προχώρησε σε πληρωμή χρέους 503 εκατ. δολαρίων και πλέον τυπικά χρεοκόπησε για ένατη φορά.