Η μάχη κατά της φτώχειας

Οι κάτοικοι των οικονομικά ασθενέστερων χωρών και των χωρών που πλήττονται από συγκρούσεις έχουν μέχρι στιγμής γλιτώσει, σε μεγάλο βαθμό, τα υψηλά επίπεδα μόλυνσης από τον COVID-19 που έχουμε δει στη Δυτική Ευρώπη και στις ΗΠΑ, αν και αυτό ενδεχομένως να αλλάξει. Η πανδημία τούς σκοτώνει με διαφορετικούς τρόπους: χαμένες θέσεις εργασίας, κατεστραμμένες επιχειρήσεις, αυξανόμενη ένδεια, αυξανόμενος υποσιτισμός και κίνδυνος λοιμού και μια αναμενόμενη αύξηση νόσων που θα μπορούσαν να προληφθούν, άσχετων με τον COVID-19.  Στις πιο ακραίες περιπτώσεις, οικογένειες αναγκάζονται να επιλέξουν ανάμεσα στο να πεινάσουν και στο να νοσήσουν. Και η δεινή τους κατάσταση οξύνεται από τα «υποκείμενα νοσήματα» -χρόνια, προϋπάρχοντα πολιτικά, οικονομικά, κλιματικά προβλήματα, καθώς και προβλήματα ασφαλείας που γίνονται ακόμα πιο αφόρητα.

Ενα κύμα COVID-19 ενδεχομένως να πλήξει άμεσα την Υποσαχάρια Αφρική και άλλες, λιγότερο ανθεκτικές περιοχές, προειδοποίησε την περασμένη εβδομάδα η Διεθνής Επιτροπή Διάσωσης. Χωρίς κατεπείγουσα διεθνή δράση, ο ιός θα μπορούσε να προκαλέσει ένα δισεκατομμύριο κρούσματα και 3,2 εκατομμύρια θανάτους σε 34 εύθραυστα κράτη, συμπεριλαμβανομένου του Αφγανιστάν και της Συρίας, επεσήμανε.

Αντίστοιχες προειδοποιήσεις έχει απευθύνει και ο ΠΟΥ. Ακόμα όμως και αν αποφευχθούν αυτά τα χειρότερα σενάρια, οι φτωχότερες χώρες αντιμετωπίζουν ήδη τεράστιες παράπλευρες ζημιές. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΟΗΕ, μισό δισεκατομμύριο άνθρωποι μπορεί να βυθιστούν στην ένδεια μέχρι το τέλος του έτους εξαιτίας, σε μεγάλο βαθμό, της πανδημίας. Η μάχη κατά της φτώχειας μπορεί να γυρίσει 30 χρόνια πίσω.

Η κρίση μπορεί να παραγάγει λοιμούς «βιβλικών διαστάσεων», επεσήμανε το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα, με τον αριθμό των ανθρώπων που βρίσκονται αντιμέτωποι με το φάσμα της πείνας να διπλασιάζεται, ξεπερνώντας τα 250 εκατομμύρια. Οι μειωμένες δωρεές και η επισιτιστική βοήθεια, πρόσθεσε, σημαίνουν ότι 30 εκατομμύρια άνθρωποι μπορεί να πεθάνουν μέσα σε μερικούς μήνες.