Η ελπίδα είναι το μόνο που μας έχει μείνει

Υπάρχει μια βέλτιστη στρατηγική δύο σταδίων για τη διαχείριση του COVID-19, και αυτή εφαρμόζεται σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο. Το πρώτο στάδιο είναι ένα lockdown ώστε να ελεγχθεί η εξάπλωση του ιού, που πρέπει να εφαρμοστεί όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Ενα lockdown δίνει στη χώρα χρόνο να χτίσει την υποδομή της για Τεστ, Ιχνηλάτηση και Απομόνωση (ΤΕΑ). To δεύτερο στάδιο περιλαμβάνει τον τερματισμό του lockdown βήμα προς βήμα – διασφαλίζοντας πως μεσολαβεί αρκετός χρόνος ώστε να υπάρχει βεβαιότητα ότι το καθεστώς ΤΕΑ μπορεί ακόμη να αντεπεξέλθει. Απαξ και ο κόσμος βεβαιωθεί πως ο αριθμός των κρουσμάτων είναι πολύ χαμηλός και ελεγχόμενος, θα βγει από το σπίτι του, θα στείλει ευχαρίστως τα παιδιά του στο σχολείο και θα μεταβεί στη δουλειά του. Η οικονομία μπορεί να ανακάμψει σχεδόν πλήρως, αν και ίσως είναι ακόμη απαραίτητο να απαγορεύονται οι μεγάλες κοινωνικές συγκεντρώσεις. Σχεδόν όλοι οι ακαδημαϊκοί οικονομολόγοι κατανοούν πως δεν μπορείς να επανεκκινήσεις την οικονομία χωρίς πρώτα να θέσεις υπό έλεγχο τον ιό.

Η ανοσία της αγέλης θα περάσει στην Ιστορία ως ένα από τα πιο ακριβά λάθη που έχει κάνει ποτέ βρετανική κυβέρνηση εν καιρώ ειρήνης. Μπορούμε μόνο να ελπίζουμε ότι η κυβέρνηση έχει τώρα τη σωστή στρατηγική και μπορεί να την εφαρμόσει με επιτυχία. Υπάρχουν ανησυχητικά σημάδια. Ενα αποτελεσματικό επικοινωνιακό μήνυμα εγκαταλείφθηκε υπέρ ενός επικίνδυνα διφορούμενου μηνύματος λόγω μάταιων φόβων ότι ο κόσμος εθίστηκε στο να μένει σπίτι. Οι περισσότεροι άνθρωποι θα μείνουν σπίτι όσο η πανδημία είναι ανεξέλεγκτη. Σημαντικές φωνές στο βρετανικό υπουργικό συμβούλιο ζητούν πρόωρη αποκλιμάκωση του lockdown. Δεδομένου του ότι αυτή η κυβέρνηση τα έχει πάει χάλια σχεδόν σε όλους τους τομείς διαχείρισης της πανδημίας, η ελπίδα είναι λίγο-πολύ το μόνο που μας έχει μείνει.

Ο Σάιμον Ρεν-Λιούις είναι επίτιμος καθηγητής Οικονομικών στο Merton College της Οξφόρδης.