Η ιστορική απραξία του ποδοσφαίρου

Μοιάζει σαν να πάγωσε ο χρόνος. Σαν να σταμάτησε ο «πλανήτης ποδόσφαιρο» να περιστρέφεται. Οι στιγμές είναι πρωτόγνωρες. Ακόμα και στα χρόνια των Μεγάλων Πολέμων το δημοφιλέστερο άθλημα είχε παλμό.

Παραμονή Χριστουγέννων του 1914 Γερμανοί και Βρετανοί βγήκαν από τα χαρακώματά τους στη βελγική πόλη Ιπρ και αντικατέστησαν τα όπλα με την μπάλα.

Στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι ποδοσφαιρικές ομάδες αποδεκατίστηκαν λόγω της κατάταξης των αθλητών τους στον στρατό, τα ηνία πήρε το γυναικείο ποδόσφαιρο.

Οι βόμβες στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν εμπόδισαν τους Αγγλους να κλωτσούν το δερμάτινο τόπι. Επισήμως το αγγλικό πρωτάθλημα διεκόπη μετά το τέλος της σεζόν 1938-39 όταν στέφθηκε πρωταθλήτρια η Εβερτον.

Στην πραγματικότητα οι αγώνες δεν σταμάτησαν ποτέ. Διεξάγονταν παρουσία 8.000 φιλάθλων για λόγους ασφαλείας και άτυπες πρωταθλήτριες στα χρόνια του πολέμου, από το 1940 έως το 1945, αναδείχτηκαν οι Γουέστ Χαμ, Πρέστον, Γουλβς, Μπλάκπουλ, Τσάρλτον και Μπόλτον. Οι τελικοί στο Γουέμπλεϊ συγκέντρωναν 60.000 τολμηρούς Αγγλους που αψηφούσαν τις βόμβες της Λουφτβάφε για χάρη της στρογγυλής θεάς.

Αν εξαιρέσουμε τη σεζόν 1939-40, όταν οι Γερμανοί εισέβαλαν στη Γαλλία, κατά τ’ άλλα το ποδόσφαιρο δεν σταμάτησε ούτε στο Παρίσι. Οπως επίσης στην Ιταλία, μέχρι το 1943, αλλά και στην Ισπανία στην εποχή του Εμφυλίου.

Στα χρόνια του πολέμου ο Χίτλερ προσπάθησε να μετατρέψει το ποδόσφαιρο σε προπαγανδιστικό όπλο. Στο ιστορικό «παιχνίδι του θανάτου» το 1941, μια χούφτα ουκρανών πρώην παικτών της Ντιναμό Κιέβου που είχαν συστήσει την ομάδα «Σταρτ» νίκησαν δύο φορές σε διάστημα τριών ημερών την Φλάκελφ που εκπροσωπούσε τη γερμανική αεροπορία. Κάθε γκολ ήταν και μια καταδίκη σε θάνατο. Ακόμα και τότε, όταν η μυρωδιά της πανούκλας των Ναζί σκέπαζε την Ευρώπη, η μπάλα δεν σταμάτησε να κυλά σε κατακτημένες περιοχές.

Αυτό που δεν κατάφεραν τότε οι βόμβες το πέτυχε σήμερα ένας αόρατος εχθρός, ο κορωνοϊός.