Αντιεμβολιαστές και ιεράρχες

Παρακολουθώντας από το καταφύγιο της οικίας μου την εξέλιξη της πανδημίας στη χώρα, διαπιστώνω ότι μία από τις κύριες αγωνίες της ιατρικής κοινότητας, των πολιτών, των τηλεοπτικών σταθμών και των κοινωνικών δικτύων είναι τα φάρμακα και, κυρίως, το εμβόλιο. Περισσότερο με εντυπωσίασε η χοντροκοπιά του αμερικανού προέδρου Τραμπ, ο οποίος προσπάθησε να δελεάσει φαρμακευτική εταιρεία που εργάζεται για τη Γερμανία προκειμένου να εξασφαλίσει αυτός το εμβόλιο για τους πολίτες των ΗΠΑ – για τους δυνάμει ψηφοφόρους του στις επόμενες προεδρικές εκλογές.
Και τα new age κινήματα που αμφισβητούσαν τόσο έντονα τη χρησιμότητα των εμβολίων; Πού βρίσκονται σήμερα όλοι εκείνοι οι υπέροχοι άνθρωποι που ζουν μόνο για να διεκδικούν, και να κηρύσσουν, την αρμονία σώματος και ψυχής, μακριά από την τεχνολογία, τη χημεία, την επιστήμη και την οικονομία (έχοντας, συνήθως, εξασφαλισμένη την οικονομική δυνατότητα για να μπορούν να κρατάνε τις αποστάσεις τους); Πού είναι όλες αυτές οι εναλλακτικές, όλοι αυτοί οι εναλλακτικοί των φυτικών μαντζουνιών; Εκείνοι που αρνούνται να κάνουν εμβόλια στα παιδιά τους; Αυτοί που δεν φοβόντουσαν την ιλαρά, την ανεμοβλογιά, τις μαγουλάδες – τόσες και τόσες ωραίες αρρώστιες που ξεχνούν, ή λησμονούν, ότι πριν τις κατανικήσει ο άνθρωπος διά της επιστήμης ήταν αιτία σοβαρών ασθενειών και θανάτων;
Το αντιεμβολιαστικό κίνημα σιγεί. Τα μέλη του αντιμετωπίζουν την κατάσταση, είτε ακολουθώντας εντολές είτε εξατομικευμένα τις οδηγίες, και περιμένουν τα φάρμακα ή το εμβόλιο. Περιμένουν τη σωτηρία από τον ορθό λόγο και την επιστήμη, την επιστροφή στον ασφαλή κόσμο των ελεγχόμενων λοιμωδών ασθενειών. Περιμένουν την ασφάλεια του κόσμου όπως τον ξέραμε που, μαζί με την ελευθερία, επιτρέπει στους ανθρώπους να αμφισβητούν ακόμα και τις κατακτήσεις του πολιτισμού του οποίου είναι τμήμα.
Προφανώς, δεν είναι εποχή απομάγευσης και πίστης στις δυνατότητες του ανθρώπου. Πολλοί με θεωρίες συνωμοσίας επιχειρούν, εκκινώντας από διάφορα σημεία, να εξηγήσουν την πραγματικότητα. Τα σενάρια ποικίλλουν: ο ιός είναι αποτέλεσμα εργαστηρίου, οι Αμερικανοί προσπάθησαν να αποδιαρθρώσουν την κινεζική οικονομία, η πανδημία έχει σχέση με το τεχνολογικό δίκτυο 5G για το οποίο είχαν ξεσηκωθεί οι Καλαματιανοί…
Ωστόσο, οι αντιεμβολιαστές σιωπούν, περισσότερο υστερόβουλοι και λιγότερο ανορθολογικοί από το παρελθόν. Περισσότερο υστερόβουλοι και λιγότερο ανορθολογικοί από θρησκευτικά δόγματα τα οποία επιμένουν να εξηγούν τους κανόνες της ζωής με τις δογματικές πεποιθήσεις τους. Κέρδος είναι κι αυτό.

Η ελληνική ορθόδοξη Εκκλησία, πάλι, ή έστω πολλά στελέχη της, επέμεναν στο τελετουργικό της θείας λατρείας και στις ανοιχτές εκκλησίες. Η μεταφυσική ερμηνεία της λατρείας, που στην ουσία εγκλωβίζει τη θρησκευτική πνευματικότητα σε ένα τυπικό, γίνεται το κίνητρο των ιεραρχών, οι οποίοι και χθες εμφανίζονταν οπαδοί των ανοιχτών εκκλησιών. Είναι προφανές ότι η θέση αυτή απηχούσε έναν αντιπνευματικό δογματισμό – τον οποίο ήταν υποχρεωμένη να αποκρούσει η κυβέρνηση.
Δουλειά της οποίας είναι η προστασία της δημόσιας υγείας, μέσω ενός προγράμματος που ήδη αποδιάρθρωσε την κοινωνική ζωή χάριν ενός επιτελικού σχεδίου επιβράδυνσης της πανδημίας. Είναι εύλογο ότι καμία δογματική πίστη δεν γίνεται να αντιταχθεί στην ορθολογική αντιμετώπιση του προβλήματος. Το κράτος πρέπει να έχει βούληση να επιβάλλει τον σχεδιασμό του απέναντι σε όλους.

Μία από εμάς
Το πρώτο μήνυμα της Προέδρου της Δημοκρατίας, Κατερίνας Σακελλαροπούλου, προς τους έλληνες πολίτες στάλθηκε από τον λογαριασμό της στο Facebook. Ο λόγος της δεν αναζήτησε τεκμηρίωση στα κλέη και στον πατροπαράδοτο ηρωισμό. Κάθε άλλο. Ηταν λόγος φροντίδας και πρόσκλησης σε υπεύθυνη συμπεριφορά. «Για όσο διάστημα κρατήσει η πανδημία του κορωνοϊού», έγραψε η Πρόεδρος, «είναι παράδοξο, αλλά ο μόνος τρόπος να προστατέψουμε τους αγαπημένους μας και τους συμπολίτες μας, είναι να μείνουμε μακριά τους. Για όσο χρειαστεί και μέχρι να ξεπεράσουμε την κρίση, δεν έχουμε άλλο δρόμο. Ακολουθούμε πιστά, τόσο συλλογικά όσο και ατομικά, τις οδηγίες των ειδικών επιστημόνων και των κρατικών αρχών. Μένουμε σπίτι και ελαχιστοποιούμε εξόδους και μετακινήσεις».
Η Πρόεδρος αποδεικνύεται ότι μιλάει τη νεοελληνική κοινή γλώσσα με τον τρόπο με τον οποίο τη μιλούμε όλοι. Χωρίς πομπώδεις και ξύλινους αφορισμούς, χωρίς άχρηστους συμβολισμούς υπεροχής. Μιλάει για τους περιορισμούς που επιβάλλονται και κατανοεί ότι, σε μια πρώτη ανάγνωση, βρίσκονται απέναντι στην ιδιοσυγκρασία μας. Δεν θέλει να γίνει διδακτική, αλλά πρέπει να μιλήσει για ευθύνη. Την ευθύνη μας απέναντι στους εαυτούς μας αλλά και στους άλλους, στο κοινωνικό σύνολο.
Μιλάει για ευθύνη και αλληλεγγύη. Με απλά λόγια, επειδή η Πρόεδρος ναι μεν έχει υψηλά καθήκοντα και διακριτό ρόλο, αλλά ταυτόχρονα είναι και μία από εμάς. Από μένα, λάικ.