Με όπλο την οργανωμένη {LF}ομαδική δουλειά

Εργάζομαι σε ένα νοσοκομείο που ιδρύθηκε το 1902 για να βοηθήσει ασθενείς με την τότε ανίατη φυματίωση. Στην πορεία, μετατράπηκε από σανατόριο σε νοσοκομείο για αναπνευστικά νοσήματα και πέρα από τις λοιμώξεις, όπως το άσθμα, η ΧΑΠ, ο καρκίνος του πνεύμονα και σήμερα είναι το μεγαλύτερο πνευμονολογικό κέντρο στη χώρα και στην Ευρώπη. Εφημερεύουμε σχεδόν καθημερινά για πνευμονολογικά, βλέπουμε κάθε χρόνο περίπου 100.000 ασθενείς στα εξωτερικά ιατρεία και τα επείγοντα και νοσηλεύουμε περίπου 50.000 στις κλινικές και τις μονάδες. Εχουμε υποδομές αιχμής και μεγάλη εξειδίκευση για τη διάγνωση και αντιμετώπιση όλων των πνευμονολογικών προβλημάτων και της αναπνευστικής ανεπάρκειας, είμαστε κέντρο αναφοράς για την επεμβατική πνευμονολογία και το μεγαλύτερο κέντρο καρκίνου πνεύμονα.
Παράλληλα είμαστε και ήμασταν ένα νοσοκομείο που προστατεύει τη δημόσια υγεία, πάντα στην πρώτη γραμμή για τις επιδημίες: Αρχικά για τη φυματίωση, τα τελευταία χρόνια για το SARS και το Η1Ν1, και κάθε χρονιά για τη γρίπη και τις λοιμώξεις. Τώρα, η σαρωτική πανδημία του Covid-19 έχει γονατίσει χώρες με ισχυρά συστήματα υγείας όπως η Ιταλία, η Ισπανία, η Γαλλία και οι ΗΠΑ – όμως η χώρα μας και εμείς την αντιμετωπίζουμε ευτυχώς καλά. Στο νοσοκομείο, αρχίσαμε από την πρώτη μέρα να βλέπουμε ασθενείς που έρχονταν στα επείγοντα και πλήθαιναν μέρα με τη μέρα. Οργανωθήκαμε άμεσα για να εξυπηρετήσουμε τους ασθενείς με Covid-19, να τους διαγνώσουμε και νοσηλεύσουμε, να προστατέψουμε όμως παράλληλα τους άλλους ασθενείς και όλο το προσωπικό. Γιατί η μεγάλη δυσκολία είναι να βρεις τρόπους να θεραπεύσεις αυτούς τους ασθενείς που πάσχουν από ένα νόσημα επικίνδυνο για τους ίδιους και ταυτόχρονα για τους άλλους ασθενείς και το προσωπικό. Αυτό το στοίχημα το έχουμε μέχρι τώρα κερδίσει. Ορίσαμε σημεία διαλογής και ειδικά ιατρεία και ξεκινήσαμε να ορίζουμε τμήματα για τη νοσηλεία Covid-19 με πρωτόκολλα προστασίας όλων μας από πιθανή μόλυνση. Σήμερα νοσηλεύουμε περίπου 130 ασθενείς στις κλινικές και τις μονάδες, σχεδόν τους μισούς νοσηλευόμενους της Ελλάδας, και εξακολουθούμε να φροντίζουμε τους καρκινοπαθείς ασθενείς μας.
Αυτό που αλλάζει με την πανδημία είναι το πόσο σημαντική είναι η οργανωμένη ομαδική δουλειά: η οργάνωση των τμημάτων με όλα τα απαραίτητα υλικά και η τήρηση των διαδικασιών για ασφάλεια και αποτελεσματικότητα στην εξέταση, τη νοσηλεία αλλά και το στρώσιμο των κρεβατιών, την καθαριότητα, το φαγητό, ακτινογραφίες κ.λπ. Ολα είναι απαραίτητα για το τελικό αποτέλεσμα – και δεν έχουμε ευτυχώς μολύνσεις. Η άλλη αλλαγή είναι η σχέση με τον ασθενή, είναι απαραίτητο να μπούμε στον θάλαμο με υποστηρικτική φωνή – το χαμόγελο δεν φαίνεται κάτω από τη μάσκα – και να φροντίσουμε να απαντήσουμε με σαφήνεια και να στηρίξουμε τους αρρώστους μας που φυσικά είναι τρομαγμένοι χωρίς να μπορούμε να τους δώσουμε το χέρι.
Επειδή όλα είναι καινούργια και τα πράγματα αλλάζουν, μιλάμε καθημερινά με τους συναδέλφους μας στο εξωτερικό που έχουν ήδη αντιμετωπίσει πολλούς ασθενείς, με τον ΕΟΔΥ, με το ΕΚΑΒ και το υπουργείο Υγείας, ακολουθούμε θεραπευτική αγωγή που έχει φανεί ότι είναι αποτελεσματική, αντιμετωπίζουμε την αναπνευστική ανεπάρκεια, μιλάμε και καθησυχάζουμε τους ασθενείς και τις οικογένειές τους και προσέχουμε αυστηρά όλα τα πρωτόκολλα ασφάλειας για τον καθένα από μας και όλη την ομάδα. Είμαι αισιόδοξη, ότι τα μέτρα που λήφθηκαν και στην κοινωνία και στο νοσοκομείο θα επιτρέψουν να λειτουργούμε καλά, με αριθμό ασθενών που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε άρτια όπως τώρα. Εχουμε ήδη κάνει αρκετά εξιτήρια και εύχομαι να τελειώσει η επιδημία γρήγορα και καλά.
Και οραματίζομαι την επόμενη ημέρα. Στην Υγεία και στην Ελλάδα, που δείχνει ότι έχει κεντρικό προγραμματισμό και κοινωνική συνείδηση. Δείξαμε ότι δουλεύουμε μαζί. Ας προχωρήσουμε μαζί για καλές και σύγχρονες δομές υγείας, καλή πρωτοβάθμια περίθαλψη, κέντρα αποκατάστασης και χρονίως πασχόντων. Και ας συνεργαστούμε όλοι, πρωτοβάθμια φροντίδα και νοσοκομεία, δημόσιος και ιδιωτικός τομέας, ΕΣΥ και πανεπιστήμια, χωρίς ταμπέλες, με αξιολογήσεις, με καλή ποιότητα υπηρεσιών υγείας για υπηρεσίες προσβάσιμες και προσανατολισμένες στον ασθενή.
Η Μίνα Γκάγκα είναι πνευμονολόγος, διευθύντρια της 7ης Πνευμονολογικής Κλινικής στο «Σωτηρία»













