Ουτοπικές ελπίδες ενός συνδεδεμένου κόσμου

Αν αυτοί που ζούμε είναι οι χειρότεροι καιροί, τότε είναι ταυτόχρονα οι καλύτεροι καιροί. Μέσα στο άγχος μας αντλούμε βαθιά αποθέματα δύναμης από τους άλλους. Μέσα στην απομόνωσή μας ανακαλύπτουμε εκ νέου την κοινότητα. Μέσα στη σύγχυσή μας ξανασκεφτόμαστε ποιον εμπιστευόμαστε. Μέσα στον κατακερματισμό μας ανακαλύπτουμε ξανά την αξία των θεσμών. Συνειδητοποιούμε πως αυτό που λέγεται κοινωνία υπάρχει και πως είμαστε όλοι αλληλοεξαρτώμενοι. Και αν κάποιες φορές χρειάζεται μια σοβαρή κρίση για να θυμηθούμε αυτές τις αλήθειες, τότε αυτή η στιγμή μπορεί κάλλιστα να είναι ιστορική για τις δυνατότητες της ελπίδας καθώς και για όλη την τραγωδία και αναταραχή.

Δύσκολα μπορεί να δει κανείς πώς δεν θα αναδυθεί ισχυρότερο το ΕΣΥ από αυτή την πανδημία, όσο τραυματικοί και αγχωτικοί και αν είναι οι επόμενοι μήνες. Θα χρειαζόταν μία πολύ ανόητη μελλοντική κυβέρνηση για να κλείσει τα μάτια στα μηνύματα που στέλνουν οι 750.000 βρετανοί εθελοντές ή το καθημερινό χειροκρότημα ανθρώπων ανά τη χώρα τις τελευταίες ημέρες. Αντιστοίχως, δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς πλέον την οποιαδήποτε κυβέρνηση με σώας τα φρένας να θέλει να περιορίσει την εθνική, διεθνή και τοπική εμβέλεια του BBC για το άμεσο μέλλον.

Πριν από τριάμισι χρόνια, την περίοδο του δημοψηφίσματος για το Brexit, βαρεθήκαμε κατά τα φαινόμενα τους ειδικούς. Μοιάζει όμως πλέον να έχουν επιστρέψει. Επιπλέον, και αυτό είναι ίσως περισσότερο κατανοητό, πολλοί είχαν πειστεί ότι το αρχικό όνειρο του Παγκόσμιου Ιστού ήταν νεκρό. Σήμερα, ίσως, όχι και τόσο. Πόσοι από εμάς έχουμε στηριχτεί στο Ιντερνετ για φίλους, τρόφιμα, οικογένεια, εκπαίδευση, υγεία, γυμναστική, ιδέες, πολιτισμό και γνώση το τελευταίο διάστημα;

Ο Αλαν Ράσμπριτζερ είναι πρόεδρος του Reuters Institute for the Study of Journalism