Η απάντηση{CR }είναι πάντα{CR} ο άνθρωπος

Τη δεκαετία του ’80 η Ντέµπορα Μπιρξ ως στρατιωτική γιατρός εξέταζε πολλούς νεαρούς άνδρες που πέθαιναν από έναν άγνωστο ιό, τον HIV. H Mπιρξ ηγήθηκε του προγράµµατος για το Aids που έσωσε τη ζωή εκατοµµυρίων ανθρώπων. Τώρα ηγείται στις ΗΠΑ της µάχης εναντίον του κορωνοϊού – ένα από τα λίγα στελέχη της κυβέρνησης Οµπάµα που διατήρησε ο Τραµπ. Είναι γνωστή για την αποφασιστικότητά της. Θα τη χρειαστεί καθώς η επιδηµία σαρώνει τις ΗΠΑ που έχουν µείνει ανοχύρωτες λόγω της ολιγωρίας της πολιτικής ηγεσίας.

To 1979 ο Στίβεν Κινγκ έγραψε «Το Κοράκι», µυθιστόρηµα για µια πανδηµία από έναν νέο ιό που αφανίζει το µεγαλύτερο µέρος της ανθρωπότητας. Τέσσερις δεκαετίες µετά, πολλοί µου λένε «ζούµε σ’ έναν κόσµο του Στίβεν Κινγκ» και απαντώ «Μακάρι να µη γινόταν αυτό», λέει ο δηµοφιλής συγγραφέας που έχει πουλήσει 350 εκατοµµύρια βιβλία σε όλο τον κόσµο. Και τονίζει ότι αδυνατεί να κατανοήσει πως τόσες κυβερνήσεις δεν είχαν προετοιµαστεί για «µια κρίση που ήταν αναπόφευκτο να συµβεί αργά ή γρήγορα».

Ο ιταλός ποιητής Φράνκο Αρµίνιο δηµοσιοποίησε αυτές τις µέρες το νούµερό του στα ιταλικά social media. Του τηλεφώνησαν άγνωστοι να µιλήσουν για βιβλία, µοναξιά και δέντρα. Ενας µελισσοκόµος του είπε ότι «τα πουλιά τραγουδούν ήσυχα στην εξοχή». Ενας εργάτης του είπε ότι έµεινε χωρίς δουλειά. Η Λουίζα που µένει κοντά στο νοσοκοµείο του Βαρέζε περιέγραψε πως ξυπνά κάθε πρωί από τα ελικόπτερα που διακοµίζουν ασθενείς. Και µια φοιτήτρια από τη Ρώµη ξέσπασε σε κλάµατα: «Δεν ξέρω πότε θα µπορέσω ν’ αγκαλιάσω και πάλι τους γονείς µου».

Οπως και οι περισσότεροι Ρουµάνοι, ο Μιχάι Σόρα παραµένει εντός σπιτιού αυτό τον καιρό. Οµως ο 103χρονος φιλόσοφος και πρώην υπουργός Πολιτισµού ενηµερώνει τον κόσµο για τις καθηµερινές του δραστηριότητες, δίνοντας ιδέες: Ζωγραφίζει το άσπρο ψυγείο του (µέσα κι έξω). Διαβάζει Προυστ. Ξεκίνησε να µαθαίνει σουηδικά. Γράφει καθηµερινά στους διαδικτυακούς του φίλους. Καθαρίζει το γραφείο του. Μαθαίνει να βάζει πλυντήριο. Κάνει στατικό ποδήλατο. Ακούει έργα κλασικής µουσικής. Και ελέγχει καθηµερινά ποιους πλανήτες ανακαλύπτει η ΝASA.

Είναι από τους πιο διάσηµους συγγραφείς της Ισπανίας, στα νιάτα του όµως είχε βρεθεί ως πολεµικός ανταποκριτής σε πολλές συγκρούσεις. Ο Αρτούρο Πέρεθ Ρεβέρτε θεωρεί πως «ο πόλεµος σου δίνει συνείδηση. Και την αίσθηση ότι µια καταστροφή είναι δυνατή, κάτι που οι νέες γενεές των Δυτικών δεν είχαν µέχρι τώρα». Και τώρα; «Σ’ αυτό τον, χωρίς ηγέτες, κόσµο όταν περάσει όλο αυτό που ζούµε θα υπάρχει δουλειά για δηµαγωγούς, οπορτουνιστές και απατεώνες. Κάποιοι ήδη τρίβουν τα χέρια τους».

Η ανθρωπολόγος Μάργκαρετ Μιντ, που είχε µελετήσει εκτενώς τοπικές κουλτούρες ιθαγενών του Ειρηνικού, ρωτήθηκε από φοιτητή της ποιο ήταν το πρώτο σηµάδι πολιτισµού σε µια κουλτούρα. «Το πρώτο σηµάδι είναι ένα µηριαίο οστό που έχει σπάσει και έπειτα έχει θεραπευθεί». Κανένας δεν επιβίωνε µε σπασµένο πόδι. Ενα µηριαίο οστό που έχει θεραπευθεί είναι απόδειξη ότι κάποιος αφιέρωσε χρόνο στον παθόντα και το τραύµα του. «Εκεί αρχίζει ο πολιτισµός: στη βοήθεια σε κάποιον που βρίσκεται σε δυσκολία».