Από αγκάθι {LF}βγαίνει ρόδο

Ποιος θα περίμενε ότι μπορεί να δημιουργηθεί ένα «κρακ» στη μαυρίλα που εμφανίστηκε μεν μέσα στην Κρίση ΔΝΤ, αλλά είχε κτιστεί επί δεκαετίες «Μεταπολιτευτικά», σχετικά με την εμπιστοσύνη στους Θεσμούς.

Μία από τις «Κρίσεις Αξιών» ήταν ότι χάθηκε σχεδόν παντελώς η εμπιστοσύνη και το κύρος της εκάστοτε εκτελεστικής εξουσίας, των πολιτικών και των κυβερνήσεων. Εξού και στις πρώτες θέσεις της κλίμακας εμπιστοσύνης στους Θεσμούς φιγουράριζαν η Οικογένεια, η Εκκλησία, ο Στρατός, η Αστυνομία, τα Πανεπιστήμια, η Δικαιοσύνη κ.λπ. Και η κατάσταση αυτή είχε παγιωθεί ως ένα από τα σημεία αναφοράς της Ελληνικής Κοινωνίας.

Χρειάστηκε να καταστραφεί σχεδόν ολόκληρος ο πλανήτης από έναν ιό για να δοθούν ευκαιρίες ώστε να ξεχωρίσει η ήρα από το σιτάρι. Για να γίνει βεβαίως αυτό απαιτήθηκε επίσης να πεθάνουν πολλές-πολλές χιλιάδες ανθρώπων στη σημερινή εποχή λες και συνέβη ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος.

Και σήμερα μάλιστα όλη αυτή η ιστορία «τελείως τυχαία» σχεδόν κατέστρεψε την πλειοψηφία των «Αντισυστημικών» Κυβερνήσεων, βλέπε Αμερική, Αγγλία κ.λπ. Οι Κυβερνήσεις αυτές εμμονικά ξεκίνησαν να αντιμετωπίζουν τον Κορωνοϊό ως «γέννημα θρέμμα» του παλιού κακού Συστήματος. Στην ουσία η υποτίμηση του Κορωνοϊού ήταν προϊόν της μανίας αυτών των Κυβερνήσεων να «φτύσουν» αντισυστημικά το παλιό σύστημα ρισκάροντας ώστε αν τους βγει να ισχυροποιήσουν το δικό τους Αντισύστημα και να το μετατρέψουν σε Νέο Σύστημα.

Εκεί ακριβώς λογάριασαν χωρίς τον ξενοδόχο. Το παλιό «καλό/κακό» σύστημα μέσα στη συντηρητικότητά του ήξερε καλά να αντιμετωπίζει οργανωμένα μαζικές απειλές και μάλιστα με σχεδιασμούς «εκ των προτέρων και έγκαιρους». Το έκαναν εξάλλου και σε εποχές που αντιμετώπιζαν τους κλασικούς «αντιρρησίες» ως ιούς. Ηξεραν να το κάνουν.

Το ερώτημα είναι γιατί δεν το έκαναν (οι κλασικοί συστημικοί) και πριν χάσουν τις εξουσίες τους. Διότι η μοίρα έδωσε και δεν βρέθηκε ένας ηγέτης που να είναι τόσο κολλημένος με την «ευταξία» και ορθολογιστής όπου σε συνδυασμό με τις σπουδές του, τον τρόπο που μεγάλωσε, που σπούδασε, που εργάστηκε και γαλουχήθηκε πολιτικά να οργανώσει μια Χώρα αρκετά πριν τον χαμό. Είχε τελικά, εκ του αποτελέσματος και τις ανθρώπινες ευαισθησίες να βάλει την ανθρώπινη ζωή πριν από τους αριθμούς.

Αυτά οδήγησαν την Ελληνική Κοινωνία να δίνει θετική Δημοτικότητα στην Κυβέρνηση και στον Κ. Μητσοτάκη 80%, στην προσδοκία ότι οι Κρατικοί Φορείς θα καταφέρουν να περιορίσουν τον Κορωνοϊό στο 87%, στη θετική δημοτικότητα του Υπουργείου Υγείας στο 72%. Στις κεντρικές επιλογές προσώπων να έχουν θετική δημοτικότητα (Σ. Τσιόδρας 77%, Ν. Χαρδαλιάς 69%) και για πρώτη φορά στα χρονικά ο Δημόσιος Τομέας να αξιολογείται θετικά κατά 60% (προηγείται) και ο Ιδιωτικός κατά 44%. Ακόμα και η Αξιωματική Αντιπολίτευση έχει θετική δημοτικότητα 45% λόγω της υπεύθυνης στάσης της μέχρι σήμερα (πολύ μεγαλύτερη από τα εκλογικά της αποτελέσματα).

Ολα τα παραπάνω αποτελούν σοβαρότατη υποθήκη για να αρχίσει αντίστροφα η θετική αυτή τη φορά πορεία για τη συνολική εμπιστοσύνη στους Θεσμούς γενικά, υπό την προϋπόθεση ότι αυτά τα φαινόμενα θα συνεχιστούν και σε θέματα οικονομίας.

Ο Δημήτρης Μαύρος είναι διευθύνων σύμβουλος της ΜRB