Δρόμος

Μια μικρή λεπτομέρεια. Μιλώντας χθες στη Βουλή, ο Παπαγγελόπουλος μίλησε μεταξύ άλλων για μια «έφοδο στο σπίτι του Παπασταύρου».

Μα καλά, θα μου πείτε, αυτό σου έμεινε από όλη την κουβέντα; Οχι βέβαια. Απλώς στις λεπτομέρειες κρύβεται ο Διάβολος.

Διότι η λεπτομέρεια είναι ότι έφοδος στο σπίτι του Παπασταύρου δεν έγινε ποτέ.

Κι όχι μόνο δεν έγινε καμία έφοδος αλλά έκτοτε ο Παπασταύρου έχει δικαιωθεί από όλα τα δικαστήρια στα οποία προσέφυγε.

Συνεπώς είτε ο Παπαγγελόπουλος επιστρατεύει χωρίς λόγο ψέματα για έναν αθώο άνθρωπο, είτε η έφοδος σχεδιαζόταν και ο Παπαγγελόπουλος το ήξερε αλλά για κάποιον λόγο εμποδίστηκε.

Η άλλη εξήγηση φυσικά είναι ότι ο Παπαγγελόπουλος δεν ξέρει τι λέει.

Αν θέλετε την ταπεινή μου γνώμη, δεν θα απέκλεια καμία ερμηνεία. Στο βήμα της Βουλής είδαμε έναν άνθρωπο στα πρόθυρα της κατάρρευσης που αράδιαζε κουτσομπολιά, ανούσιες λεπτομέρειες και παρασκήνια μιας ατελείωτης δικαστικής ίντριγκας στην οποία κανείς έντιμος και αξιοπρεπής άνθρωπος δεν θα ήθελε να μετέχει.

«Μου είπε», «του είπα», «μου ζήτησε», «του απάντησα».

Ομολογώ ότι δεν καταλαβαίνω τι εξυπηρετεί η υπερασπιστική γραμμή ενός ανθρώπου που υποστηρίζει ότι δεν ανακατευόταν σε τίποτα και δεν είχε σχέση με τίποτα από όσα τού καταλογίζουν περιγράφοντας την ίδια στιγμή με λεπτομέρειες πως ανακατευόταν στα πάντα και είχε σχέση με όλα εκείνα που του καταλογίζουν.

Ηξερε ποιος πήγε στο σπίτι του Παπασταύρου, τι έγινε με τον  Αλαφούζο, τι συμφώνησαν ο Φιλιππάκης με τον Μιωνή, τι συνέβη με τον Βγενόπουλο, τι κατέθεσε ο Φαλσιανί στους εισαγγελείς, ποιος ταξίδευε με γκόμενα, ποιος πήγαινε στο γήπεδο…

Στο ενδιάμεσο ανακήρυξε τρεις ή τέσσερις διαφορετικές υποθέσεις ως «μέγα σκάνδαλο». Εγώ νόμιζα ότι για τα σκάνδαλα είναι αρμόδια η Δικαιοσύνη.

Τι σόι υπουργός ήταν λοιπόν αυτός; Διαδρομιστής; Νταραβεριτζής; Ή μήπως, αν δεν ήταν ύποπτος για τη σύσταση συμμορίας, θα έπρεπε να βάλει υποψηφιότητα για ξεματιάστρα της γειτονιάς;

Αλλά αυτά όμως αφορούν τον Παπαγγελόπουλο. Δικαίωμά του να υπερασπιστεί όπως νομίζει τον εαυτό του.

Εκείνο που αφορά το πολιτικό σύστημα είναι η προστασία που φαίνεται να του παρέχει το δεύτερο κόμμα της Βουλής.

Αντιλαμβάνομαι τη δύσκολη θέση του ΣΥΡΙΖΑ. Ο,τι κι αν κάνει, είτε καλύψει τον πρώην αναπληρωτή υπουργό είτε τον κρεμάσει στα μανταλάκια, θα έχει κόστος. Δεν είναι εύκολη απόφαση.

Αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις αδιεξόδου υπάρχει πάντα η πιο απλή διέξοδος: να επιλέξεις τον δρόμο της αλήθειας.

Οχι πως ο δρόμος της αλήθειας δεν κοστίζει. Αλλά τουλάχιστον πληρώνεις για καλό σκοπό.