Ο Μπόρις σε καραντίνα

H βρετανική κυβέρνηση επιχείρησε να επιτρέψει στον κορωνοϊό έναν βαθμό διασποράς, ώστε να ελέγξει καλύτερα τη διαχείριση των ασθενών από το βρετανικό ΕΣΥ. Η αναμονή αυτή θα έδινε επίσης χρόνο στην κοινωνία ώστε να αναπτύξει συλλογικά μια μορφή ανοσίας και να αντιμετωπίσει έτσι τα επόμενα κύματα έξαρσης. Το μοντέλο εγκαταλείφθηκε άρον άρον, αφού θα οδηγούσε σε καταστροφική επιδημία, ενδεχομένως με 260.000 νεκρούς. Στο μεταξύ, οι εικόνες από τους Βρετανούς που τραγουδούσαν αμέριμνοι όλοι μαζί σε συναυλίες, ενώ οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι λούφαζαν στα σπίτια τους, στιγμάτισαν τη χώρα στο εξωτερικό. H ευθύνη έπεσε στον Μπόρις, με την κατηγορία του «τσαρλατάνου που δεν αντιλαμβάνεται τι ακριβώς συμβαίνει».

Το πολιτικό δράμα του Μπόρις όμως είναι άλλο.

Ενας πρωθυπουργός εγγυάται την ετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού, διαμεσολαβεί ανάμεσα στην επιστημονική κοινότητα και την κοινωνία. Είναι ο αρχηγός, στην πρώτη γραμμή μεν, αλλά και ένα βήμα πίσω από τους επιστήμονες. Στην Ελλάδα, ο κορωνοϊός είναι η κρίση των Μητσοτάκη – Τσιόρδα. Στη Βρετανία είναι υπόθεση των Κρις Γουίτι και Πάτρικ Βάλανς (αμφότεροι επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας που χειρίζεται τον κορωνοϊό). Ο Μπόρις βγήκε από το πλάνο. Βρίσκεται σε μια ιδιότυπη πολιτική καραντίνα, αφού η κρίση δεν έχει χώρο για πολιτικούς όπως εκείνος. Η πρώτη γραμμή του μετώπου δεν χωράει έναν πλακατζή πρωθυπουργό με τσιτάτα τριών λέξεων (Get Brext Done, Take Back Control). Ο κορωνοϊός δεν είναι Brexit για να τον περιφέρεις και να τον αποσύρεις κατά το δοκούν ως όλεθρο.

Πρέπει να πεις περισσότερα, και κυρίως να ξέρεις να το κάνεις με ενσυναίσθηση, αφροσύνη και πυγμή. Από το πολιτικό προφίλ του Μπόρις λείπουν τα δύο πρώτα, γι’ αυτό και η προειδοποίησή του προς τους Βρετανούς ότι ίσως θα χάσουν δικούς τους ανθρώπους «διαβάστηκε» ως απερίσκεπτη απειλή, ένας λεονταρισμός στην πιο ακατάλληλη στιγμή. Το ίδιο και ο αστεϊσμός του σε τηλεδιάσκεψη με τους εκπροσώπους των βρετανικών βιομηχανιών ώστε να παρασκευάσουν αναπνευστήρες, προκειμένου, όπως τους είπε, «να συμμετάσχουν στην επιχείρηση τελευταία ανάσα».

Οταν ο Μπόρις επιχειρεί να αντικαταστήσει την πλάκα με τον στόμφο, ο τόνος του είναι παράταιρος, σαν να εκβιάζει μια προσωπική συνομιλία με την ιστορία, ερήμην της κοινωνίας. Η κρίση «πέταξε» λοιπόν τον Μπόρις ως ξένο σώμα. Είναι ένα δράμα για τον ίδιο, αφού οι μετρήσεις δείχνουν πως τον εμπιστεύεται μόνο το 36% των Βρετανών στην αντιμετώπιση του κορωνοϊού. Είναι όμως, κυρίως, ένα δράμα για τη Βρετανία: στην πιο δύσκολη στιγμή της μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο βρέθηκε με τον Μπόρις στο τιμόνι.

Ο Θύμιος Τζάλλας είναι πολιτικός αναλυτής με έδρα το Λονδίνο. Από τις εκδόσεις Επίκεντρο κυκλοφορεί το βιβλίο του με τίτλο «Brexit, Ευρώπη και Ελλάδα»