Ο υπέροχος κύριος Μαρτίνς

Μέσα στον βόρβορο της τοξικότητας, στα κύματα λάσπης και αμφισβήτησης το να βγεις καθαρός αποτελεί πραγματικό επίτευγμα.

Για τον Πέδρο Μαρτίνς γράφτηκαν πολλά τις τελευταίες ημέρες με αφορμή την ανανέωση του συμβολαίου του με τον Ολυμπιακό μέχρι το 2022.

Για το πολύ καλό ποδόσφαιρο που αποδίδουν οι Ερυθρόλευκοι, τις σημαντικές επιτυχίες της ομάδας στην Ευρώπη, τις προοπτικές της, τα ρεκόρ που έχει πετύχει και αυτά που απειλεί.

Ελάχιστα γράφτηκαν για τον χαρακτήρα του ανδρός. Του ήπιου και μετρημένου. Του ταπεινού που πασχίζει να γίνει άνθρωπος της αξίας και όχι της επιτυχίας χωρίς να διαπραγματεύεται την ψυχή του με τον Μεφιστοφελή του ποδοσφαίρου. Η σύγκρισή του με τον Ραζβάν Λουτσέσκου, τον πιο επιτυχημένο προπονητή στην ιστορία του ΠΑΟΚ, μοιάζει με μάχη του Καλού με το Κακό.

Το αποτύπωμα του φιλέριδος Ρουμάνου στο ποδόσφαιρό μας παραμένει ακόμα νωπό.

Από προπονητής ο Λουτσέσκου μετατράπηκε σε έμπορο για να πουλήσει φανατισμό και αδιαλλαξία σε εξευτελιστικά χαμηλές τιμές. Κάθε λέξη, κάθε πρόταση που έβγαινε από τα χείλη του ήταν και μία σταγόνα δηλητήριο αμφισβήτησης. Δεν σκότωνε αλλά παρέλυε κάθε νευρώνα που προσπαθούσε να κινηθεί προς τη σωστή κατεύθυνση.

Εφτασε στο έσχατο σημείο να παραλληλίσει τη χώρα της Δημοκρατίας με τη Γερμανία του Χίτλερ. Οσοι τότε υποστήριζαν τη σκληρότητά του προς τους άλλους και όχι προς τον εαυτό του αντιλήφθηκαν βίαια και καθυστερημένα το βαθύ έλλειμα ήθους που τον χαρακτήριζε. Τα τέσσερα εκατομμύρια πετροδολάρια της Αλ Χιλάλ αντιστοιχούν στα 30 αργύρια της πιο διάσημης προδοσίας.

Αρκεί να μελετήσει κανείς την πορεία του Λουτσέσκου στο ελληνικό ποδόσφαιρο για να αντιληφθεί το μεγαλείο του χαρακτήρα του Μαρτίνς.

Το μεγαλύτερο επίτευγμα του Πορτογάλου όταν θα φύγει από τον Ολυμπιακό δεν θα είναι οι τίτλοι του αλλά η θέση που θα έχει πάρει δίπλα σε συναδέλφους του όπως ο Ερνέστο Βαλβέρδε και ο Φερνάντο Σάντος, οι οποίοι ήταν προπονητές αξίας και όχι κήρυκες φανατισμού και μισαλλοδοξίας.