Το πρόπλασμα του μέλλοντός μας

Ενας «τρομάδεισος» που λειτουργεί ως πρόπλασμα των αλλαγών που θα βιώσουμε στο άμεσο μέλλον μας. Κυβερνητικές εντολές που εισακούονται σαν μαντείο. Η βίαιη προσαρμογή σε μια νέα πραγματικότητα, η αντιπαράθεση μιας αλλογενούς συμπεριφοράς με το κοινωνικό σύνολο.

Εννοιες όπως «πειθαρχία», «τηλεργασία», «υπομονή», «τηλεμάθημα», «καθήκον», «δημόσια υγεία», «αυταπάρνηση», «σοβαρότητα», «ατομική ευθύνη», άγνωστες οι περισσότερες για τους ιθαγενείς τούτου του τόπου, είναι οι νέοι δρόμοι που θα ακολουθήσουμε μετά το τέλος της περιπέτειας του COVID-19.

Για λαούς όπως είμαστε εμείς, οι Ιταλοί, οι Ισπανοί, με μεσογειακό ταμπεραμέντο που δεν μπαίνουν εύκολα σε καλούπια, λαοί του «Bella Ciao» και του «La vita e bella», η σημερινή δοκιμασία που βιώνουμε μοιάζει με είσοδο στο Καθαρτήριο.

Πρόκειται για ένα δυνατό ηλεκτροσόκ που μας αναγκάζει να αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας, τις προτεραιότητές μας και να τοκίσουμε τα ήθη μας.

Αλλά και για το κράτος που μολύνθηκε από τις σεισοπυγίδες του πολιτικού ναρκισσισμού με τις παθογένειες της σύγχρονης δημοκρατίας, η δοκιμασία εξελίσσεται σε κολυμβήθρα του Σιλωάμ.

Είναι η μεγάλη του ευκαιρία να αποδείξει τις πραγματικές του ικανότητες και να διεκδικήσει με το σπαθί του και όχι με τα «κενότοπα» συνδικαλιστικά επιχειρήματα, που κρύβουν μονίμως αιτήματα μισθολογικών αυξήσεων, καλύτερες συνθήκες εργασίας, αντάξιες των υπηρεσιών που προσφέρει.

Αγουρες συμπεριφορές ωρίμασαν εν μία νυκτί. Τα ανούσια γέλια, ο κοινωνικός τρωγλοδυτισμός και οι εκδηλώσεις αφροσύνης αντικαταστάθηκαν από σοβαρότητα, ενάργεια, μετριοπάθεια και διάθεση προσφοράς.

Ο άγνωστος εισβολέας που αφήνει πίσω του χιλιάδες θύματα και απειλεί την υγεία εκατομμυρίων ανθρώπων προκαλεί ωστόσο προσομοιώσεις πρωτοβουλιών απολυταρχικών καθεστώτων. Σαν σκηνές από «ταινία προσεχώς» για το πόσο εύκολα μπορούν οι προσωπικές ελευθερίες να καλουπωθούν στο όνομα ενός ιού.

Γνωστοί και μη εξαιρετέοι ηγέτες χωρών της Κεντρικής Ευρώπης ξεκίνησαν ήδη τις δοκιμές αντοχής της δημοκρατίας επιχειρώντας να αποκτήσουν υπερεξουσίες με τη δέουσα συγκαταβατικότητα των εθνοσυνελεύσεων. Ενισχυμένα σύνορα, λιγότερες ελευθερίες, περιορισμένη παγκοσμιοποίηση.

Οταν ο επόμενος COVID-19 ή 39 ή όπως αλλιώς θα τον αποκαλούν θα επιστρέψει, θα συναντήσει μια διαφορετική Ελλάδα και έναν άλλον κόσμο, κληρονομιά της σημερινής περιπέτειάς μας.