Η καλύτερη άμυνα

Ποιο είναι το μεγάλο πλεονέκτημα των ανθρώπων έναντι των ιών; Η ικανότητά τους να ανταλλάσσουν πληροφορίες. Ας πάρουμε έναν κορωνοϊό στη Νότια Κορέα και έναν κορωνοϊό στην Ισπανία. Μπορούν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους και να ανταλλάξουν συμβουλές για το πώς να επιτεθούν στους ανθρώπους; Οχι. Η Νότια Κορέα μπορεί όμως να επικοινωνήσει με την Ισπανία και να της δώσει πολύτιμες συμβουλές για τη διαχείριση της κρίσης.

Αυτό το παράδειγμα χρησιμοποιεί ο ισραηλινός συγγραφέας Γιουβάλ Νόα Χαράρι σε μια συνέντευξή του στην εφημερίδα El País για να αποδείξει ότι στη μάχη κατά της πανδημίας έχει μεγαλύτερη σημασία η πληροφόρηση από την απομόνωση. Αλλωστε και η απομόνωση χρειάζεται πληροφόρηση. Και διαφέρει από ιό σε ιό. Για να απομονωθείς κατά του AIDS πρέπει να χρησιμοποιείς προφυλακτικό στις σεξουαλικές σχέσεις, μπορείς όμως θαυμάσια να ανταλλάξεις χειραψία με έναν φορέα, κάτι που δεν συμβαίνει με τον Covid-19. Η καλύτερη άμυνα λοιπόν κατά των παθογόνων οργανισμών είναι η πληροφόρηση.

Ο Κυριάκος Πιερρακάκης έχει ασφαλώς πολύ μεγαλύτερη σχέση με την πληροφόρηση – και για την ακρίβεια με τη διευκόλυνση και επιτάχυνση της πληροφόρησης μέσω των σύγχρονων ψηφιακών εργαλείων – απ’ ό,τι με την απομόνωση. Να όμως που βρέθηκε την Κυριακή το βράδυ στη δυσάρεστη θέση να εξηγεί στους πολίτες τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούν το προσεχές διάστημα να εκπληρώνουν τις βασικές τους ανάγκες σε συνθήκες απομόνωσης.

Ηταν σαφής. Απάντησε στις απορίες πριν ακόμη τεθούν. Και, για να χρησιμοποιήσουμε τη γλώσσα του Χάρβαρντ όπου σπούδασε, ήταν citizen-friendly. Δεν μίλησε στους πολίτες με ύφος καρδιναλίου, όπως είχε κάνει ας πούμε τα παλιά εκείνα χρόνια ο κυβερνητικός εκπρόσωπος όταν είχε ανακοινώσει το μαύρο στην ΕΡΤ. Μίλησε ως πολίτης. Με τις αγωνίες, τις αβεβαιότητες και τα άγχη που έχουμε όλοι μας.

Οι συγκρίσεις που έγιναν τις τελευταίες ημέρες με την εποχή του ΣΥΡΙΖΑ είναι άτοπες. Κανείς ποτέ δεν έχει βαλθεί τις τελευταίες δεκαετίες να εκσυγχρονίσει σοβαρά το Δημόσιο ώστε να πάψει να είναι συνώνυμο με τη μισητή γραφειοκρατία. Και λίγοι έχουν καταφέρει τόσο γρήγορα τόσο πολλά. Είναι η τρέλα που κουβαλάει ο ίδιος. Είναι οι ικανότητες των συνεργατών του. Είναι και η εμπιστοσύνη που του δείχνει ο Πρωθυπουργός. Με δύο λέξεις: είμαστε τυχεροί.

Last but not least, για να συνεχίσουμε στην ίδια γλώσσα: ο Πιερρακάκης διαβάζει. Γνωρίζει, ας πούμε, τη δουλειά του Χαράρι, ενός διανοούμενου που έχει γράψει σπουδαία βιβλία (με τελευταίο «Τα 21 μαθήματα για τον 21ο αιώνα») και δίνει συμβουλές αυτόν τον καιρό σε πολλούς ηγέτες του πλανήτη. Ως κεντροαριστερός, συμμερίζεται τους προβληματισμούς του για τους κινδύνους καταχρήσεων των ατομικών ελευθεριών με πρόσχημα την καταπολέμηση του κορωνοϊού. Και ως bon viveur (όπως αλλοίωσαν οι Αγγλοσάξονες το ορθότερο bon vivant), εγγυάται τη διαφύλαξη των απολαύσεων της ζωής.