Οι ΗΠΑ πρέπει να διδαχθούν από την Ουχάν

Εάν δεν μάθουμε από την Ιστορία, είμαστε καταδικασμένοι να την επαναλάβουμε. Σήμερα έχουμε μια επιλογή. Μπορούμε να μάθουμε από το πρόσφατο παρελθόν – από την εμπειρία της Ουχάν και της μάχης που δίνει η Κίνα με τον κορωνοϊό – ή μπορούμε να επαναλάβουμε το μακρινό παρελθόν και να καταλήξουμε με μια πανδημία που θυμίζει την ισπανική γρίπη του 1918.

Το να μάθουμε από την Ουχάν είναι ο μόνος τρόπος να εμποδίσουμε τις ΗΠΑ να οδηγηθούν σε μια ιστορική καταστροφή. Αν και η Ουχάν είχε τα περισσότερα κρούσματα κορωνοϊού μέχρι τώρα, εάν συνεχίσουμε να είμαστε απροετοίμαστοι, άτολμοι και να παίζουμε πολιτικά παιχνίδια με την απάντησή μας στην πανδημία, μόνο οι πιο τυχερές μας πόλεις θα μπορούν να συγκριθούν με αυτή την κινεζική πόλη. Σε μια πόλη 11 εκατομμυρίων πολιτών, τα 67.000 κρούσματα ισοδυναμούν με μόλις 0,6% του πληθυσμού. Με δεδομένη την εύκολη μετάδοση του ιού, πώς τα κατάφεραν οι Κινέζοι να μην επεκταθεί πιο γρήγορα;

Μόλις διαπίστωσαν τη σοβαρότητα της κατάστασης και την απειλή να δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα σε όλη τη χώρα, οι κινεζικές αρχές επέβαλαν ριζικά μέτρα «κοινωνικής απόστασης» μαζί με πληθώρα τεστ στους πολίτες, για να επιβραδύνουν την εξάπλωση. Ωστόσο τα μέτρα αυτά – σταμάτησε η έξοδος των πολιτών από την πόλη, επιβλήθηκε η μάσκα υποχρεωτικά, ακυρώθηκαν οι κοινωνικές συγκεντρώσεις και επιβλήθηκαν καραντίνες στα σπίτια – αποδείχθηκαν ανεπαρκή.

Μετά, την 1η Φεβρουαρίου, επιβλήθηκε καραντίνα παντού, μια απόφαση που η έρευνα έδειξε ότι ήταν ουσιώδης στον περιορισμό της εξάπλωσης του ιού. Καθυστερώντας την εφαρμογή των πιο ριζικών μέτρων, η Ουχάν άφησε το πρόβλημα να κάνει μετάσταση. Ο δισταγμός οδήγησε σε περισσότερους θανάτους. Θα μπορούσε να είναι πολύ χειρότερα. Οι κινέζοι αξιωματούχοι έσωσαν δεκάδες χιλιάδες ζωές δρώντας τόσο αποφασιστικά, όταν το έκαναν. Τα όσα έγιναν εκεί δίνουν πολύτιμες πληροφορίες για τον υπόλοιπο κόσμο.

Στις ΗΠΑ ακολουθήσαμε την αρχική στρατηγική της άρνησης στην Ουχάν και υποτιμήσαμε τον κίνδυνο. Δυστυχώς, αυτή η στάση δημιουργεί τον κίνδυνο να ξαναζήσουμε την πανδημία της ισπανικής γρίπης του 1918. Παρότι δεν προλάβαμε να περιορίσουμε, μπορούμε ακόμη να μετριάσουμε τους κινδύνους. Κάθε μέρα αδράνειας αυξάνει την πιθανότητα να «πνιγεί» το σύστημα υγείας. Εάν δεν δράσουμε τώρα, σύντομα θα αναρωτιόμαστε: Ποιανού η ζωή αξίζει περισσότερο; Τώρα είναι η ώρα για ενιαία δράση των πολιτών και της κυβέρνησης – συμπεριλαμβανομένων άμεσων και υποχρεωτικών κινήσεων «κοινωνικής απόστασης» σε όλους τους τομείς μαζί με την επιβολή καραντίνας μαζικής κλίμακας. Είναι η ώρα να ακολουθήσουμε τα όσα σωστά έγιναν στην Ουχάν.

Η Κίνα έκανε σύγκριση με έναν πόλεμο για να κινητοποιήσει τους πολίτες της για τον ιό. Το κόστος της περαιτέρω απραξίας μας θα μετρηθεί με εκατοντάδες χιλιάδες θανάτων αγαπημένων μας ανθρώπων. Δεν ήμασταν εκεί για να δούμε την καταστροφή του 1918 και μπορούμε μόνο να φανταστούμε τα όσα θα είχαν συμβεί εάν στην Ουχάν δεν είχαν δράσει όπως το έκαναν. Στην αρχή φοβόμασταν ότι πολλές αμερικανικές πόλεις θα είναι σαν την Ουχάν. Τώρα πιστεύουμε ότι θα είμαστε τυχεροί εάν είναι σαν την Ουχάν.

Η δρ Ρενέ Βουρτ είναι επιστήμονας δημόσιας υγείας.

Ο δρ Νικ Ομπράντοβιτς είναι πολιτικός επιστήμονας και ερευνητής στο Ινστιτούτο Max Planck