ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ{CR}

Το κόστος της υγειονομικής κρίσης με την οποία βρισκόμαστε αντιμέτωποι είναι δεδομένο. Είναι πρωτίστως ένα κόστος σε ανθρώπινες ζωές – η χώρα μας μετρά πάνω από πενήντα νεκρούς, ενώ άλλες μετρούν ήδη χιλιάδες. Είναι και κοινωνικό – σε κάθε κρίση οι αντοχές της κοινωνίας δοκιμάζονται. Και είναι ασφαλώς και ένα κόστος οικονομικό. Αυτή θα είναι μια χρονιά ύφεσης για την ελληνική οικονομία, οι δείκτες της ανεργίας θα αυξηθούν, ενώ και η παγκόσμια οικονομία θα δεχθεί ισχυρές πιέσεις από τη βέβαιη εκτόξευση των εθνικών χρεών.

Θα ήταν λοιπόν φενάκη να πιστέψει κανείς ότι μπορεί να βγει από αυτήν την κρίση αλώβητος. Μπορεί ωστόσο να καταβάλει κάθε προσπάθεια ώστε να ελαχιστοποιήσει αυτό το κόστος στο μέτρο του δυνατού. Κάθε ζωή είναι πολύτιμη. Είναι άλλο όμως να θρηνεί μια χώρα μερικές δεκάδες χαμένων ζωών και άλλο χιλιάδες. Πολύτιμη είναι και κάθε θέση εργασίας – ένας άνεργος είναι άνεργος 100%. Στρατιές ολόκληρες ανέργων ωστόσο αποτελούν ένα πλήγμα δυσβάσταχτο. Αντίθετα, όσο λιγότεροι βρεθούν χωρίς δουλειά, τόσο πιο εύκολο θα είναι να βοηθηθούν ή ακόμη και να απορροφηθούν σε νέες θέσεις εργασίας.

Η μάχη για το χαμηλότερο δυνατό κόστος πρέπει επομένως να κερδηθεί. Και πρέπει να κερδηθεί και για έναν επιπλέον λόγο. Κι αυτός δεν είναι άλλος από το γεγονός πως με τις μικρότερες δυνατές απώλειες θα βγούμε από αυτήν την περιπέτεια πιο δυνατοί. Με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Με εδραιωμένη την εμπιστοσύνη απέναντι στους θεσμούς και με αισθήματα αλληλεγγύης απέναντι στην κοινωνία. Αλλά και απολύτως συνειδητοποιημένοι πως οι μάχες κερδίζονται όταν μένουμε ενωμένοι απέναντι στον κοινό εχθρό.